Componisten | Concertzender | Klassiek, Jazz, Wereld en meer
Search for:
spinner

Componisten

A B C D E F G H I K L M N P S W Z
A

Hans Abrahamsen

Wie is Hans Abrahamsen?

Abrahamsen werd geboren in 1952 en deze Deense componist en hoornist die studeerde bij o.a. Per Nørgård liet zich in het begin van zijn loopbaan kennen als onderdeel van de beweging ‘nieuwe eenvoud’. Het was een beweging die zich in hoofdzaak afzette tegen de continentale experimentale en seriële muziek. Niet minimalistisch maar simpel en naïef werd wel eens beweerd. Hij is er uiteindelijk, onder invloed van de romantiek, van wegge-evolueerd.

De algemene strekking is dat zijn latere werken modernistisch van inslag zijn, maar wel met een eigen contextualisering. Zijn oeuvre is breed instrumentaal, vokaal en ook een opera, vanzelfsprekend bijna op basis van een sprookje van H. C. Andersen. Van 1990 tot 1998 had hij een composer block en componeerde hij nauwelijks. 

Hij werd bewonderd door Hans Werner Henze en verklaarde dat hij zich een duidelijk postmodernist voelt. Door zijn brede spectrum blijft hij evenwel een moeilijk peilbare outsider. Hij is gevoelig voor alle muziek en pendelt schematisch tussen alle genres. Hij wil het allemaal. Hij schreef: ‘Muziek is als ons leven, het overstijgt de tijd’. Dat is een complexe positie, maar hij maakt het nooit complexer dan nodig in zijn muziek. Hooguit zet hij de tijd even stil in zijn werken.

Zie ook: https://www.concertzender.nl/componist-abrahamsen-laat-natuur-weerklinken/

Kalevi Aho

Wie is Kalevi Aho?

Geboren in 1949, de Fin Kalevi Aho ontdekte vroeg de mandoline. Maar eenmaal dat gebeurde lonkte compositie om de hoek. Naast de mandoline kwam er de viool, en later ook nog de piano. Toen was hij klaar voor het conservatorium, eerst aan de Sibelius academie en nadien in Berlijn. Zijn bekendste leermeester was allicht landgenoot Einojuhani Rautavaara.

Lesgeven is ook een passie en compositie kwam nadien erbij. En net zoals zijn bekende leermeester houdt hij van grote orchestrale werken. Zo schreef hij 20 symfonieën en 37 concertos. Maar verder is er ook geen gebrek aan opera’s, vokaal werk en kamermuziek. Zijn stijl wordt wel eens weggezet als neoclassicistisch van aard, ook al evolueerde dat doorheen de tijd richting modernisme en postmodernisme, waarbij hij steeds vaker aansloot bij componisten als Alfred Schnittke. Ook al wordt hij steeds vaker vergeleken met Dmitry Shostakovich maar dan met een eigen vorm van formalisme.

Hij is dan misschien niet de meest bekende Finse componist, zijn rol doorheen de generaties van Finse componisten is niet te onderschatten. Zijn muziek is geladen en gepassioneerd, en de interesse gaat van de VSA tot Azië wegens zijn persoonlijk muzikale vertelstijl. Zijn composities zijn een springplank voor de huidige jonge generatie Finse componisten zoals Mika Poljola en Sauli Zinovjev.

Hugo Alfvén

Wie was Hugo Alfvén?

Alfvén werd geboren in 1872 in Stockholm en ontwikkelde zich als componist, dirigent, violist maar kon een aardig stukje schilderen. Hij studeerde zo een beetje overal in Europa en ook als dirigent reisde hij veel door Europa. Hij wordt gezien als een traditioneel modern-romantisch componist, maar wel los van de nationale Zweedse traditie. Hij wordt wel eens de Deense Strauss genoemd om die reden. Naar eigen zeggen probeert hij vaak de Zweedse natuur op te roepen in zijn werken. ‘Midzomernacht’ is dan ook zijn bekendste werk.

Hij heeft een fors oeuvre nagelaten en wordt qua reputatie vaak samengenoemd met landgenoot Wilhelm Stenhammer. Net zoals Stenhammer is zijn werk warm van klank maar ook erg voorspelbaar en programmatorisch. 

Toen hij stierf in 1960 werd zijn oeuvre overgedragen aan de universiteit van Uppsala die verantwoordelijk waren voor de catalogisering. Uit de chaos van zijn nalatenschap verrezen 214 werken, ook al kregen maar 54 werken een opusnummer. Hij was erg geliefd als dirigent, met name als koordirigent.   

Esther Apituley

Esther Apituley

Esther Apituley is een zeer getalenteerde Nederlandse violiste en altvioliste. Ze is geboren in het prachtige Groningen en een fenomenaal muzikaal talent dat we zeker niet zomaar mogen onderschatten. Met haar met name unieke stijl en natuurlijk ook passie voor muziek, heeft ze gedurende haar carrière menig muziekliefhebber al weten te betoveren.

Het leven van Esther Apituley

Esther haar liefde voor muziek begon al op jonge leeftijd. Ze kreeg vioolles toen ze vijf jaar oud was en al snel ontwikkelde ze een buitengewoon talent voor dit prachtige instrument. Haar passie en vastberadenheid brachten haar naar de volgende fase van haar muzikale reis. Op de leeftijd van 18 jaar studeerde Esther af aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar ze werd opgeleid door gerenommeerde musici. Haar vaardigheden als violiste werden al snel bekend bij verschillende grote namen en ze werd uitgenodigd om op te treden bij verschillende bekende orkesten en ensembles in Nederland.

Een uniek talent

Wat Esther Apituley echt onderscheidt van andere muzikanten is haar veelzijdigheid als altvioliste. Naast de viool speelt ze namelijk ook altviool op een gigantisch hoog niveau. Dit geeft haar de mogelijkheid om nog meer verschillende soorten muziek te spelen en haar publiek te betoveren met haar gave om emotie over te brengen door middel van muziek. Esther heeft samengewerkt met vele gerenommeerde artiesten en heeft opgetreden op prestigieuze podia over de hele wereld. Haar optredens zijn altijd indrukwekkend en inspirerend te noemen en ze weet haar publiek te raken met haar oprechte passie voor muziek.

Wat is de afkomst van Esther Apituley?

Zoals de naam waarschijnlijk al doet vermoeden, is Esther Apituley niet van volledige Nederlandse komaf. Esther Apituley is namelijk een Nederlandse muzikante en violiste van Molukse afkomst. Apituley werd geboren en getogen in Nederland, maar haar roots liggen in de Molukken. Haar ouders kwamen als jonge kinderen naar Nederland tijdens de bekende Molukse migratie in de jaren ’50. Muziek speelt een centrale rol in de Molukse cultuur. Traditionele instrumenten zoals de tifa, gitaar en suling worden gebruikt om betekenisvolle verhalen te vertellen. Dans en muziek worden vaak gecombineerd, wat zorgt voor een prachtig geheel.

 

Wat is de leeftijd van Esther Apituley

Lange tijd heeft Esther Apituley haar leeftijd geheim weten te houden. Voor haar draait het namelijk allemaal om de muziek en haar passie voor het vioolspelen, niet om haar leeftijd. Toch is er in de huidige tijd bijna geen beginnen aan om dit geheim te houden en hebben ook wij weten te achterhalen wanneer ze geboren is. Esther Apituley is geboren in 1958, maar wanneer precies weten we niet. Wel weten we dat dit in de maand mei is geweest. Natuurlijk zullen we ons best blijven doen om ook de exacte datum te achterhalen, zodat, mocht  je het willen, je haar persoonlijk kunt feliciteren op de dag dat ze jarig is.

De sprong van Nijinsky

Een van de meest memorabele momenten in de carrière van Esther Apituley was haar optreden in ‘De sprong van Nijinsky’. Dit intrigerende muziekstuk, geïnspireerd door de legendarische balletdanser Vaslav Nijinsky, was een uitdaging waar Esther graag haar tanden in zette. Met haar virtuositeit en gevoel voor drama bracht ze het publiek in vervoering tijdens elke uitvoering. Esther Apituley heeft niet alleen indruk gemaakt met haar uitzonderlijke vioolspel, maar ook met haar toewijding aan het samenbrengen van mensen en educatie. Ze gelooft sterk in de kracht van muziek om mensen samen te brengen en zet zich in om dit te realiseren door middel van workshops en concerten voor diverse doelgroepen.

Esther Apituley biografie

Altvioliste Esther Apituley is een bron van constante verrassing en verwondering in de wereld van klassieke muziek. Met haar virtuoze spel en afwisselende programma’s weet zij keer op keer haar publiek te betoveren. Van Bach tot Brahms, van Schumann tot Dohnany; Esther laat haar altviool zingen als nooit tevoren. Maar Esther is meer dan alleen een muzikant, zij is een ‘maitresse’ van de altviool en gedreven door vernieuwing. Haar grote wens is om zoveel mogelijk mensen, inclusief kinderen, in de ban te laten raken van klassieke muziek. Na jarenlang ervaring opgebouwd te hebben in de klassieke muziekwereld, heeft ze eindelijk haar eigen unieke geluid gevonden.

Een onvergetelijke muzikale beleving

Esther Apituley neemt haar luisteraars mee op een bijzondere muzikale reis, ver weg van de gebaande paden. Haar levendige interpretaties zorgen voor een intieme en tegelijkertijd uitgelaten sfeer tijdens haar concerten. Ze durft nieuwe muzikale wegen in te slaan en weet het publiek telkens weer te verrassen met haar vernieuwende vervlechting van muzikale en visuele elementen. Deze unieke aanpak verbindt steeds meer mensen aan de altviool, de muziek en aan Esther zelf. We kunnen dus wel stellen dan Esther flink wat heeft betekent voor de muziek.

Het belang van vernieuwing

Esther Apituley is een pionier in haar vakgebied. Ze doorbreekt grenzen en zoekt naar nieuwe manieren om klassieke muziek toegankelijk te maken voor een breed publiek. Haar concerten zijn niet alleen een lust voor het oor, maar ook voor het oog. Door visuele elementen toe te voegen aan haar optredens creëert ze een complete zintuiglijke ervaring. Hierdoor wordt klassieke muziek niet alleen begrepen, maar ook gevoeld.

Klassieke muziek voor iedereen

Esther Apituley is vastberaden om de liefde voor klassieke muziek te verspreiden, met name onder kinderen. Ze gelooft dat een sterke basis in muziekonderwijs essentieel is voor de ontwikkeling van jonge geesten. Daarom zet zij zich actief in om muziekeducatie te bevorderen en organiseert zij speciale programma’s voor scholen. Op deze manier probeert zij zo veel mogelijk mensen te bereiken en te inspireren met haar passie voor klassieke muziek.

Ieder concert een beleving op zich

Met Esther Apituley is elk concert een unieke belevenis. Haar virtuoze spel, vernieuwende aanpak en betoverende charisma maken haar tot een veelgevraagde altvioliste op internationale podia. Ze laat zien dat klassieke muziek niet alleen relevant is voor de elite, maar voor iedereen die openstaat voor schoonheid en emotie. Altvioliste Esther Apituley is een ware kunstenaar, een visionair die de kijk op de klassieke muziekwereld volledig heeft laten veranderen.

B

Johann Sebastian Bach

Johann Sebastian Bach

Johann Sebastian Bach is een van de invloedrijkste componisten in de muziekgeschiedenis. Als je denkt aan klassieke muziek, kun je niet om hem heen. Zijn werk is tijdloos en is ook vandaag de dag nog mateloos populair bij zowel jong als oud.

Het leven van Johann Sebastian Bach

Johann Sebastian Bach werd geboren op 21 maart 1685 in Eisenach, Duitsland. Hij was afkomstig uit een muzikale familie en groeide op in een omgeving waar muziek centraal stond. Op jonge leeftijd verloor hij zijn ouders en werd hij opgevoed door zijn oudere broer. Het was zijn broer die hem introduceerde in de wereld van de muziek en hem inspireerde om zelf te componeren. Bach kreeg zijn eerste baan als organist al op 18 jarige leeftijd en speelde al snel een belangrijke rol in de kerkmuziek. Zijn talent bleef niet onopgemerkt en hij kreeg steeds meer erkenning voor zijn compositorische vaardigheden. Bach had een uitgebreid repertoire en schreef onder andere cantates, orgelwerken, concerten en kamermuziek.

Wie was Johann Sebastian Bach huwelijkspartner?

Johann Sebastian Bach, een van de grootste componisten in de geschiedenis van de klassieke muziek, had een belangrijk persoon naast zich staan tijdens zijn leven – zijn huwelijkspartner. Maar wie was deze mysterieuze figuur die Bach’s persoonlijke en professionele leven beïnvloedde? Bach’s huwelijkspartner was niemand minder dan Maria Barbara Bach. Ze waren beiden afkomstig uit dezelfde familie, iets wat destijds niet ongebruikelijk was.

 

Maria Barbara kwam uit een muzikale familie en had haar eigen talenten als zangeres. De passie voor muziek was iets wat hen verbond en hun relatie versterkte. Op 17 oktober 1707 zijn Johann Sebastian Bach en Maria Barbara in het huwelijksbootje gestapt. Dit was niet alleen een verbintenis tussen twee mensen, maar ook tussen twee families die elkaar al goed kenden. Het paar kreeg samen zeven kinderen, van wie vier de volwassen leeftijd bereikten. Hun huwelijk werd omschreven als gelukkig en harmonieus, met natuurlijk de muziek als belangrijke bindende factor.

Hoeveel kinderen had Johann Sebastian Bach?

