Ook bekend als [em].
Hoe bescheiden kan je naam zijn? Drie Duitse jazzmusici – pianist Michael Wollny, bassiste Eva Kruse en drummer Eric Schaefer – besloten hun trio niet naar hun bandleider te noemen, maar alleen naar de eerste letter van diens naam. In kleine letters, met bijbelhaken eromheen. Zo onopvallend mogelijk overkomen; alle aandacht moest komen van de muziek.
[em] bestond van 2002 tot 2013. In die periode bracht het drietal vijf platen uit en werd er uitgebreid rond de wereld getoerd. Het is beslist geen slechte keuze van North Sea Jazz om deze drie te boeken. Al in het eerste nummer hoor je dat ze iets bijzonders zijn. Onderkoeld als westkustjazz, maar tegelijk onorthodox als de grootste experimenten, zonder een moment het oor te kwetsen of de luisteraar te vervreemden. De meeste solo’s gaan natuurlijk naar Wollny, maar Kruse componeert vrolijk mee en ook Schaefer laat zich niet onbetuigd op de setlijst. We horen hem trouwens ook uit zijn drummersrol breken doordat hij allerlei metallofonen en ander bijzonder slagwerk bij zich heeft. Bij hem is een percussiesolo geen minutenlang oeverloos getrommel, maar organisch deel van deze sierlijke composities.
