Rachmaninoff de pianist
In The Last Romantic wordt aan Vladimir Horowitz gevraagd wie zijn favoriete musicus is. “Deze twee,” zegt hij, terwijl hij wijst naar Arturo Toscanini, zijn schoonvader, en Sergei Rachmaninoff. Zijn echtgenote Wanda onderbreekt hem en zegt: “Wees niet bang, zeg gewoon Rachmaninoff!”
Met een onschuldige glimlach en een half schouderophalen zegt de 82-jarige Horowitz dat Rachmaninoff een pianist was, en — met een herkenbaar verdriet in zijn stem — dat hij ook zijn beste vriend was. “Rachmaninoff was drie dingen: een componist, een pianist en een dirigent. Alle drie tegelijk, en een meester in alle drie,” aldus Horowitz.
In deze aflevering van Schatgraven luisteren we naar Rachmaninoff de pianist, in een programma dat is samengesteld uit verschillende opnames die samen zó een van zijn concertprogramma’s hadden kunnen vormen. Echte liveopnames zijn er nauwelijks, met uitzondering van een paar home recordings. En toen de techniek eenmaal zover was, werd Rachmaninoff voornamelijk gevraagd om met orkest zijn concerten uit te voeren.
Het programma opent met Schumanns Carnaval op. 9, waarin Rachmaninoffs meesterschap uitblinkt in het tot leven brengen van de verschillende karakters van de miniaturen. Na Carnaval volgen een nocturne en een ballade van Chopin, werken die toewerken naar het pièce de résistance: de tweede sonate in bes-klein. Natuurlijk zijn de toegiften eigen composities: een bewerking van een van zijn liederen voor pianosolo en de publieksfavoriet, de Prelude in gis-klein op. 32 nr. 12.
Programmagegevens:
Robert Schumann: Carnaval Op. 9
Frederic Chopin: Nocturne Op. 15 no. 2 in Fis gr.t
Frederic Chopin: Ballade No. 3 in As gr.t, Op. 47
Frederic Chopin: Sonata No. 2 Bes kl.t, Op. 35
Sergei Rachmaninoff: Madeliefjes Op. 38 No. 3
Sergei Rachmaninoff: Prelude in Gis kl.t, Op. 32 No. 12
Sergei Rachmaninoff, piano.