Wat velen misschien niet weten, is dat Bach niet alleen een meester componist was, maar ook een toegewijde vader. Uit zijn twee huwelijken kwamen in totaal twintig kinderen voort, waarvan er slechts tien volwassen werden. Deze kinderen werden gezegend met het muzikale talent van hun vader en droegen op hun eigen manier bij aan het muzikale erfgoed. Een van de meest opmerkelijke zonen van Johann Sebastian Bach was Carl Philipp Emanuel Bach, geboren op 8 maart 1714 in Weimar. Hij werd een vooraanstaand componist en klavecimbelspeler, wiens invloedrijke werken de muziekwereld herdefinieerden kunnen we wel stellen. Zijn unieke stijl werd gekenmerkt door met name expressieve melodieën en dramatische veranderingen in harmonie.

Johann Sebastian Bach composities

Johann Sebastian Bach is een van de meest invloedrijke en vermaarde componisten in de geschiedenis van de klassieke muziek. Zijn uitgebreide catalogus van composities heeft een blijvende impact gehad op de muziekwereld en wordt nog steeds bewonderd door zowel muzikanten als luisteraars over de hele wereld. Zijn composities omvatten onder andere:

  • Symfonieën
  • Concerti
  • Kamermuziek
  • Solo werken
  • Religieuze composities

 

De composities van Johann Sebastian Bach bieden een schat aan muzikale meesterwerken die generaties lang bewondering hebben gewerkt en nog altijd tot op de dag van vandaag worden gebruikt als inspiratie door jonge componisten die hopen de nieuwe Bach te worden.. Zijn vermogen om complexiteit en emotie te combineren in zijn muziek is ongeëvenaard en een ware vorm van kunst kunnen we wel stellen. Het fijne aan de composities van Bach, is dat ze heel toegankelijk zijn om naar te luisteren. Dus of je nu een ervaren musicus bent of gewoon geniet van het luisteren naar mooie muziek, is beide gevallen, zullen de verschillende toonsoorten en klanken je blijven verwonderen.

Air on the G String

Johann Sebastian Bach, een naam die synoniem staat voor genialiteit en muzikale meesterwerken. Een van zijn bekendste composities is toch wel ‘Air on the G String’. Deze serene melodie, uit zijn Orkestsuite nr. 3 in D groot, is een juweeltje dat de luisteraar betovert met zijn prachtige harmonieën en soms bijna betoverende sfeer. ‘Air on the G String’ is zonder twijfel een van de meest geliefde klassieke stukken aller tijden. De serene melodie wordt gedragen door de strijkers, waarbij de g snaar van de viool de hoofdrol speelt. Het resultaat is een compositie die je direct bij de eerste tonen omarmt en meeneemt op een muzikale reis.

Toccata en Fuga in D-moll

Een ander bekend meesterwerk van Bach is toch wel de Toccata en Fuga in D-moll. Dit stuk, geschreven voor orgel, weet de luisteraars al eeuwenlang te betoveren met vooral zijn complexe harmonieën en krachtige melodieën die samenkomen tot een perfect stuk muziek. Hoewel de exacte datum van compositie onbekend is, wordt aangenomen dat de Toccata en Fuga in D-moll werd geschreven rond het jaar 1707. Bach componeerde dit meesterwerk tijdens zijn verblijf in Weimar, waar hij werkte als hoforganist. Het stuk was oorspronkelijk bedoeld als onderdeel van een groter werk, maar werd al snel populair als een op zichzelf staande compositie.

Ave Maria van Johann Sebastian Bach

Ave Maria is een muziekstuk dat oorspronkelijk werd gecomponeerd als onderdeel van het ‘Wohltemperiertes Klavier’. Dit werk bestaat uit twee boeken met in totaal 48 preludes en fuga’s en wordt beschouwd als een absoluut hoogtepunt binnen de barokmuziek. Het beroemde Ave Maria is een bewerking van de eerste prelude uit het eerste boek. Bach componeerde Ave Maria in de jaren 1722-1723 en het stuk behoort tot zijn meest geliefde werken. De compositie is geschreven voor klavier, maar wordt vaak uitgevoerd door verschillende instrumenten, zoals viool, cello en piano. De melodie van Ave Maria is tijdloos en vooral ook emotioneel, waardoor het bij vele luisteraars een gevoelige snaar raakt.

 

Johann Sebastian Bach Brandenburgse concerten

Als we het hebben over hetgeen wat de meeste impact heeft gehad op de muziekwereld, dan zijn dat toch echt wel de Brandenburgse concerten van Johann Sebastian Bach. Deze concerten, bestaande uit zes werken, werden oorspronkelijk gecomponeerd als een geschenk aan de Markgraaf van Brandenburg in 1721. De Brandenburgse Concerten worden beschouwd als absolute hoogtepunten van het barokke concerto grosso genre. Elk van de zes concerten is uniek in zijn instrumentale bezetting en muzikale structuur. De concerten variëren van kamermuziek achtige composities tot werken met grootse orkestrale arrangementen. Zo blijven de Brandenburgse concerten van Johann Sebastian Bach tot op de dag van vandaag fascineren en vooral ook inspireren. Ze vertegenwoordigen het meesterschap van Bach als componist en zijn een testament van zijn bijdrage aan de muziekgeschiedenis.

Burt Bacharach

Burt Bacharach,

een naam die staat voor muzikaal meesterschap en natuurlijk ook tal van tijdloze hits. Graag gaan we dieper in op het leven en de carrière van deze legendarische componist en songwriter. Van zijn bescheiden begin tot zijn grote doorbraak later, laten we je kennismaken met het buitengewone talent dat de muziekwereld heeft veroverd. Nog altijd zien we tot op de dag van vandaag verschillende invloeden van het werk van Burt Bacharach in hedendaagse muziek.

Wie is Burt Bacharach?

Geboren op 12 mei 1928 in Kansas City, Missouri, was Burt Bacharach al op jonge leeftijd gefascineerd door muziek. Zijn moeder, een pianolerares, plantte de zaadjes van melodie en harmonie in zijn hart. Op slechts vierjarige leeftijd begon Bacharach pianolessen te volgen en al snel werd duidelijk dat hij een natuurlijk talent had. Na zijn afstuderen aan het conservatorium in 1952, begon Bacharach zijn muzikale reis naar roem. Hij begon te werken als arrangeur bij platenmaatschappij ‘Paramount’ en werkte samen met enkele van de grootste namen uit die tijd. Maar het was zijn samenwerking met tekstschrijver Hal David dat de wereld zou veranderen en hun samenwerking zou resulteren in enkele van de grootste hits aller tijden.

De huwelijkspartners van Burt Bacharach

Burt Bacharach, de bekende Amerikaanse componist en pianist, is gedurende zijn leven met meerdere beroemdheden in het huwelijksbootje gestapt. Deze relaties hebben geleid tot vier kinderen en tragisch genoeg ook tot het verlies van een van zijn dochters. In de loop van zijn carrière heeft Bacharach vier keer het jawoord gezegd. Zijn eerste huwelijk vond plaats met musicalster Paula Stewart in 1953. Helaas duurde dit huwelijk slechts tot 1958. Daarna trouwde Bacharach met actrice Angie Dickinson in 1965. Dit huwelijk hield stand tot 1981, en samen kregen ze een kind. Na zijn scheiding van Dickinson trad Bacharach in het huwelijk met tekstschrijfster Carole Bayer Sager in 1982. Dit huwelijk duurde negen jaar en resulteerde eveneens in de geboorte van een kind. Ten slotte, sinds 1993 is Bacharach getrouwd met Jane Hansen. Samen hebben ze twee kinderen gekregen.

Het tragische verlies van Nikki Bacharach

Op 7 januari 2007 werd het hartverscheurende nieuws bekend dat Nikki Bacharach, Burt Bacharach’s 40-jarige dochter uit zijn huwelijk met Angie Dickinson, zichzelf van het leven had beroofd door middel van verstikking. Nikki leed aan het syndroom van Asperger, een autismespectrumstoornis die haar leven op veel vlakken beïnvloedde. Bacharach heeft moeten leren omgaan met deze tragische gebeurtenis en heeft zich ingezet om bewustzijn te creëren voor het syndroom van Asperger.

Jane Hansen, de vrouw achter het succes van Bacharach

Ondanks dat Burt Bacharach meerdere keren is getrouwd, was er maar een vrouw die ervoor heeft gezorgd dat hij hetgeen heeft bereikt waaraan we hem nu allemaal herinneren. Achter elke grote man staat een nog grotere vrouw en voor Burt Bacharach is dat Jane Hansen. Als getalenteerde zangeres en actrice heeft Hansen een onschatbare bijdrage geleverd aan het werk van Bacharach. Samen creëerden ze prachtige melodieën en tijdloze teksten. Hun relatie strekte zich echter niet alleen uit tot de muziek. Ze waren ook partners in het leven, in goede en slechte tijden. In 2019 vierden ze hun 30-jarig huwelijksjubileum, wat aantoont dat hun liefde net zo tijdloos is als hun muziek.

Burt Bacharach songs

In de jaren 60 en 70 werden Bacharach en David een onverslaanbaar duo in de muziekindustrie. Hun samenwerking bracht een ware revolutie teweeg, waarbij ze bekende artiesten en iconische soundtracks samengesmolten om een tijdperk te definiëren. Van Dionne Warwick’s klassiekers ‘Walk On By’ tot ‘I Say a Little Prayer’, tot het epische themalied van de film ‘Raindrops Keep Fallin’ on My Head’, hun invloed was niet te ontkennen. Bacharach’s vermogen om emotionele lagen toe te voegen aan zijn muziek, gecombineerd met Davids pakkende teksten, resulteerde in hits die resoneren tot op de dag van vandaag. Het duo is verantwoordelijk voor meer dan 50 Top 40 hits en heeft ontzettend veel Grammy Awards gewonnen voor hun artistieke bijdrage aan de muziekwereld.

I say a little prayer

Een van de meest geliefde nummers van Burt Bacharach is ‘I Say a Little Prayer’, dat oorspronkelijk werd uitgevoerd door Dionne Warwick in 1967. Dit lied is sindsdien een klassieker geworden en blijft mensen wereldwijd raken met zijn krachtige teksten en prachtige melodie. Dit nummer heeft een diepe emotionele lading en raakt de harten van luisteraars door zijn oprechte tekst. In ‘I Say a Little Prayer’ bezingt Bacharach het gevoel van hoop en verlangen naar iemand waar je van houdt. Het nummer beschrijft het verlangen om altijd voor die speciale persoon te bidden en hen de liefde en steun te geven die ze nodig hebben.

Wanneer is Burt Bacharach overleden

Burt Bacharach, een van de belangrijkste songschrijvers aller tijden, is vandaag op 94-jarige leeftijd overleden in zijn woning in Los Angeles. Deze legendarische Amerikaanse componist heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op de muziekindustrie met meer dan 500 prachtige composities. Enkele van zijn meest iconische nummers, zoals ‘I Say A Little Prayer’ en ‘Raindrops Keep Fallin’ On My Head’, zullen voor altijd in ons geheugen blijven voortleven. Gedurende zijn carrière was het duidelijk dat Burt Bacharach een buitengewoon talent had voor het maken van tijdloze muziek. Deze getalenteerde componist heeft maar liefst zes Grammy’s en drie Oscars in de wacht gesleept, wat zijn invloed en succes binnen de industrie weerspiegelt. Zijn vermogen om emoties te vangen in melodieën en tekst heeft hem tot een ware legende gemaakt.

Het ultieme eerbetoon aan een legende

Burt Bacharach verdient zonder twijfel alle lof en erkenning die hij heeft ontvangen. Als geen ander heeft hij de grenzen van de muziek verlegd en ons keer op keer versteld doen staan van zijn ongeëvenaarde talent. We kunnen alleen maar hopen dat zijn muziek nog vele generaties zal blijven inspireren en ontroeren. Met Burt Bacharach, de maestro van de muziek, hebben we een genie wiens muzikale erfenis voor altijd in onze harten zal voortleven. Dus, luister naar Burt Bacharach’s tijdloze muziek en laat je meevoeren door de verschillende prachtige stukken melodieën die zijn naam dragen.

Harry Bannink

Harry Bannink

Harry Bannink, een naam die bij velen wellicht een belletje doet rinkelen. Deze getalenteerde componist heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op de Nederlandse muziekgeschiedenis. Met zijn unieke en veelzijdige muzikale talent wist hij het hart van vele generaties te veroveren.

Een muzikaal genie met verrassende veelzijdigheid

Harry Bannink wordt vooral geassocieerd met zijn samenwerking met tekstschrijver Annie M.G. Schmidt. Samen creëerden ze tijdloze klassiekers zoals ‘Ja zuster, nee zuster’ en ‘De familie Knots’. Maar zijn repertoire reikt veel verder dan alleen kinderliedjes. Bannink schreef ook de muziek voor legendarische theaterproducties als ‘Heerlijk duurt het langst’ en ‘Foxtrot’. Met een ongeëvenaarde intuïtie voor melodieën en harmonieën wist Bannink als geen ander de juiste snaar te raken. Zijn composities waren vernieuwend, fris en bovenal herkenbaar. Of het nu ging om lichtvoetige deuntjes voor televisieseries of ontroerende ballades voor musicals, elke noot ademde zijn unieke stempel.

De geschiedenis van Harry Bannink uit Enschede

Geboren in 1929 in Enschede, werd al snel duidelijk dat Harry Bannink een uitzonderlijk muzikaal talent had. Hij begon zijn carrière als arrangeur en pianist bij diverse orkesten. Maar al snel ontdekte hij dat zijn ware passie lag in het componeren van muziek. Bannink studeerde aan het conservatorium in Amsterdam en verwierf daar de nodige kennis en vaardigheden om zijn talent verder te ontwikkelen. Hij raakte bevriend met Annie M.G. Schmidt, die zijn muziek herkende als dé perfecte aanvulling op haar sprankelende teksten. Samen vormden ze een gouden duo dat de harten van het Nederlandse publiek wist te veroveren. Tot op de dag van vandaag worden de verschillende nummers nog altijd geluisterd.

Wie is de dochter van Harry Bannink?

