spinner

Programmamaker – Louis Tavecchio

 

Mijn liefde voor Ellingtons muziek begon vroeg.

Ik was 19 en zat in Amsterdam als student in een kamertje boven een andere student. Soms klonk keiharde muziek met een bonkende piano, hard getokkelde bas en krachtig roffelend slagwerk. Op een gegeven moment wilde ik weten wat het was.“Duke Ellington, Money Jungle”, zei de benedenbuurman; de befaamde 1962 sessie met Mingus en Roach. Een atypische ingang in Ellingtons oeuvre, de meesten kennen hem als orkestleider.

Ik was gefascineerd door het samenspel, soms agressief, dan weer melodieus en subtiel. Daarna ging ik ver terug in de tijd, tot in de jaren twintig, geïntrigeerd door Ellingtons verbluffende ontwikkeling. Wat een breedte, hoeveel uithoeken had hij verkend, wat een experimenten! En wat een productiviteit! Op dat moment werd voor mij een nieuw universum geboren.