Zwerven door de Romantiek

Van Chopin klinkt het tweede pianoconcert in f-klein, opus 21. Chopin schreef het toen hij nog geen twintig jaar oud was en speelde zelf de solopartij bij de première in Warschau in maart 1830.
Hoewel het als eerste van zijn twee pianoconcerten werd gecomponeerd, verscheen het pas als tweede in druk. Het werk verenigt pianistische virtuositeit met de lyriek en poëzie die zo kenmerkend zijn voor Chopin.
Pianist David Lively laat samen met een vijftal strijkers horen hoe het concert ook zonder orkest tot zijn recht kan komen.

George Onslow, een tegenwoordig vrijwel vergeten componist uit de vroege Romantiek, genoot vooral vanwege zijn kamermuziek tijdens zijn leven grote bekendheid.
Onslow liet zich inspireren door Mozart, Haydn en vooral Beethoven. Zijn tijdgenoten noemden hem dan ook ‘de Franse Beethoven’. Toch ontwikkelde hij een geheel eigen stijl waarin de Duitse klassieke traditie samengaat met Franse elegantie, romantische expressiviteit en ritmische levendigheid.
Zijn tweede sonate voor cello en piano, opus 16, uit 1808, uitgevoerd door cellist Emmanuel Jacques en pianiste Maude Gratton, is hier een sprekend voorbeeld van.

George Onslow (1784-1853)
1. Sonate voor cello en fortepiano Opus 16, nr. 1
– I. Allegro
– II. Andante
– III. Allegretto
Uitvoerenden: Emmanuel Jacques, cello. Maude Gratton, fortepiano
(CD label: Mirare nr. MIR192)

Frédéric Chopin (1810-1849)
2. Pianoconcert nr. 2 in f-klein Op. 21
– I. Maestoso
– II. Larghetto
– III. Allegro Vivace
Uitvoerenden: David Lively, piano Érard (1836). Quatuor Cambini-Paris (Julien Chauvin en Karine Croquenoy, viool. Pierre-Éric Nimylowycz, altviool. Atsushi Sakaï, cello). Thomas de Pierrefeu, contrabas
(CD label: Aparté nr. AP204)

Aanvulling:
John Field (1782-1837)
3. Nocturne in e-klein
Uitvoerende: Bart van Oort, fortepiano
(CD label: Brilliant Classics nr. 92202/1)

Op afbeelding: George Onslow (bron: Wikipedia)