Harry Bannink kennen we inmiddels wel, maar wist je dat hij ook een dochter had, die ook een getalenteerde muzikant is? Hella Bannink groeide op in een huis waar muziek ademde. Haar vader, Harry, was niet alleen een componist maar ook een begenadigd pianist en arrangeur. Van jongs af aan werd Hella dus blootgesteld aan allerlei soorten muziek en ze ontwikkelde al snel haar eigen liefde voor het vak. Als kind begeleidde Hella haar vader regelmatig op de piano tijdens repetities en concerten. Ze leerde de finesse en magie van het musiceren vanuit eerste hand. Dit heeft haar geïnspireerd en gevormd tot de muzikant die ze vandaag de dag is.

Harry Bannink theater

Het Harry Bannink Theater is een ware parel in de Nederlandse theaterwereld. Met zijn rijke geschiedenis en uitstekende reputatie heeft dit theater zich onderscheiden als een ware baken voor liefhebbers van hoogwaardig entertainment. In dit artikel nemen we je mee op een reis door de wereld van het Harry Bannink Theater en ontdekken we waarom dit theater zo speciaal is. Het Harry Bannink Theater is vernoemd naar de legendarische Nederlandse componist Harry Bannink. Bannink was verantwoordelijk voor het creëren van de iconische muziek voor talloze Nederlandse theater- en televisieproducties. Zijn vakmanschap en unieke stijl hebben hem tot de meest geliefde componist van Nederland gemaakt. Het theater draagt dan ook zijn naam met trots en brengt daarmee een eerbetoon aan deze grootheid uit de Nederlandse cultuur.

Een ongekend oeuvre had Harry Bannink met verschillende nummers

Het oeuvre van Harry Bannink is werkelijk indrukwekkend te noemen. Hij componeerde niet alleen voor theaterproducties, maar ook voor films, televisieseries en zelfs reclamespotjes. Zijn muziek kenmerkt zich door een tijdloze kwaliteit, die ook vandaag de dag nog even fris en treffend klinkt. Maar het waren vooral de liedjes voor kinderen die zijn naam definitief hebben gevestigd. Generatie na generatie groeit op met de vrolijke klanken van liedjes als ‘Als je begrijpt wat ik bedoel’ en ‘Dikkertje Dap’. Deze ´zeitgeist´ liedjes zijn nog altijd geliefd bij jong en oud en illustreren de tijdloosheid van Banninks composities.

School vernoemd naar Harry Bannink

OBS Harry Bannink is een school die sinds oktober 2012 de naam draagt van de iconische Harry Bannink. Deze naam is gekozen omdat cultuur centraal staat binnen de school. Elke donderdag wordt er een uur besteed aan cultuuronderwijs. Maar dat is niet alles! Bij OBS Harry Bannink wordt een aantal uren van de cultuurlessen besteed aan groepsoverstijgend werken in ateliers. In iedere groep is er een activiteit waar de leerlingen uit kunnen kiezen. Er zijn ontzettend veel activiteiten beschikbaar, zoals koken, programmeren, knutselen, schilderen, wandelen en bewegen. Op deze manier krijgen de leerlingen de kans om hun interesses te ontdekken en zich creatief verder te ontwikkelen.

Harry Bannink en Ome Willem

Ome Willem, wie is er niet groot mee geworden? Ome Willem, gespeeld door Edwin Rutten, was een personage dat tot leven werd gebracht in een kinderprogramma genaamd ‘De Film van Ome Willem’. Het programma werd uitgezonden van 1974 tot 1989 en was geliefd bij jong en oud. Nog steeds zijn er op Youtube tal van afleveringen te vinden, die je weer even terugbrengen naar die tijd. Niet alleen was Harry Bannink verantwoordelijk voor de muziek en teksten van Ome Willem, maar hij heeft ook ontzettend veel andere onvergetelijke nummers en melodieën gecomponeerd en geschreven. Denk bijvoorbeeld aan de liedjes uit de musicals van Annie M.G. Schmidt, zoals ‘Ja Zuster, Nee Zuster’ en ‘Heerlijk Duurt Het Langst’. We kunnen dus wel stellen dat Harry Bannink voor goed in het geheugen gegrift staat.

De grote Harry Bannink podcast

Een muzikale reis door de iconische melodieën van componist Harry Bannink en de briljante geesten die hem hierbij hebben bijgestaan. In de ‘De Grote Harry Bannink Podcast’ neemt journalist Gijs Groenteman je mee op een boeiende ontdekkingstocht naar het leven en werk van deze legendarische componist. Groenteman heeft met zorgvuldigheid gesprekken gevoerd met een indrukwekkende line-up van getalenteerde artiesten, waaronder Aart Staartjes, Willem Nijholt, Hans Dorrestijn, Frank Groothof, Elsje de Wijn, Loes Luca, Edwin Rutten, Henny Vrienten, Joost Prinsen, Wieteke van Dort, Karel Eykman, Jenny Arean, Theo de Jong, Flip van Duijn (zoon van Annie M.G. Schmidt) en Wobke Wilmink, de weduwe van tekstschrijver Willem Wilmink. Deze intieme en ontroerende gesprekken onthullen de diepgaande connectie die zij allen hadden met de genialiteit van Harry Bannink. De eerste aflevering van deze betoverende podcast werd al in juli 2016 opgenomen.

Ludwig van Beethoven

Wie was Ludwig van Beethoven?

Eigenzinnig, dwars en koppig. Zo kunnen we Ludwig van Beethoven (1770-1827) wel noemen. Maar wat hebben die eigenschappen veel onvergetelijk mooie en diepzinnige muziek opgeleverd.

Na een ongelukkige jeugd, met een vader die dronk en losse handen had, was hij al vanaf zijn veertiende in dienst van het hof in Bonn. Als multi-inzetbaar musicus. Hij speelde klavecimbel, orgel en altviool. Zijn eerste compositie die in druk verscheen schreef hij op zijn twaalfde. Als pianist was hij vrijwel autodidact en waanzinnig virtuoos. Dat kwam hem goed van pas toen hij als 22-jarige naar Wenen verhuisde, waar hij in de armen werd gesloten door adellijke weldoeners. Zijn reputatie berustte de eerste paar jaar op zijn virtuositeit als pianist en zijn improvisatievermogen.

Pas vier jaar later begon hij ook als componist op te vallen. Maar ongeveer tegelijkertijd kwam hij terecht in de ultieme nachtmerrie voor een musicus: hij begon doof te worden. Op den duur kon hij ook niet meer optreden als pianist. Maar zijn handicap stond het componeren niet in de weg. Wars van geldende regels en conventies schreef hij werken die de muziekgeschiedenis een andere kant uit stuurden. Hij opende de poorten voor de romantiek. Zijn symfonieën, pianosonates, trio’s en strijkkwartetten hebben de podia nooit meer verlaten.

Ludwig van Beethoven, een naam die synoniem staat voor genialiteit in de wereld van klassieke muziek. Deze getalenteerde componist en pianist heeft een blijvende impact gehad op de muziekgeschiedenis en zijn nalatenschap leeft voort in de harten van vele muziekliefhebbers over de hele wereld.

Het leven van Beethoven

Beethoven werd geboren in Bonn, Duitsland, op 15, 16 of 17 december in het jaar 1770. De geboortedatum van Ludwig van Beethoven is dus niet helemaal bekend. Hij kwam uit een muzikale familie en zijn talent openbaarde zich al op jonge leeftijd. Als kind was hij al snel bekend als een buitengewoon begaafd pianist en componist. Hoewel hij al op jonge leeftijd doof werd, liet hij zich niet ontmoedigen en bleef hij zijn passie volgen. Als jongeman verhuisde Beethoven naar Wenen, waar hij al snel naam maakte als virtuoos pianist en componist. Zijn vernieuwende stijl en grensverleggende composities maakten hem al snel geliefd bij zowel het publiek als zijn collega’s. Beethoven schuwde geen enkel experiment en met zijn emotionele en expressieve muziek doorbrak hij de traditionele grenzen van de klassieke muziek.

De broers en zussen van Ludwig van Beethoven

Ludwig kwam uit een groot gezin. Zelf was hij de tweede van zeven kinderen. Zijn broers en zussen waren:

 

  • Caspar Anton Karl van Beethoven
  • Nikolaus Johann van Beethoven
  • Anna Maria Franziska van Beethoven
  • Franz Georg van Beethoven
  • Maria Margaretha Josepha van Beethoven
  • Maria Josepha Clementina van Beethoven

 

De successen van Beethoven

Het oeuvre van Beethoven omvat negen symfonieën, vijf pianoconcerten en daarnaast nog talloze sonates. Zijn muziek wordt gekenmerkt door zijn diepgang, melodische inventiviteit en bijzondere en vaak dynamische contrasten. Van krachtige symfonieën zoals de Vijfde Symfonie tot intieme pianosonates zoals de ‘Moonlight Sonata’, elke compositie is een meesterwerk op zich. Een van zijn bekendste werken is zonder enige twijfel zijn Negende Symfonie, ook wel bekend als de ‘Ode an die Freude’. Dit stuk is wereldberoemd geworden dankzij de indrukwekkende laatste beweging, waarin het koor met volle overgave het prachtige vreugde thema zingt. Sterker nog, dit thema werd in 1972 door de Raad van Europa gekozen tot Europees volkslied.

Ludwig van Beethoven symfonie nr. 5

De Ludwig van Beethoven symfonie nr. 5 is een iconisch stuk. Met zijn kenmerkende vier noten aan het begin, trekt deze symfonie direct de aandacht van luisteraars over de hele wereld. Beethovens vijfde symfonie is een meesterwerk van muzikale expressie en raakt de diepste emoties van de luisteraar. Het schijnt dat deze eerste noten symbool stonden voor het ‘noodlot’ dat voor de deur zou staan. Een krachtige uitbarsting van energie kenmerkt natuurlijk het begin van de Ludwig van Beethoven symphony no. 5. De beroemde vier noten – kort-lang-kort-lang – resoneren door de zaal en wekken een soort gevoel van spanning op. Direct worden we meegezogen in de dramatische wereld van Beethovens compositorisch genie.

Ludwig van Beethoven symfonie nr. 7

De kracht en schoonheid van Ludwig van Beethovens Symphony Nr. 7 zijn werkelijk verbluffend. Deze symfonie, gecomponeerd in 1812, is een meesterwerk dat tot op de dag van vandaag een enorme impact heeft op zowel musici als luisteraars. Met zijn rijke harmonieën, briljante melodieën en ritmes vol met energie, is deze symfonie een waar eerbetoon aan Beethovens genialiteit volgens de echte kenners. De eerste beweging van de 7e symfonie begint met een intrigerend en vooral ook hypnotiserend ritmisch motief. Dit motief evolueert geleidelijk en neemt ons mee op een emotionele reis vol drama en expressiviteit. Beethovens vermogen om melodieën te creëren die zowel de geest als het hart kunnen raken, worden hier duidelijk tentoongesteld. Elke noot lijkt perfect geplaatst, waardoor een meeslepende luisterervaring ontstaat die je tot in je ziel raakt.

Ludwig van Beethoven symfonie nr. 9

Ludwig van Beethoven staat bekend als een van de grootste componisten aller tijden. Zijn negende symfonie, ook wel bekend als de ‘Ode an die Freude’ of ‘Ode aan de Vreugde’, is een waar meesterwerk dat tot op de dag van vandaag mensen inspireert en emotioneert. Beethovens negende symfonie is uniek in zijn soort. Het was de eerste symfonie waarin vocale solisten en een koor werden geïntegreerd, waardoor het stuk een ongekende diepgang kreeg. Het hoogtepunt van het stuk is het indrukwekkende laatste deel, waarin het koor de beroemde tekst ‘Alle Menschen werden Brüder’ zingt. De negende symfonie wordt vaak beschouwd als een keerpunt in de muziekgeschiedenis. Beethoven brak met de traditionele structuur van de klassieke symfonie en voegde zelfs nieuwe elementen toe, zoals de integratie van teksten en de omvangrijke bezetting van het orkest niet te vergeten.

Het nalatenschap van Beethoven

De invloed van Beethoven op de klassieke muziek is natuurlijk ongekend. We kunnen wel stellen dat er in veel van de moderne stukken die vandaag de dag worden gecomponeerd, een vleugje Beethoven zit. Zijn vernieuwende stijl en unieke benadering van het componeren hebben de weg geëffend voor toekomstige generaties componisten. Van Brahms tot Mahler, van Wagner tot Stravinsky, iedereen heeft in zekere zin wel iets van Beethoven in zich. Zijn muziek blijft tijdloos en wordt nog steeds over de hele wereld uitgevoerd en ook bewonderd. De krachtige emoties en diepgaande expressie in zijn composities raken het hart van de luisteraar en zorgen ervoor dat zijn muziek relevant blijft, zelfs na meer dan twee eeuwen.

 

Veelgestelde vragen over Ludwig van Beethoven

We kunnen ons voorstellen dat je naast zijn volledige oeuvre, ook nog de nodige vragen hebt rondom zijn leven, relatie en eventueel of hij kinderen had ja of nee. Daarom hebben we een selectie gemaakt met een aantal vragen die we direct voor je gaan beantwoorden.

Heeft Ludwig van Beethoven kinderen?

Ludwig van Beethoven, de beroemde componist uit de 18e eeuw, had geen kinderen. Hoewel hij bekend staat om zijn muzikale genialiteit, was hij in zijn persoonlijke leven niet gezegend met kinderen.

Vrouw van Ludwig van Beethoven

Net als dat hij geen kinderen had, had Ludwig van Beethoven ook geen vrouw. In tegenstelling tot sommige andere componisten en kunstenaars uit die tijd, koos Beethoven ervoor om zich volledig te wijden aan zijn muziek en kunst zonder een partner aan zijn zijde. We kunnen wel stellen dat dit een daverend succes is geworden.

