Met het Kwartet opus 127 komen we bij de evenzo befaamde als beruchte laatste strijkkwartetten van Beethoven. Befaamd, omdat Beethoven daarmee een standaard heeft gesteld die binnen de kwartetliteratuur niet zonder grond als de Mount Everest wordt gezien. Berucht omdat bijna niemand die Mount Everest durfde te beklimmen. Omdat zovele componisten met huiver die toppen aanschouwden en zich afvroegen hoe zij ooit nog een kwartet zouden kunnen schrijven waarvoor ze zich niet behoefde te schamen. En dan hebben we het niet eens over het publiek….. Want tot in onze dagen hebben de late kwartetten van Beethoven de naam bijna ondoorgrondelijk te zijn, inderdaad slechts bestemd voor echte kenners en fijnproevers.