Componisten/uitvoerenden: Aart Strootman | Harry Partch | Kate Moore | Merijn Bisschops
Opnametechniek: Kees van de Wiel
Scordatura Ensemble creëert een unieke microtonale klankwereld op gemodificeerde instrumenten
De verkenning van gebieden tussen de tonen van de piano. Dat is het terrein waarop het Scordatura Ensemble zich beweegt. Op speciaal voor dat doel gebouwde instrumenten speelt het rijke samenklanken en melodieën vol nuances en schaduwen die grotendeels buiten de mogelijkheden van de westerse muziek vallen.
Het lichtend voorbeeld is de Amerikaanse microtonale componist en instrumentbouwer Harry Partch. De term ‘Tonality Flux’ is door hem bedacht en is tevens de titel van deze concertreeks van Scordatura.
Op het programma staan twee werken van zijn hand die reeds tijdens de Tweede Wereldoorlog verschenen maar nog altijd uitgevoerd worden. De volledige titel van het eerste stuk luidt San Francisco: a Setting of the Cries of Two Newsboys on a Foggy Night in the Twenties. Dat is precies wat je hoort. Een waar klankschilderij waarin de percussie op een straathoek de krant van die ochtend aanprijst. Yankee Doodle Fantasy is op zijn beurt een spectaculaire aanklacht tegen oorlog met citaten uit de Star-Spangled Banner, Hail Columbia en Yankee Doodle, waarin een doorgedraaide sopraan en virtuoos hoge fluitpartij vechten om de aandacht.
Naast Harry Partch speelt het Scordatura Ensemble stukken van Merijn Bisschops, Guy de Bièvre en Aart Strootman. In het concert gebruikt het ook een nieuw instrument, de Bass Marimba, die Strootman heeft gebouwd op basis van aanwijzingen van Partch. In Strootmans Life, Death, and Giants, dat bij De Link zijn wereldpremière beleeft en het eerste deel is uit een nog te vormen cyclus, is een glansrol weggelegd voor de diep resonerende klanken van dit instrument. Strootman speelt voor deze gelegenheid zelf ook mee op de zogenaamde Adapted Guitar II.