Het overlijden van Ludwig van Beethoven

Op 26 maart 1827 overleed Ludwig van Beethoven op 56-jarige leeftijd in Wenen, Oostenrijk. Zijn dood markeerde het einde van een tijdperk voor de klassieke muziek. Beethoven heeft een blijvende erfenis nagelaten met zijn revolutionaire composities en zijn vermogen om emoties met zijn muziek vast te leggen. Beethoven wordt nog steeds erkend als een van de grootste componisten aller tijden en zijn invloed reikt verder dan alleen de wereld van de muziek. Zijn nalatenschap dient als inspiratiebron voor vele musici, componisten en kunstenaars van vandaag de dag.

Alban Berg

Wie was Alban Berg?

Alban Berg (1885 – 1935) was een Oostenrijks componist. Hij behoort, samen met zijn leraar Arnold Schönberg en Anton Webern, tot de Tweede Weense School. Deze term verwijst naar de klassieke (Eerste) Weense School, waar Haydn, Mozart en Beethoven toe gerekend worden.

Berg verkeerde in Wenen in de avant-gardekringen en onderging m.n. invloed van Gustav Mahler. Hij trouwde in 1911 met de zangeres Hélène Nahowski. Zij hadden geen kinderen, maar Berg had wel een dochter uit een eerdere relatie. Hij overleed op 50-jarige leeftijd aan een bloedvergiftiging na een insectensteek.

Stijl
Berg componeerde in zijn tienerjaren liederen in een laatromantische stijl. Hij nam vanaf 1904 les bij Schönberg en ging atonaal componeren. Toen Schönberg in de jaren twintig het twaalftoonssysteem introduceerde, paste Berg dat ook in zijn werk toe. Berg’s composities klinken, veel meer dan die van Schönberg en Webern, laatromantisch en expressionistisch; dit ondanks de toepassing van atonaliteit en het twaalftoonssysteem. Zo nu en dan is in zijn muziek een toonsoort te ontdekken.

Klein oeuvre
Berg heeft slechts weinig composities nagelaten. Hij schreef wel veel liederen; met name de Altenberg Lieder (1912) en Der Wein (1929) zijn regelmatig te horen. Zijn Kammerkonzert voor piano, viool en blaasensemble (1923-25) heeft als thema de speelbare letters van de namen van de componisten van de Tweede Weense School:

Ook in de Lyrische Suite voor strijkkwartet (1925-26) zitten namen verborgen; het motief A Bes B F combineert zijn eigen initialen met die van zijn minnares Hanna Fuchs. Zijn laatste werk, het vioolconcert (1935), droeg hij op ter “nagedachtenis aan een engel”. Dit was Manon Gropius, de in dat jaar overleden dochter van de architect Gropius en Mahlers weduwe Alma. Het werd in de dertiger jaren steeds moeilijker om zijn muziek uitgevoerd te krijgen omdat de nazi’s het als entartet beschouwden en ook door zijn vriendschap met de joodse Schönberg.

Opera’s
Berg bewerkte Georg Büchner’s toneelstuk Woyzeck tot een operalibretto. In Wozzeck past hij klassieke muziekvormen toe, zoals sonate, fuga en passacaglia. De opera had vanaf de première (1925) groot succes. Daarna begon hij aan Lulu, gebaseerd op twee toneelstukken van Frank Wedekind. Bij zijn dood had Berg de partituur van de eerste twee aktes voltooid, maar die van de derde nog niet geheel. Zijn weduwe verbood de voltooiing zodat de complete opera pas na haar dood (1979) gespeeld kon worden.

Hildegard von Bingen

Hildegard von Bingen

Hildegard von bingen, een visionaire vrouw uit de Middeleeuwen. Ben jij nu benieuwd hoe haar leven eruit heeft gezien en alles weten over deze fascinerende vrouw, haar visioenen en haar betekenis voor haar tijd en latere generaties? Wij vertellen er je alles over.

Wie is Hildegard von Bingen?

Hildegard von Bingen werd geboren in 1098 in het Rijnland, Duitsland. Op jonge leeftijd ontdekte ze al haar bijzondere gaven en talenten. Ze had een onuitputtelijke nieuwsgierigheid en een scherp intellect. Als meisje werd ze toevertrouwd aan de zorg van een ankeres, wat haar spirituele ontwikkeling beïnvloedde. Hildegard voelde een diepe roeping om God te dienen en begon als monnik in het klooster van Disibodenberg. Daar wijdde ze zich aan gebed, meditatie en studie. Haar visioenen, die haar hele leven lang zouden duren, begonnen op dat moment.

De visioenen van Hildegard von Bingen en hun betekenis

De visioenen van Hildegard waren geen gewone dromen. Ze beschreef ze als goddelijke openbaringen en zag daarin de verborgen mysteries van het universum. Deze visioenen vormden de basis voor haar werk als profeet, componist, wetenschapper en ook als genezer. Haar visies leidden tot het schrijven van talloze boeken, waaronder haar bekendste werk ‘Scivias’. Dit boek bevatte gedetailleerde beschrijvingen van haar visioenen en thema’s als de schepping, de natuurlijke wereld en de rol van de mens in het universum.

Hildegard als vernieuwer

Naast haar visionaire gaven was Hildegard ook een vernieuwer op vele andere gebieden. Ze was een pionier in de muziek en staat bekend om haar composities, die tot op de dag van vandaag worden uitgevoerd. Haar geneeskundige kennis was ver vooruit op haar tijd en ze ontwikkelde unieke medicijnen en behandelmethoden. Hildegard was ook een fervent voorvechter voor vrouwenrechten en speelde een belangrijke rol in het bevorderen van gelijkheid binnen haar kloostergemeenschap. Ze benadrukte de waarde en kracht van vrouwen en inspireerde daarmee generaties na haar.

Een fervent voorstander van vrouwenrechten

Het was niet alleen haar buitengewone talent dat Hildegard van Bingen kenmerkte. Ze was ook een krachtige voorvechtster voor vrouwenrechten. Binnen haar kloostergemeenschap speelde ze een leidende rol in het streven naar gelijke behandeling en kansen voor vrouwen. Ze geloofde sterk in de waarde en kracht van vrouwen, en haar invloed heeft talloze generaties na haar geïnspireerd. Zo zien we dus dat ook duizend jaar of meer geleden al werd gestreden voor de rechten van de vrouw.

De muziek van Hildegard von Bingen

Hildegard von Bingen was niet alleen een heilige, maar ook een muzikaal genie uit de middeleeuwen. Haar muziek is een ware schat die eeuwenlang verborgen bleef, maar nu steeds meer erkenning krijgt in het moderne tijdperk. Hildegard von Bingen, geboren in 1098, was een Duitse abdis, theoloog en componist. Ze was een pionier op vele gebieden en wordt vaak beschouwd als een van de vroegste vrouwelijke componisten in de geschiedenis. Hildegard componeerde een indrukwekkend oeuvre aan religieuze gezangen en liederen, honderden in totaal. Wat Hildegard von Bingen’s muziek zo bijzonder maakt, is haar unieke muzikale taal. Haar composities staan bekend om hun vloeiende melodieën, gelaagde harmonieën en ongewone intervallen. Ze creëerde haar eigen notatiesysteem, dat ze gebruikte om haar muziek vast te leggen. Het resultaat is een klankwereld die zowel intrigerend als betoverend is.

De geneeskunde van Hildegard von Bingen

Hildegard von Bingen stond niet alleen bekend om haar spirituele openbaringen, maar ook om haar uitgebreide kennis op het gebied van geneeskunde. Haar unieke benadering van gezondheid en genezing bracht haar erkenning als een ware pionier in haar tijd. Hildegard von Bingen geloofde sterk in het belang van harmonie tussen lichaam, geest en ziel voor een optimale gezondheid. Ze beschouwde het menselijk lichaam als een microkosmos die nauw verbonden is met de natuurlijke wereld. Haar geneeskunde richtte zich daarom op het herstellen van deze harmonie door middel van kruiden, voeding en andere natuurlijke remedies. Haar benadering van genezing was bijzonder en ze benadrukte het belang van preventie boven behandeling. Door de nadruk te leggen op een gezonde levensstijl, inclusief voeding, beweging en spiritualiteit, streefde Hildegard naar het voorkomen van ziekten voordat ze zich konden uiten.

Het Hildegard von Bingen Festival

Het Hildegard von Bingen Festival is een evenement dat jaarlijks plaatsvindt en een hoogtepunt vormt binnen de culturele agenda. Dit festival, vernoemd naar de beroemde componiste en mystica Hildegard von Bingen, brengt een enorme diversiteit aan muziek, kunst en lezingen samen. Tijdens het Hildegard von Bingen Festival worden bezoekers ondergedompeld in een unieke ervaring van muziek en kunst. Van inspirerende concerten waarbij verschillende muziekstijlen samenvloeien tot boeiende tentoonstellingen van lokale kunstenaars, dit festival heeft voor ieder wat wils. Wat dit festival zo bijzonder maakt, is de manier waarop het historische en hedendaagse met elkaar verbindt. Hildegard von Bingen, geboren in de 12e eeuw, staat nog steeds bekend om haar invloedrijke composities en mystieke geschriften. Door haar erfenis te omarmen, wordt er tijdens het festival een brug geslagen tussen het verleden en het heden.

Hildegard von Bingen ook op Youtube

In het hart van de middeleeuwen vond Hildegard von Bingen haar roeping als abdis, componist, genezer en filosoof. Haar werk en ideeën waren revolutionair voor haar tijd en dat geldt vandaag de dag nog steeds bij een wereldwijd publiek dat op zoek is naar wijsheid en inspiratie. Als je jezelf wilt onderdompelen in Hildegard’s spirituele universum en wilt zien wat ze allemaal heeft weten te bewerkstelligen, dan is YouTube de plek waar je naar moet zoeken. Het platform wordt overspoeld met kanalen die de muziek, kunst en filosofie van deze buitengewone middeleeuwse vrouw delen. Natuurlijk is ze gezien haar eeuwenoude bestaan niet (meer) in levende lijve te bekijken, maar leeft haar filosofie wel voort.

Overtreffende trap in visie, vaardigheid en gedrevenheid

We kunnen wel stellen dat Hildegard van Bingen een opmerkelijke figuur was, wiens invloed nog steeds voelbaar is. Haar visioenen waren ongeëvenaard in hun helderheid en diepgang. Als muzikaal genie componeerde ze prachtige hymnes en liederen, waarvan de schoonheid tot op de dag van vandaag bewonderd wordt en gebruikt als inspiratie.

Maar Hildegard was meer dan alleen een visionair en muzikant. Ze was ook een pionier op het gebied van geneeskunde, met uitgebreide kennis van kruiden en remedies. Haar medische expertise maakte haar een autoriteit in een tijd waarin weinig vrouwen toegang hadden tot dergelijke kennis. Ze was vastberaden om haar kennis te delen en anderen te helpen, wat haar verheft boven haar tijdgenoten.

Daarnaast was Hildegard een fervent voorvechter van vrouwenrechten. In een tijd waarin vrouwen vaak onderdrukt werden en weinig zeggenschap hadden, pleitte zij voor gelijkheid en rechtvaardigheid. Haar strijd inspireert nog steeds vrouwen wereldwijd om op te komen voor hun rechten en vrijheid. We kunnen dus wel stellen dat Hildegard von Bingen tot op de dag van vandaag voort leeft bij velen.

Georges Brassens

Wie was Georges Brassens?

Hoewel Brassens uitgroeide tot een van de populairste auteurs en vertolkers van het Franse chanson was zijn debuut moeizaam. Toen hij bekend werd, had hij al meer dan tien jaar chansons geschreven en had hij vrijwel zonder inkomsten geleefd. Als hij niet was geholpen door vrienden was hij onbekend gebleven en zou hij waarschijnlijk clochard zijn geworden.

Dankzij zijn vrienden kwam hij begin 1952 in contact met Patachou die in hem onmiddellijk een talent herkende. Zij voorspelde dat hij binnen een jaar beroemder zou worden dan zijzelf. Dat gebeurde inderdaad nadat hij in haar cabaret optrad. Moest optreden, want hij beschouwde zichzelf als auteur en componist, hij dacht er geen moment aan om zelf op te treden. ‘Ik ben toch geen circusartiest!’ had hij gezegd toen Patachou aandrong.

Hoewel Patachou enkele chansons van hem kocht, vond ze dat hij zijn eigen chansons moest zingen omdat ze zo persoonlijk waren dat niemand anders ze zou kopen. Hij werd door een deel van zijn publiek gewaardeerd om zijn non-conformistische liedjes, maar menigeen was geschokt door zijn directe taal. Georges Brassens stierf in 1981 op zestigjarige leeftijd en werd bijgezet in het familiegraf van Brassens op de armenbegraafplaats ‘Le Py’ van Sète. (bron: muziekweb.nl)

C

Francesca Caccini

Wie was Francesca Caccini?

Zangeres
Francesca Caccini werd in 1587 geboren in een zeer muzikale familie. Haar vader was een bekende componist, Giulio Caccini, en haar moeder en jongere zus, Settimia waren getalenteerde zangers. Haar vader moedigde haar muzikale ontwikkeling aan en Caccini leerde niet alleen zingen maar ook luit spelen, poëzie schrijven in zowel het Latijn als het Toscaans. Bovendien studeerde ze retorica, meetkunde, filosofie, astrologie en hedendaagse talen. Als zangeres maakte ze in 1604 al furore aan het Franse hof, dat haar graag aan het hof had willen houden. Ze trouwde in 1607 met de zanger Giovanni Battista Signorini, waarmee ze veelvuldig optrad aan het hof van de Medici. Ook toerde ze met veel succes als zangeres “solo” door Italië.

Componist
Caccini’s eerste publicatie en meest opvallende werk is “Il primo libro”, een verzameling korte vocale liedjes uit 1618. Het combineert heilige en seculiere stukken, solo’s en duetten en vormt een unieke publicatie waarin vrouwen centraal staan; ze zijn geschreven voor vrouwen, door vrouwen en goedgekeurd door de machtige Medici-vrouwen. Caccini was bovendien de eerst vrouw die een opera componeerde: “La liberazione di Ruggiero”.

