FOM 2015: Vox Luminis en Mezzaluna

Een groot vorst wordt niet dankzij, maar ondanks zijn tijdsgewricht herinnerd. Tegen de stroom in, tegen alle problemen op die de tijd opwerpt, maakt hij zich geliefd, gevreesd en gerespecteerd bij zijn hovelingen, zijn onderdanen, zijn tijdgenoten en generaties daarna.

Hij … of zij. Elizabeth I presteerde dit alles als vrouw. Ze had een door godsdiensttwisten verscheurd land geërfd, dat moest zien te overleven in een oorlogszuchtig Europa waarin grootmachten als Spanje en Frankrijk meteen een bedreiging vormden zodra de veilige haven was verlaten. En dat allemaal in een tijd dat een vrouw niet gauw serieus werd genomen als leider!

Niettemin hield ze de onafhankelijkheid van Engeland haar hele lange regeerperiode (1558-1603) hoog in het vaandel. Ook haar persoonlijke onafhankelijkheid werd bewaakt, want een huwelijk had de troon meteen in handen van een man en een vreemde mogendheid gebracht. Het leverde haar de bijnaam ‘The Maiden Queen’ op.

Zelf liet ze zich liever omschrijven als ‘The Faerie Queen’, de elfenkoningin. Dat was onderdeel van een zorgvuldig uitgebuite persoonsverheerlijking: het volk moest echt om haar geven. In dat straatje past ook een bundel madrigalen die Thomas Morley in 1601 uitbracht. In The Triumphs of Oriana wordt de loftrompet gestoken over de triomfen die koningin Elizabeth, hier bijgenaamd ‘Oriana’ (‘de Goudene’), in haar regeerperiode heeft behaald. Het is een slimme zet, want het madrigaal was destijds mateloos populair en Engeland en zo’n patriottische bundel werd heus wel verkocht. Als tijdsbeeld is deze verzameling dus niet te missen.

In dit concert, opgenomen op het Festival Oude Muziek 2015, bundelen twee ensembles de krachten. Vox Luminis en Mezzaluna wisselen elkaar af, om in het laatste stuk de triomfen van de grote koningin samen te bezingen.