Zwerven door de Klassieke Periode

Van Joseph Haydn klinkt de Symfonie nr. 52 in c klein, een van zijn meest dramatische symfonieën uit het begin van de jaren 1770, waarin rouw en melancholie samengaan met de energie en levendigheid die zo kenmerkend zijn voor Haydn.
Volgens Haydn-biograaf Giuseppe Carpani behoorde het werk tot een groep symfonieën die voor uitvoeringen tijdens de Goede Week waren bestemd.

Beethovens Vioolsonate nr. 5 in F groot, op. 24, is beter bekend als de Frühlingssonate, een bijnaam die Beethoven niet zelf bedacht, maar wel uitstekend past bij de lyrische en pastorale sfeer van het werk.

En natuurlijk mag Mozart in dit gezelschap niet ontbreken. De bruisende ouverture tot zijn opera Le nozze di Figaro behoort tot zijn bekendste orkestwerken en laat in slechts enkele minuten horen hoe meesterlijk Mozart met klankkleur, contrast en theatrale spanning wist om te gaan.

Haydn, Beethoven en Mozart: drie tijdgenoten die ieder op hun eigen manier de grenzen van de klassieke stijl verlegden en daarmee de weg naar de romantiek hielpen voorbereiden.

Joseph Haydn (1732-1809)
1. Symfonie nr. 52 in c klein, Hob. I:52 (1771)
– I. Allegro assai con brio
– II. Andante
– III. Menuet. Allegretto – Trio
– IV. Finale. Presto
Uitvoerenden: Il Giardino Armonico o.l.v. Giovanni Antonini
(CD label: Alpha nr. 1101)

Ludwig van Beethoven (1770-1827)
2. Vioolsonate nr. 5 in F gr. Opus 24
– I. Allegro assai
– II. Adagio molto espressivo
– III. Scherzo. Allegro molto
– IV. Rondo – Allegro ma non troppo
Uitvoerenden: Alina Ibragimova, viool. Cédric Tiberghien, fortepiano
(CD label: BIS nr. 2724)

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)
3. Ouverture ‘Le nozze di Figaro’ KV492
4. Ouverture ‘Ascanio in Alba’ KV111 (aanvulling)
Uitvoerenden: Kölner Akademie o.l.v. Michael Alexander Willens
(CD label: BIS nr. 2062)

Op afbeelding: Joseph Haydn en Ludwig van Beethoven