Pedagoog
Naast componeren en uitvoeren speelde Caccini in de 17e eeuw ook een belangrijke pedagogische rol. “Il primo libro” bevatte liedjes in contrasterende stijlen, stemmingen en met verschillende technische eisen die zeer geschikt waren om de kunst van het zingen te onderwijzen. Zo beïnvloedde ze niet alleen andere componisten, maar ook andere zangers en vocale docenten van haar tijd en tijdgenoten. Haar muziek speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de traditionele Italiaanse zangschool en werd een stap in de richting van de ontwikkeling van het romantische ‘bel canto’.

Nalatenschap
Zowel Caccini als haar dochter Margharita werden geprezen om hun getalenteerde muzikaliteit. Francesca’s 40-jarige carrière als componist, zangeres en docent werd via haar dochter, die haar muzikale nalatenschap erfde, voortgezet. Hoewel de details van haar dood niet worden bevestigd, wordt aangenomen dat Caccini in augustus 1646 net ten zuiden van Lucca stierf.

Nat King Cole

Nat King Cole

Als je ooit van een muzikale legende hebt gehoord, is de kans groot dat de naam Nat King Cole naar boven komt drijven. Deze Amerikaanse zanger, pianist en natuurlijk ook jazzicoon heeft zijn stempel gedrukt op de geschiedenis van de muziekwereld. Van zijn fluwelen stem tot zijn unieke piano improvisaties, Nat King Cole was echt een genie in zijn vak.

De geschiedenis van Nat King Cole

Nat King Cole werd geboren op 17 maart 1919 in Montgomery, Alabama. Hij groeide op in een muzikale familie en begon op jonge leeftijd al piano te spelen. Zijn vader, Edward James Coles, was een baptistische predikant en zijn moeder, Perlina Adams Coles, was een kerkorganist. De muziek was al vroeg een belangrijk deel van zijn leven. In 1937 verhuisde het gezin naar Los Angeles, waar Nat King Cole zijn muzikale talenten verder ontwikkelde. Hij vormde een band genaamd ‘The King Cole Trio’ en begon met optredens in plaatselijke clubs. Hun onmiskenbare geluid trok al snel de aandacht van platenmaatschappijen en met hun eerste hit ‘Straighten Up and Fly Right’ braken ze door naar het grote publiek.

Een Legacy die voortduurt

Hoewel Nat King Cole in 1965 op slechts 45-jarige leeftijd overleed, heeft hij een blijvende erfenis achtergelaten, kunnen we wel stellen. Zijn muziek blijft namelijk wereldwijd geliefd en wordt nog steeds gedraaid op veel radiostations. Hij werd ook postuum geëerd met verschillende Grammy Awards, waaronder een ‘Lifetime Achievement Award’ ter ere van zijn buitengewone bijdrage aan de muziekwereld. We kunnen daarom dus ook niet ontkennen dat de invloed van King Cole tot op de dag van vandaag nog steeds voel- en ook hoorbaar is in de muziekscene. Zijn bijzondere stijl heeft ontzettend veel andere artiesten positief beïnvloed en geïnspireerd. De vele, vaak tijdloze klassiekers, zullen dan ook voor altijd een speciaal plekje hebben in de harten van de vele echte muziekliefhebbers.

Nat King Cole smile songteksten

Het hartverwarmende nummer ‘Smile’ van Nat King Cole is een tijdloze klassieker die veel mensen in hun hart heeft gesloten. Met zijn prachtige stem weet Nat King Cole elke keer weer de gevoelige snaar te raken bij zijn luisteraars. Wat velen niet weten, is dat het nummer ‘Smile’ oorspronkelijk werd geschreven door de legendarische Charlie Chaplin voor zijn film Modern Times uit 1936. Later werd het lied opgepikt door Nat King Cole en kreeg het een nieuw leven. De tekst van ‘Smile’ draagt een sterke boodschap van hoop en veerkracht. Het moedigt luisteraars aan om eens wat meer te lachen, zelfs in tijden van tegenspoed. Het herinnert ons eraan dat zelfs wanneer het leven moeilijk is, een glimlach ons kan helpen om door te gaan, volgens King Cole.

Pakkende zinnen uit het nummer Smile

Het nummer Smile is wereldwijd enorm bekend, maar voor de echte muziekliefhebbers zijn er een aantal zitten die we er absoluut even uit willen pikken voor je en deze met je bespreken.

Smile, though your heart is aching

Deze zin moedigt ons aan om wat meer te glimlachen, zelfs als we ons verdrietig voelen. Het geeft aan dat een glimlach ons kan helpen om het hart te genezen, ondanks eventuele pijn die we ervaren.

Light up your face with gladness

Hier wordt benadrukt hoe belangrijk het is om vreugde en blijdschap uit te stralen. Een positieve houding kan niet alleen onszelf, maar ook anderen beïnvloeden. Want laten we eerlijk zijn, iemand die blij is, daar worden we toch zelf ook vrolijk van?

You’ll find that life is still worthwhile

Deze zin herinnert ons eraan dat het leven nog steeds de moeite waard is, zelfs als we geconfronteerd worden met uitdagingen waarvan we op dat moment geen idee hebben hoe we deze het hoofd kunnen bieden. Het doet ons beseffen dat er altijd hoop is en dat we door moeten blijven gaan en dat er aan het einde van de tunnel altijd licht is.

Bekende Nat King Cole songs

Cole beheerste verschillende muzikale stijlen, waaronder jazz, pop, soul en rhythm-and-blues. Zijn adembenemende zangtalent, gecombineerd met zijn sublieme pianospel, raakt rechtstreeks het hart van elke luisteraar. Een van de bekendste liedjes van Nat King Cole is ‘Unforgettable’ uit 1951. Dit nummer groeide al snel uit tot een onsterfelijk klassieker en vestigde zijn reputatie als een van de grootste zangers aller tijden. Maar ook andere hits zoals ‘L-O-V-E,’ ‘Mona Lisa’ en ‘When I Fall in Love’ zullen voor altijd in ons geheugen gegrift staan. Cole bracht daarnaast ook verschillende iconische albums uit, zoals ‘Love Is the Thing’ (1957) en ‘The Christmas Song (1960)’. Deze albums werden met open armen ontvangen door het publiek en staan nog steeds hoog aangeschreven binnen de muziekindustrie.

Bijnaam van Nat King Cole

Nat King Cole is natuurlijk een legende in de muziekwereld. Dat heeft er dan dus ook voor gezorgd dat hij een bijnaam kreeg en niet zomaar één! Zo is zijn oorspronkelijke naam ‘Nat Cole’ maar werd hij door velen de ‘king’ genoemd waardoor hij zijn naam veranderde naar Nat ‘King’ Cole, zoals we hem vandaag de dag eigenlijk ook allemaal herinneren. De reden dat hij deze bijnaam kreeg is vrij bijzonder te noemen. Tijdens een avond spelen, kreeg hij namelijk een papieren kroon op zijn hoofd gezet en vanaf dat moment was het duidelijk, Nat King Cole was geboren!

Doodsoorzaak van Nat King Cole

Laten we eerst teruggaan naar het begin. Nathaniel Adams Coles, beter bekend als Nat King Cole, werd geboren op 17 maart 1919 in Montgomery, Alabama. Met zijn unieke stemgeluid en virtuoze pianospel veroverde hij de harten van velen. Cole was niet alleen een talentvolle musicus, maar ook een geliefde persoonlijkheid. In de jaren ’40 en ’50 groeide Nat King Cole uit tot een absolute superster. Hij scoorde hit na hit, zoals ‘Unforgettable’ en ‘Mona Lisa’. Zijn muziek raakte mensen diep in hun hart en bezorgde hen talloze mooie herinneringen. Helaas kwam er een onverwacht einde aan het succesverhaal van Nat King Cole. Op 15 februari 1965, op slechts 45-jarige leeftijd, overleed hij. Maar wat was nu precies de oorzaak van zijn dood? Nat King Cole overleed aan de  gevolgen van longkanker. Hoewel Cole een man was met vele talenten en positieve energie, werd hij geconfronteerd met deze meedogenloze ziekte. Net als vele miljoenen andere mensen, wist ook Nat King Cole deze ziekte niet te overwinnen.

Anna Cramer

Wie was Anna Cramer? 

Anna Cramer (Anna Merkje Cramer, 1873 – 1968),  werd geboren in 1873 en overleed, bijna 95 jaar oud op 4 juni 1968. Familie van haar was niet bekend en het enige dat ze naliet was een koffer met manuscripten die ze had opgeslagen in een bankkluis.

Vader was kantoorbediende en oliefabrikant . Over de jeugd van Anna weten we niets. Eigenlijk over de rest van haar leven ook niet veel en zo zijn er later veel onduidelijkheden ingevuld. Pas in 1999 verscheen er na een diepgaand onderzoek een biografie van de hand van Jeanine Landheer met de titel ‘Mythe en werkelijkheid’.

Anna had nog een zuster, twee andere kinderen in het gezin Cramer overleden jong. Vader werd ook niet zo oud, slechts 41 jaar. Anna was toen 15, zuster Albertina 10.

Over school of pianoles is niets bekend, wel dat ze rond haar twintigste als dienstbode werkte en in 1895 , dus 22 jaar oud, piano ging studeren aan het Amsterdams Conservatorium. Bij wie ze studeerde is niet bekend, het zou Julius Röntgen kunnen zijn of Louis Coenen, want die gaven daar toen les. Na twee jaar krijgt ze al haar einddiploma en ze vertrekt nog in dat jaar 1897, naar Berlijn. Ze studeerde daar bij pianist en componist Wilhelm Berger, had contact met oud-studiegenoot uit Amsterdam Elizabeth Kuyper en met componiste Cornelie van Oosterzee.

Dan pas weer in 1903 duikt haar naam  op  met de publicatie van het ‘Wenn die Linde blüht’ . Getuige een enkel krantenbericht klinken er wel eens liederen van haar op een concert. Maar dan  in 1907 verschijn haar opus 1 in druk bij uitgeverij Fürstner in Berlijn. Een bundel met ‘Fünf Gedichte von Klaus Groth’. De teksten zijn in het Nederduits dialect en verhalend en zelfs een beetje ironisch. Zeker het eerste lied ‘Bispill’ dat gaat over een man die zijn kat in het water gooit en daarna te maken krijgt met een muizenplaag, ze bijten zelfs in zijn neus.

De liederen worden goed ontvangen en uitgevoerd op concerten. De toen zeer bekende bariton Gerard Zalsman zong ze. Anna Cramer verhuist naar München. Saignant detail is dat ze bij haar Gemeente inschrijving zichzelf 5 jaar jonger maakt. Wat ze in München deed is niet bekend. In Berlijn waren in 1907 nog 5 liederen in druk verschenen als opus 2, op teksten van Otto Bierbaum. Misschien gebruikte ze haar tijd in München voor de uitgave van haar opus 3, 14 Volkstümliche Lieder, want die kwamen in druk bij uitgever Lewy in München.

Anna Cramer had zelden of nooit contact met componisten uit haar tijd, ze correspondeerde niet, ze liet zich niet zien, niet fotograferen en zo komt het dat ze niet voorkomt in beschrijvingen van haar tijdgenoten of in archieven van de steden waar ze verbleef.

Haar grootste publieke optreden was in 1909 tijdens een tournee in Nederland, ze begeleidde haar eigen liederen in het Concertgebouw in Amsterdam, in Diligentia in Den Haag, in Rotterdam en zelfs in Parijs. Johanna van de Linde en Gerard Zalsman zongen. De Nieuwe Rotterdamse Courant schreef ‘Het eerste concert van Anna Cramer in haar Vaderland is een succes geweest voor de knappe componiste; het talrijke publiek heeft haar telkens met hartelijk applaus gehuldigd, ook de zangkunstenaars’

In 1910 verscheen haar opus 4 in druk, sommige liederen waren al te horen geweest bij de concerten in Nederland. De uitgever was wederom Fürstner in Berlijn.  Haar liederen kan je Duits- laat Romantisch noemen met een eigen staal. Ze heeft zich duidelijk verwant gevoeld met Wagner en Strauss en ook Mahler. Een nieuwe Wolf is ze in een recensie wel eens genoemd. In haar pianopartijen dacht ze vaak heel orkestraal en dat bracht in 2007 Jeppe Moulijn er toe om  zes liederen uit op 4 uit 1910 voor orkest te bewerken. 

Van verdere uitgaves zal het niet komen, Cramer componeert nog losse liederen en bewerkt oude composities. En reist veel tussen Berlijn en München en naar haar moeder in Baarn. In 1925 vertrekt ze naar Wenen. Ze is dan al in de vijftig. Ze komt daar in contact met operazanger en tekstschrijver Walter Simlinger. Er is een samenwerking tussen de twee en er ontstaan nieuwe liederen, een opera eenakter en zelfs een omvangrijke tragikomische opera Dr. Pipalumbo.  Het lijkt tot dan toe een succes verhaal maar geldnood maakt haar erg onrustig. Haar oude moeder stuurde regelmatig geld, maar toen moeder ziek was stopte dat. Cramer betaalde de huur niet,  vervuilde en dreigde in de Donau te springen.. Ze werd onder politiedwang opgenomen in een psychiatrische kliniek, diagnose ‘paranoia’. In 1931 is ze weer naar Nederland gekomen. Haar moeder overleed in 1935. Anna Cramer woonde daarna in Amsterdam en hield zich stil. Wat ze deed is niet bekend, ze had met niemand contact. Alleen met Simlinger in Wenen correspondeerde ze over hun opera. Ze schreef hem ook dat ze achtervolgd werd, dat er een complot was tegen haar omdat ze haar geboortejaar had vervalst, de buren zaten achter haar aan. Ze was wel druk met het herschrijven van al haar liederen, door middel van kleine papiertjes plakte zo nieuwe noten over de oude heen.. In 1958 stopt ze al haar composities in een koffer en stopt die in een kluis bij de Nederlandsche Handelmaatschappij. Ze schrijft dit naar Walter Simlinger, ze is bang dat ze beroofd zal worden en er is een spionagenetwerk.. De inhoud van de koffer was zorgvuldig samengesteld en gedocumenteerd.

In 1960 werd ze vervuild en verwaarloosd in haar huis aangetroffen, ze wil geen hulp maar werd toch overgebracht naar een verpleegtehuis voor demente bejaarden in Blaricum en daar overleed ze op 4 juni 1968, bijna vijfennegentig jaar oud. Geen familie, geen bezittingen, maar wel die koffer met al haar composities. De koffer kwam bij het Haags Museum terecht en daar lagen de liederen te wachten op een herontdekking. Willem Noske ging ze bekijken, werd enthousiast en heel langzaam ontdekte men weer de liederen van Anna Cramer. Het was o.a. mezzosopraan Rachel Ann Morgan die ze ging uitvoeren, zelfs nog bij een dansvoorstelling over het leven van Anne Cramer. Maar omdat er zo weinig bekend is over Anne Cramer neemt men steeds weer foute informatie van elkaar over. 

D

Claude Debussy

Wie was Claude Debussy ?

Claude Debussy (1862 – 1918) was een Frans componist, musicien français, zoals hijzelf schreef. Onder de naam Monsieur Croche (letterlijk: achtste noot) schreef hij felle, belangwekkende kritieken.

Hij was een van de vernieuwers van de 20e-eeuwse muziek, samen met (en misschien nog meer dan) Schönberg en Stravinsky, en had een grote invloed op componisten na hem. Hij liet de klassieke vormen los, zoals de sonatevorm en de symfonie, evenals de klassieke harmonieleer. Dat laatste wil zeggen dat bij Debussy akkoorden ten opzichte  van elkaar geen specifieke functies meer hebben, zoals tonica en dominant. Bij Debussy zijn kleur, timbre en ritme even belangrijk als melodie en harmonie. Hij gebruikte ook modale toonladders, hele-toonstoonladders en, beïnvloed door gamelanmuziek, pentatoniek.

Levensloop

Debussy was een goede pianist en ging al vroeg naar het Parijse conservatorium. Hij stond bekend als een recalcitrante theorie- en compositieleerling. Hij won in 1884 de belangrijke Prix de Rome, maar was ongelukkig met het daaraan verbonden verblijf in Rome. Aanvankelijk ging hij graag naar Bayreuth voor de opera’s van Wagner, maar na enkele jaren vond hij Wagners muziek een doodlopend pad.

Debussy had een verfijnde smaak en omringde zich graag met mooie spullen. Hij wordt beschreven als een gecompliceerd mens, overgevoelig en egoïstisch, en had maar weinig vrienden; belangrijk voor hem waren de componist Erik Satie en de dichter Pierre Louÿs. Debussy is tweemaal getrouwd geweest en had één dochter. Hij overleed aan darmkanker die al in 1909 ontstaan was.

Muziek

Zijn muziek wordt vaak impressionistisch genoemd, met een verwijzing naar de vernieuwingen en stijl van de impressionistische schilders. Debussy zelf hield niet van deze term.

Het korte orkestwerk Prélude à l’après-midi d’un faune (1894) betekende zijn doorbraak als componist. De meeste van Debussy’s orkestwerken behoren tot het standaardrepertoire: drie Nocturnes, La Mer, drie Images en de balletmuziek Jeux.

Debussy heeft één opera voltooid: Pelléas et Mélisande (1902), op tekst van Maurice Maeterlinck.

Zijn hele leven schreef hij liederen, zo’n 90 in totaal.

Hij bewonderde Chopin en heeft veel pianomuziek geschreven: o.a. 24 Préludes, 12 Études en 6 Images. Alle stukken hebben beeldende titels; om te voorkomen dat men de preludes als programmamuziek zou beschouwen, schreef Debussy de titel steeds aan het eind van elke stuk.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wilde hij 6 sonates voor verschillende instrumenten componeren; de 3e hiervan, de vioolsonate, was echter Debussy’s laatste werk.

E

Gerrit Jan van Eijken

Wie was Gerrit Jan van Eijken? 

Gerrit Isaac van Eijken (1832-1879) werd in  Amersfoort geboren op 5 mei  1832. Hij was zoon van organist Gerrit van Eijken. Vader was organist van de St. Joriskerk in Amersfoort en van hem kreeg Gerrit Jan , zoals hij altijd genoemd werd , zijn eerste muzieklessen.  Daarna kreeg hij les van zijn oudere broer Jan Albert, die in Duitsland had gestudeerd.  In 1845 gaf vader Gerrit een concert waar niet alleen Jan Albert aan meewerkte maar ook en zo vermeldt een krant  ‘…. zijn nog zeer jeugdigen broeder (13 jaar) G.J. van Eijken die door zijn pianospel blijken gaf van zijn gunstigen aanleg voor de toonkunst ‘ (uit: Nederlandsch Muzikaal Nieuwsblad . In het spoor van zijn broer ging Gerrit Jan in 1851 naar het Conservatorium in Leipzig. Zelfs nog voordat hij zijn studie had afgerond werd hem een positie aangeboden als Muziekdirecteur te Celle (in Hannover) welke hij niet aannam,  om zijn studie orgel en zang in Dresden af te maken . Hij studeerde vervolgens aan het Conservatorium van Leipzig bij Johann Schneider, Franz Magnus Böhme, Felix Mendelssohn-Bartholdy en Robert Schumann.

Vanaf 1855 woont hij te Utrecht waar hij 13 jaar zal wonen. Hij was zeer actief in het Utrechtse muziekleven. Hij bespeelde daar (december 1856) het orgel van de Waalse Pieterskerk  . In november 1858 werd hij kapelmeester van het Korps van de Utrechtse Schutterij .  Hieruit ontstond later het Utrechts Symfonie Orkest. Op advies van van Eijken werd er een Instrumentaalschool opgericht in Utrecht. Hij was ook enige tijd dirigent van de “Amersfoortsche Zangvereniging” en oprichter van een zangschool aldaar.

Waarschijnlijk is de cyclus ‘Töne der Liebe’  op.10 de eerste Nederlandse romantische liedcyclus, rond 1856 geschreven en opgedragen volgens het titelblad aan koningin Sofia von Württemberg, de echtgenote van Willem III. De teksten van de 11 liederen , in het Duits zoals alle liederen van van Eijken, zijn vertalingen van het Bijbelse Hooglied door Georg Friedrich Daumer. Van Eijken wijkt af van de Bijbelse volgorde maar laat wel de Bruid en de Bruidegom zingen vol verlangen.

In Utrecht gaf hij veel concerten maar ook in  Amersfoort, Rotterdam en Amsterdam die altijd met goede kritieken ontvangen werden. Hij werd ook journalist voor het muziektijdschrift ‘Caecilia’ waarvoor hij artikelen en recensies schreef in een humoristische doch scherpe stijl. Als het muziek aanging was hij nogal onbuigzaam, en scheen een bitse persoonlijkheid te hebben gehad. De teksten die van Eijken gebruikte voor zijn liederen waren soms volksliederen, maar ook gedichten van Hoffmann von Fallersleben, Nikolaus Lenau, Möricke en Heinrich Heine. Dichters die toen allemaal populair waren. Van Eijken gebruikte voor zijn opus 9 drie ballades van Heine.

Opvallend is dat na zijn opus 11 eigenlijk geen werk meer van echte waarde van zijn hand verscheen.  Willem Noske had daar destijds een eigen theorie over na zijn uitgebreide studie over van Eijken. In 1862 ambieerde van Eijken de positie van Muziekdirecteur van de stad Utrecht. Vele jaren was dirigent Johann Hermann Kufferath de alles bepalende persoon op die plek. Niet van Eijken kreeg de belangrijke baan , maar Richard Hol.  Het was een enorme teleurstelling voor van Eijken. Hij trok het zich zo aan dat hij depressief werd en teveel ging drinken. Hij werd daarop ontslagen als organist van de Pieterskerk. Nog meer ellende. Hij verhuisde uit Utrecht,  tenslotte in 1869 besloot hij om alles op te geven in zijn geboorteland en vertrok naar Engeland. Hij woonde eerst in Islington, toen een voorstad van Londen. Daar werd op 11 november 1870 zijn eerste dochter geboren, Catharina Hendrika. Vijf jaar later, op 29 november 1875, werd in Brighton zijn tweede dochter geboren Gertrude Emily. Van Eijken componeerde weer intensief maar alles niet meer dan waardeloze salonmuziek, geschreven voor de grillen van rijke dames en leerlingen die niets om handen hadden.

Gerrit Jan van Eijken stierf in zijn huis in Dalston/Hackney op 22 maart 1879 op 46 jarige leeftijd. Als reden van overlijden staat op de officiële akte  ‘Delirium Tremens’ ‘Pneumonia’ en algehele uitputting. Het eindstadium van een alcoholist. 

F

Dirk Fock

Wie was Dirk Fock?

In Tilburg en ook in Wijk bij Duurstede is een Dirk Fockstraat en die straten zijn genoemd naar  een Nederlandse staatsman uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Kamerlid, minister, gouverneur van Suriname en Gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. En deze gewichtige meneer kreeg in Batavia een zoon. Dirk Fock junior. En deze Dirk Fock is de latere componist/dirigent.

Toen Dirk 12 jaar was kwam hij met zijn familie naar Nederland. Dirk wilde graag ‘de muziek in’, maar dat stond de gewichtige politicus vader Fock niet toe. Hij mocht wel vioollessen nemen maar hij moest een ‘echt beroep’ gaan leren aan de Polytechnische School. Hij schrijft ondertussen zijn eerste composities.

Als hij 21 is geworden, in 1907 dus,  is het genoeg geweest en vertrekt hij naar Berlijn om muziek te gaan studeren. Dan begint het grote avontuur.

In Berlijn pakt hij het wel goed aan. Hij volgt directielessen bij Karl Muck, een invloedrijke dirigent die zich vooral met opera bezighield. Vioollessen krijgt hij van Anton Witek, een beroemde Oostenrijke violist. Het gaat zo goed met hem dat Witek hem een plaats kan bezorgen bij de eerste violen in de Berliner Philharmoniker. Hij speelt onder Gustav Mahler en andere beroemde dirigenten.

Een echte muziekopleiding heeft hij nooit gevolgd, als componist is hij grotendeels autodidact. Maar hij schopt het heel ver als dirigent, geeft later les in Wenen en schrijft uiteindelijk 2 opera’s, 4 series pianowerken, 2 kamermuziekwerken 13 series liederen en dat zijn er ruim 40 bij elkaar.     

In 1911 wordt Fock eerste dirigent , hij is dan 26, bij de Kurfürsten Oper in Berlijn en een jaar later chef van de opera in Mühlhausen in de Elsas. Hij leidt werken van Wagner en Strauss. Hij doet daar zelfs een hele ‘Ring’.

 Hij verhuist naar Zweden en dirigeert daar van 1913 tot 1916. Een jaar later is hij weer eens in Nederland en vervangt Mengelberg bij het Concertgebouworkest en tot 1930 is hij daar regelmatig gastdirigent, dat doet hij ook bij het Residentie Orkest.

Fock verlaat in 1919 Europa en zet zijn loopbaan voort in New York, waar hij in het populaire Stadium het ‘Philharmonic Orchestra’ en in Carnegie Hall ‘The National Symphony’ dirigeert. In 1922 wordt hij medeoprichter en eerste dirigent van de ‘American Orchestral Society’, een instelling die jonge musici en dirigenten kans biedt om op hoog niveau orkestervaring op te doen. Ondertussen laat hij zijn naam veranderen, Fock is niet leuk in Amerika en dat wordt Foch . Als eerste in de VS introduceert hij de muziek van zijn vriend Darius Milhaud. Hij wordt eerste dirigent van de ‘New York City Symphony Orchestra’ en vervult gastdirecties bij de ‘New York Philharmonic’, de ‘National Symphony’ en ‘St. Louis Orchestra’.

Over de persoon Dirk Fock, Dirk Foch, is eigenlijk helemaal niet zo veel bekend, er is nu een Stichting Dirk Fock die allereerst zijn werk onder het stof vandaan gaat halen. We weten dat hij een flamboyante man was, graag over de wereld reisde en een internationale vriendenkring had bestaande uit componisten,  musici en kunstenaars zoals Richard Strauss en Zoltan Kodaly . In 1926 werkte hij samen met Igor Stravinsky. Fock dirigeert  op vele plekken in de wereld, reist veel heen en weer tussen Amerika en Europa. Met zijn eerste echtgenoot Daisy Johnson geeft hij concerten in Zweden. Zij is zangeres onder de naam Margaret Adla. Met zijn tweede vrouw Consuela Flowerton krijgt hij  dochter Nina. Zijn derde vrouw heet Editha Feinberg en tenslotte trouwt hij voor de vierde keer met Christine Moltzer. Met haar vertrekt hij in 1939, zijn vrouw komt uit een Joodse familie, naar New York en hij wordt in 1945 Amerikaans Staatsburger. In dat jaar componeert hij zijn liederencyclus ‘Songs of Glory. De teksten zijn van Joseph Auslander. Thema’s zijn de oorlogsgruwelen, de dood van onschuldige soldaten, het verdriet van achterblijvende geliefden. Maar ook Godsvertrouwen en beschouwingen over het leven en gebed. De liederen worden gezongen maar soms wordt de tekst gedeclameerd. Let u ook eens op de bijzondere pianobegeleiding die soms heel orkestraal is, misschien spreekt hier wel in het bijzonder de orkestdirigent Fock.

Nog één keer verhuist Dirk Fock . Samen met zijn vrouw Suze Moltzer gaat hij in 1959 terug naar Europa. Niet naar Nederland maar in Zwitserland vestigen zij zich , in Orselina, vlakbij Lugano in Ticino. Hij componeert dan niet meer maar houdt zich bezig met filosofie, godsdienstwetenschappen en Japanse tuinen. Hij overlijdt in Orselina in 1973.

G

Serge Gainsbourg

Serge Gainsbourg

Serge Gainsbourg, de beroemde Franse singer-songwriter en regisseur, wordt erkend als een iconische figuur in de muziekwereld. Met zijn unieke stijl en onconventionele benadering van muziek, heeft hij generaties geïnspireerd en blijft zijn invloed duidelijk voelbaar in de moderne muziek.

Wie is Serge Gainsbourg?

Serge Gainsbourg, geboren als Lucien Ginsburg op 2 april 1928 in Parijs, Frankrijk, was een buitengewoon getalenteerde artiest. Zijn carrière begon als pianist in bars en clubs, maar al snel ontwikkelde hij zich tot een ware alleskunner. Hij componeerde muziek en schreef teksten, zowel voor zichzelf als voor andere gerenommeerde artiesten. Gainsbourg’s muzikale talent bleek al snel erg vertrouwd, maar hij beperkte zich niet tot één enkel genre. Serge Gainsbourg experimenteerde met verschillende muziekstijlen, van chanson tot rock en reggae. Zijn unieke stijl en geniale geest maakten hem tot een pionier in de muziekindustrie. Naast zijn muzikale vaardigheden blinkt Gainsbourg ook uit als tekstschrijver. Zijn teksten zijn poëtisch, diepgaand en soms controversieel. Hij durfde taboes te doorbreken en besprak vaak maatschappelijke thema’s in zijn songs. Dit maakte hem een inspiratiebron voor vele andere artiesten.

De invloed van Serge Gainsbourg op de muziekwereld

Gedurende zijn carrière heeft Serge Gainsbourg een enorme invloed gehad op de muziekwereld. Hij experimenteerde met verschillende genres, zoals chanson, jazz en rock en schreef ook nummers die zowel provocerend als poëtisch waren. Zijn teksten waren vaak controversieel en brachten belangrijke sociale en politieke kwesties aan het licht. Vooral in die jaren was dat natuurlijk iets wat ze nog niet veel zagen. Een van zijn bekendste werken is het album ‘Histoire de Melody Nelson’. Dit conceptalbum vertelt het verhaal van een tragische liefdesaffaire en wordt beschouwd als een van de beste Franse albums aller tijden. Met dit album liet Serge Gainsbourg zien dat hij niet bang was om grenzen te verleggen en een totaal andere weg in te slaan op het gebied van muziek.

Kinderen van Serge Gainsbourg

Serge Gainsbourg, was natuurlijk een iconische figuur in de Franse muziekgeschiedenis en stond vooral bekend om zijn unieke stijl en ongeëvenaarde artistieke visie. Maar weinigen weten dat hij ook een vader was, diens buitengewone talent een genetische erfenis heeft achtergelaten.

Charlotte Gainsbourg

Charlotte Gainsbourg, geboren uit het huwelijk tussen Serge Gainsbourg en de Britse actrice Jane Birkin, is een naam die resoneert in zowel de wereld van muziek als film. Met haar kenmerkende stem en veelzijdig acteertalent heeft Charlotte bewezen dat ze meer is dan alleen de dochter van een icoon. Haar samenwerkingen met gerenommeerde artiesten zoals Beck en Air hebben haar eigen unieke geluid gevormd, dat moeiteloos tussen genres en stijlen navigeert. Als erfgenaam van het muzikale genie van haar vader heeft Charlotte niet alleen haar artistieke erfenis behouden, maar ook een geheel eigen pad bewandeld in de muziekwereld.

Lulu Gainsbourg

Naast Charlotte heeft Serge Gainsbourg nog andere getalenteerde kinderen voortgebracht. Zoon Lulu Gainsbourg is eveneens in de voetsporen van zijn vader getreden als muzikant en singer songwriter. Met zijn bijzonder charmante persoonlijkheid en een inherente muzikaliteit als zijn vader, heeft Lulu zijn eigen weg gevonden in de muziekscene, terwijl hij toch duidelijk beïnvloed is door de genialiteit van zijn vader. Zijn debuutalbum ‘From Gainsbourg to Lulu’ was een eerbetoon aan zijn vader, waarbij hij op bijzondere wijze Serge’s nummers nieuw leven inblies met zijn eigentijdse interpretatie.

Serge Gainsbourg & Jane Birkin

Serge Gainsbourg en Jane Birkin, een onafscheidelijk duo in zowel de muziek- als filmwereld. Hun liefdesverhaal, dat zich ontvouwde als een meeslepende roman, is nog altijd een bron van inspiratie en bewondering voor velen. Deze twee iconen hebben niet alleen de geschiedenis van de Franse cultuur gemarkeerd kunnen we wel stellen, maar ook het leven van velen beïnvloed. Eén van de grootste hits die Serge Gainsbourg en Jane Birkin samen hebben voortgebracht, is zonder twijfel ‘Je t’aime… moi non plus’. Dit controversiële nummer, met zijn sensuele en provocerende teksten, veroorzaakte zowel opschudding als fascinatie bij het publiek. Het werd al snel een wereldwijd fenomeen, waarmee het koppel hun stempel drukte op de muziekindustrie.

Serge Gainsbourg & Brigitte Bardot

Serge Gainsbourg en Brigitte Bardot. Twee iconische namen die onlosmakelijk verbonden zijn met de Franse cultuur en muziekgeschiedenis. Hun samenwerking in de jaren ’60 liet een blijvende indruk achter en creëerde een ware sensatie in de wereld van zowel muziek als film. Brigitte Bardot, de beeldschone Franse actrice en zangeres, kruiste het pad van de getalenteerde singer-songwriter Serge Gainsbourg in het begin van de jaren ’60. Deze ontmoeting zou leiden tot een reeks van legendarische samenwerkingen die de harten van miljoenen mensen over de hele wereld wisten te veroveren. Een van de hoogtepunten van hun samenwerking was toch wel het uitbrengen van het nummer ‘Bonnie and Clyde’ in 1968. Dit lied werd direct een hit en stond wekenlang bovenaan de hitlijsten. Het romantische duet, gezongen door Bardot en Gainsbourg zelf, vertelde het verhaal van het legendarische misdadigers duo Bonnie Parker en Clyde Barrow. De passie en chemie tussen de twee artiesten spatte van het nummer af en raakte het hart van menig luisteraar.

Serge Gainsbourg doodsoorzaak

Op 2 maart 1991 werd de wereld opgeschrikt door het nieuws van Serge Gainsbourg’s overlijden op slechts 62-jarige leeftijd. De exacte doodsoorzaak van deze legendarische artiest blijft tot op de dag van vandaag een raadsel en er gaan verschillende theorieën de ronde dat Gainsbourg op bijzondere wijze aan het einde van zijn leven is gekomen. Er wordt beweerd dat Serge Gainsbourg jarenlang een leven vol excessen en zelfdestructief gedrag heeft geleid, wat zijn gezondheid ernstig heeft aangetast. Hij was berucht om zijn liefde voor alcohol en sigaretten, wat resulteerde in een verslechterende fysieke conditie. De echte reden zullen we nooit te weten komen, maar met het leven wat Serge Gainsbourg altijd heeft geleid, is het dus aannemelijk dat zijn eigen succes in combinatie met verdovende middelen, ertoe heeft geleid dat hij op 2 maart 1991 voor het laatst het licht heeft gezien.

Een blijvende erfenis

Helaas overleed Serge Gainsbourg op 2 maart 1991, maar zijn muzikale erfenis leeft voort. Zijn nummers blijven geliefd bij fans over de hele wereld en hebben een blijvende invloed op de muziek zoals deze vandaag de dag nog altijd gemaakt wordt. Zijn met name unieke stijl en eigenzinnige teksten hebben vele artiesten geïnspireerd en zullen dat ook de komende decennia naar verwachting blijven doen.

 

Carlos Gardel

Wie was Carlos Gardel?

Carlos Gardel was een belangrijke Zuid-Amerikaanse zanger en componist van tango muziek. Hij werd geboren in Toulouse, Frankrijk in 1890 en groeide op in Buenos Aires, Argentinië. Gardel was bekend om zijn emotionele en krachtige stem en was een populaire artiest in de tango scène van de jaren 1920 tot aan zijn dood in 1935. Hij nam talloze platen op en trad op in shows over de hele wereld. Gardel is ook bekend om zijn tragische dood bij een vliegtuigongeluk op de leeftijd van 44 jaar. Hij is nog steeds een belangrijke figuur in de tango muziek en wordt gezien als de “koning van de tango”.

Benny Golson

Wie is Benny Golson?

Vroeger, toen er nog slagersjongens door de stad fietsten, floten die allemaal de ‘Blues March’. Toen er dus nog op straat gefloten werd. Een enkeling floot ‘I Remember Clifford’. Daar werd met ontzag tegenop gekeken. Die liedjes hadden gemeen dat ze oorspronkelijk door Benny Golson geschreven en uitgevoerd waren.

Ware broedplaats
Benny Golson werd in 1929 in Philadelphia geboren en kreeg vanaf zijn negende pianoles, om vijf jaar later naar de tenorsaxofoon te switchen. Philly was na de oorlog een ware broedplaats voor jonge en veelbelovende tenoristen. Je had daar Sax Young en Hen Gates, die onbekend bleven en Jimmy Heath, Bill Barron, Golson en John Coltrane, die naam maakten. Plus Jimmy Oliver, waar iedereen zijn inspiratie vandaan haalde – en die eveneens onbekend bleef. Al die gasten ontmoetten elkaar op jam sessies, in plaatselijke bandjes en bij elkaar thuis. Wanneer Coltrane, die toen nog altsax speelde, zich bij Huize Golson meldde, moest hij van ma Golson altijd ‘On The Sunny Side Of The Street’ vertolken, in de opvatting van Johnny Hodges. Mevrouw Golson was daarvan nogal gecharmeerd.

Rap tempo
Enfin, Golson doorliep het hele spectrum. Rhythm and Blues om te beginnen, met Bull Moose Jackson, Lionel Hampton en Earl Bostic (“een duivel op de saxofoon”). Bostic zette ook zijn eerste arrangement op de plaat, ‘Remember’. Trompettist Dizzy Gillespie was twee jaar zijn werkgever, maar doorslaggevend voor zijn carrière was het jaar dat hij bij de Jazz Messengers van drummer Art Blakey zat. In rap tempo schreef hij daar ‘Whisper Not’, ‘Moanin”, ‘Along Came Betty’, ‘Stablemates’ en ‘Are You Real?’ voor, plus de reeds genoemde composities. Stuk voor stuk jazzstandards, inmiddels.

Lucratief werk
Vervolgens leidde hij samen met bugelblazer Art Farmer jarenlang zijn Jazztet. Dat wisselde hij af met lucratief werk in de studio’s. Voor de televisieseries ‘Mannix’, Ironside’, ‘M*A*S*H’ en ‘Mission: Impossible’ componeerde Golson de muziek.
Sinds 1975 is de tenorist weer actief op de jazzpodia. Met de regelmaat van de klok maakt hij wereldtournees. Het lijkt erop dat hij dat nog een tijdje vol gaat houden ook. Tenminste, wanneer die ellendige Covid eenmaal de wereld uit is.

Christoph Graupner

Wie was Christoph Graupner?

Over de Duitse componist Christoph Graupner (1683-1760) kan een bijzonder verhaal worden verteld. Het grootste deel van zijn werkzame leven bracht hij door aan het hof van landgraaf Ernst Lodewijk von Hessen-Darmstadt (1667-1739) en diens opvolger Ludwig VIII (1691-1768). Productief als hij was componeerde hij meer dan 1400(!) geestelijke cantates. Die waren voornamelijk bedoeld voor de zondagse eredienst in de hofkapel van zijn werkgever. De lengte van de muziekstukken lag steeds rond de twintig minuten.

Mooi genoeg voor de predikant die er zijn dienst mee lardeerde. Het tekent de bescheidenheid en vroomheid van de componist dat hij zich nooit liet portretteren én dat hij zijn composities na die te hebben uitgevoerd opborg in een grote kist om ze daar niet meer uit tevoorschijn te halen. Bij testament bepaalde Graupner dat de partituren na zijn dood vernietigd moesten worden. Een conflict tussen de familie Graupner en de landgraaf zorgde ervoor dat het zover niet kwam. Zo bleef het grootste deel van zijn composities, dat ook ontkwam aan vernietigende bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog, behouden.

De partituren bevinden zich nu in de universiteitsbibliotheek van Darmstadt. De afbeelding laat zien dat het ook in visueel opzicht ware kunststukjes zijn. Sinds 2010 zijn er vooral dankzij het wetenschappelijk speurwerk van de Belgische musicoloog Florian Heyerick veel van Graupners composities boven water gekomen.

H

Reynaldo Hahn

Wie was Reynaldo Hahn?

1874 – 1947 componist, pianist, auteur en recensent. 

Hahn werd in 1874 geboren in Cáracas als jongste zoon van een Duits-Joodse vader en een Venezolaanse van Spaans-Baskische afkomst, toen hij drie jaar oud was, verhuisde het gezin naar Parijs, waar Hahn in 1886 , op zijn 13 dus, het Parijse conservatorium betrad. Hij studeerde harmonie bij Théodore Dubois , piano bij Decombes en compositie bij Jules Massenet . De invloed van Massenet is duidelijk te horen in een van de eerste en beroemdste liederen van Hahn ‘ Si mes vers avaient des ailes ‘ geschreven toen de componist pas 13 was, de tekst is van Victor Hugo.

Het was eerst vooral de piano die de jonge Hahn trok. Hij behaalde een derde pianomedaille op zijn 14de,  in 1888 en maakte verschillende concert reizen naar Duitsland in 1889. Hij behaalde een eerste muziektheorie-medaille aan het conservatorium in 1890. Zijn leraar Massenet raadt hem af om mee te dingen naar de Prix de Rome. Hahn werd nog gezien als een buitenlander en hij was uit een rijke familie, het zou wel eens kwaad bloed kunnen zetten. Maar Massenet had zo zijn eigen methode en  introduceert de jonge Hahn  in de muzikale wereld van Parijs die zich vooral afspeelde in de grote salons. De grote culturele ontmoetingsplaatsen in die tijd. 

In het voorjaar van 1894 ontmoette Reynaldo Hahn in de salon bij Madame Lemaire de schrijver Marcel Proust. Ze hebben een liefdesaffaire die duurt tot 1896, maar vriendschap en intimiteit zullen hen binden tot Proust’s dood in 1922. Later schrijft Proust over die ontmoeting het volgende:

Met zijn hoofd licht achterovergebogen en zijn melancholieke, wat laatdunkende mond waaruit de ritmische stroom ontsnapte van de mooiste, de droevigste en de warmste stem die ooit heeft bestaan, omhelst dit geniale muziekinstrument dat Reynaldo Hahn heet alle harten en maakt alle ogen nat door de huivering van bewondering die ver om zich heen grijpt en die ons doet beven, ons een voor een doet buigen in een stille, plechtige golving van korenaren in de wind.”’

Gedurende de twee jaar dat hun romantiek bloeide, zagen ze elkaar bijna elke dag, ze maakten vakanties in Venetië en Bretagne. Het lijkt duidelijk dat Hahn een conflict had over zijn seksualiteit: hij bleef in de kast, had relaties met vrouwen en had een hekel aan homoseksualiteit in zijn correspondentie. Toch onthullen de brieven van en naar Proust, die in 2018 zijn geveild, een ontroerende, maar gesluierde genegenheid. In een brief van maart 1896 schrijft Proust: “Ik wil dat je hier altijd bent, maar als een vermomde god, die geen sterveling zou herkennen.” “Mon petit Reynaldo” is hoe Proust zijn vriend aanspreekt, op wie de hoofdpersoon van zijn grote, autobiografische, onafgemaakte roman Jean Santeuil is gebaseerd. Hoewel de relatie nauwelijks een geheim was in de modieuze salons van Parijs in de late 19e eeuw, was het publiek zich er grotendeels niet van bewust hoe de relatie precies was. 

Naast zijn liederen schreef Hahn ook opera’s, kamermuziek, balletten, toneelmuziek en orkestwerken. Zo schreef hij voor de Opéra-Comique,  naar het  autobiografische verhaal ‘Le mariage de Loti’ van Pierre Loti  in 1898 de opera ‘L’île du Rêve’ . De operette hield het maar 9 uitvoeringen uit en verdween toen van het toneel. In 1897 overlijdt de vader van Reynaldo en samen met zijn moeder verhuist hij naar de rue Alfred de Vigny no 9 in Parijs, hij is dan 23 en zijn eerste grote bundel met 20 liederen is net uitgebracht en zijn naam is gevestigd.

Naast criticus en componist was hij ook een essayist. Hij schreef drie boeken, waaronder een over de zangkunst, voorzichtig beginnend met de zin: “Als ik kritiek geef op wat ik als slecht beschouw en als ik begin te zingen, geloof dan niet dat ik denk dat ik het goed doe” ‘Monsieur Mélodie’ was soms zijn bijnaam. Hahn was in 1909 Frans Staatsburger geworden en vond dat hij zijn nieuwe vaderland moest dienen en dus hij nam als vrijwilliger dienst.  Op 40-jarige leeftijd was hij nl. te oud voor  de officiële dienstplichtleeftijd. Hij diende eerst als privépersoon, uiteindelijk als korporaal. Als componist werd hij weggehouden van elke vorm van gevechten, maar toch was Hahn getuige van de gruwelen van de oorlog terwijl hij langs de loopgraven liep.

Ondanks het belang dat hij hecht aan zijn militaire functies , hij kreeg in 1917 zelfs de versierselen van het Legioen van Eer, vergat Reynaldo Hahn nooit zijn eerste missieopdracht: muziek schrijven. Ook in ellendige omstandigheden, bleef hij componeren.  Aan het front componeerde hij een liedcyclus gebaseerd op de Engelse gedichten van Robert Louis Stevenson. ‘Five little Songs’.

Reynaldo Hahn de componist, is beter bekend dan de dirigent Reynaldo Hahn,  en zijn meeste theaterwerken worden niet meer uitgevoerd  zoals  L’Ile du rêve en La Carmélite , le Bal de Béatrice d’Este  of La Fête chez Thérèse.  Ja eigenlijk werd ‘Monsieur Mélodie’  tijdens  zijn leven soms bestempeld als een “oppervlakkige componist”, zoals het geval was bij veel operette-componisten. En hoewel zijn stukken altijd een echt succes van het publiek hebben ontvangen, werden ze nooit beschouwd als een onderdeel van het grote repertoire, met misschien één en opmerkelijke uitzondering: Ciboulette, een operette gecreëerd in 1923 in het Théâtre des Variétés, uitgevoerd in heel Frankrijk en nog steeds uitgevoerd vandaag de dag  in  operahuizen.

Toch  kreeg de componist In zijn laatste jaren uiteindelijk grote erkenning en bewondering. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd hij benoemd tot directeur van de Opéra de Paris en gaf hij vele lezingen en voordrachten.. Na zijn 70ste  was zijn gezondheid zwak en had hij vaak last van migraine . In 1946 werd bij hem een hersentumor vastgesteld en hij stierf op 28 januari 1947, 73 jaar oud,  in zijn appartement aan de Rue Greffulhe, nabij de Église de la Madeleine , waar zijn begrafenis werd gehouden. Reynaldo Hahn rust nu op de begraafplaats Père Lachaise, in de buurt van zijn familie, zijn beschermer Alphonse Daudet en zijn eeuwige vriend Marcel Proust.

Franz Anton Hoffmeister

Wie was Franz Anton Hoffmeister?

Rottenburg

In 1754 is de Oostenrijkse componist Franz Anton Hoffmeister geboren in de stad Rottenburg wat toen bij Oostenrijk hoorde. Zijn overgrootvader was burgemeester van deze stad. Toen hij 14 jaar werd ging naar Wenen om daar rechten te gaan studeren. Maar het werd toch de muziek.

Wenen

Daar ging hij dus muziek studeren. Hij componeerde een heel groot oeuvre: 9 opera’s, zeker 70 symfonieën, vele serenade en veel concerten voor diverse instrumenten. Maar ook heel wat kamermuziek. Hij stierf daar op 9 februari 1812.

Leipzig.

Rond 1800 ging deze componist naar Leipzig. Daar begon hij samen met de organist Ambrosius Kühnel (1771-1813), een muziekuitgeverij. Deze uitgeverij gaf de werken van Mozart en Beethoven voor het eerst uit . In 1805 verliet hij de muziekuitgeverij. De muziekuitgeverij bestaat nog onder naam van C.F Peters  

De muziek van Franz Anton Hoffmeister.

In eerste werken moet muziek van Hoffmeister moeten we vooral denken aan Haydn en Mozart, later komt Beethoven om de hoek kijken. 

Vanaf 13 november 2022 zijn we begonnen aan een serie over deze componist op de 2e zondag en de 4e zondag van maand, bij het programma: Onbekend is Onbemind.

I

Charles Ives

Wie was Charles Ives?

Op 20 oktober 1874 werd de Amerikaanse componist Charles Edward Ives in Danbury in Connecticut geboren. Zijn eerste muzieklessen kreeg hij van zijn vader George Ives. Deze George Ives was dirigent van verschillende fanfare en harmonieorkesten. Maar hij was ook actief in de kerk. Zo werd de 14 jarige Charles Edward Ives de organist van de kerk in Danbury.

In 1894 tot en met 1898 ging Charles Ives naar de Yale Universiteit in New Haven. Daar studeerde hij bij Horatio Parker. In 1908 ging hij  trouwen met Harmony Twichell (1876-1969). Om vrij te kunnen componeren ging Ives werken als verzekeringsagent. Ives was zeker een pionier van de moderne Amerikaanse 20e eeuwse muziek. Hij stond aan de wieg van de muzikale veranderingen in muziek als het gaat om polytonaliteit en polyritmiek. Dit mondt vaak uit in het concept dat verschillende orkestgroepen door elkaar heen spelen. Zijn werken werden pas toen hij 70 jaar werd voor eerst uitgevoerd. Dat was vooral te danken aan collega componist Henry Cowell.

K

Tikhon Khrennikov

Wie was Tikhon Khrennikov?

Tikhon werd geboren in 1906 en maakte naam als componist en pianist. Het begon allemaal met gitaar en mandoline binnen de familie en na enkele jaren lonkte het conservatorium in Moskou (1932-1936). Je kan je de vraag stellen waar hij zijn reputatie aan te danken heeft, zijn compositorische kwaliteiten of het feit dat hij een ultiem partij-instrument werd binnen de muziekwereld. Hij voelde zich comfortabel in een rol van meegaandheid met het systeem, en verdedigde de cultuurpolitiek van de USSR waar hij ook maar kon.

Dat leverde hem uiteindelijk ook de positie op als voorzitter van de componistenbond  (1948). In die positie ging hij toppers als Prokofiev en Shostakovich wel eens vertellen hoe ze moesten componeren. Maar hij wist dat hij op een dunne slappe koord liep in die positie. Zo zij hij tegen zijn vrouw vlak na zijn benoeming: ‘dit is een vergiftigd geschenk waar ik nog wel eens last van kon gaan krijgen’. Buiten het publiekelijk schofferen van collega-componisten (vb. Alexander Lokshin), haalde hij zich de woede op de hals van componisten (of diens familie) die in de problemen kwamen en waar hij simpelweg niets door deed.

Hij stierf in 2007 en tot dan bekampte hij de Russische avant-gardisten. Dat leverde hem in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw nog flink wat politieke baantjes op als apparatsjik. Hij liet drie symfonieën na, wat concertos, behoorlijk wat opera’s en balletten, maar eigenlijk niets dat kwalitatief de tand des tijds wist te doorstaan.

Erich Wolfgang Korngold

Wie was Erich Wolfgang Korngold?

Korngold werd in 1897, dus nog net in de 19de eeuw, in  Brno (Moravië/Tsjechië) geboren.  Vader was de gevreesde Joodse advocaat/ musicus Julius Korngold. Gevreesd om zijn pittige muziekrecensies in de krant ‘die Neue Freie Presse’ . Zijn recensies waren al net zo pittig als die van zijn voorganger Hanslick. Vader Julius gaf zijn zoon, ook nog eens de naam Wolfgang als eerbetoon aan een ander wonderkind uit Oostenrijk. Het kwam natuurlijk niet door die naam maar het jongetje Erich Wolfgang Korngold was behoorlijk talentvol. Op zijn negende was er al een pianoconcert. Toen Gustav Mahler het hoorde was die laaiend enthousiast, ‘een genie’  noemde hij het ventje. Hij raadde Erich aan om te studeren bij componist Alexander von Zemlinsky. En de grote Richard Strauss was een paar jaar later ook al zo enthousiast over andere pianowerken. In 1905 schreef hij zijn eerste lied, 7 jaar jong dus, en samen met een liedje dat hij twee jaar later schreef geven deze kinderwerken het grote talent weer van Korngold.

Op 13-jarige leeftijd had Erich onder andere verschillende mooie pianowerken geschreven – Don Quichot, Märchenbilder en zijn pianosonate nr. 1; zijn Pianotrio, Op.1; en een ballet-pantomime Der Schneemann. Op 15-jarige leeftijd schreef Korngold zijn eerste opera in één bedrijf, Der Ring des Polykrates, en twee jaar later een tweede, Violanta. Vervolgens kwam zijn eerste avondvullende opera, Die tote Stadt, waaraan hij begon toen hij in de Eerste Wereldoorlog diende als muzikaal leider van zijn regiment. Gebaseerd op de novelle Bruges-la-Morte van de Belgische symbolistische dichter Georges Rodenbach, gaat de opera, met zijn gevoel van verlies, langgerekt droomlandschap en ultieme catharsis, in wezen over het verwerken van verdriet. Het werd enorm en internationaal populair in het interbellum.

Als iemand zo jong zo succesvol is kan er sprake zijn van afgunst. Zijn vader had veel invloed en zorgde dat de muziek ook kon worden uitgevoerd . In 1912 voerde Mengelberg en het Concertgebouworkest al een werk van hem uit.

In 1918 schrijft Willem Pijper erg onvriendelijk: ‘Korngold’s vioolsonate is een zoo hinderlijk product van geestelijke impotentie, compositorisch-technische onhandigheid en motivischen diefstal, dat ik weiger om er verder iets van te zeggen.’

Korngold was ondertussen verliefd op Luzi von Sonnenthal, een jonge actrice uit een bekende theaterfamilie. Vader Julius’ tegenstand tegen dit huwelijk – ja, elk huwelijk dat zijn dierbare wonderkind zou wegnemen – was fel genoeg om het paar lange tijd uit elkaar te houden. Uit die tijd ontstond Korngold’s toneelmuziek voor Much Ado About Nothing, de voortreffelijke Abschiedslieder (Songs of Farewell) en het Pianokwintet, waarvan het langzame deel een reeks variaties was op een van de bovengenoemde liederen, waaronder Korngolds ‘Luzi’-motief. De geliefden trouwden uiteindelijk in 1924.

Zijn volgende en meest ambitieuze opera, Das Wunder der Heliane, was opgedragen aan Luzi. Het staat vol met muziek van verbluffende schoonheid en complexiteit. Hoewel de dystrofische zetting is beïnvloed door de expressionistische cinema – in première in 1927, was het gelijktijdig met Metropolis van Fritz Lang – is het uiteindelijk een gigantische viering van de echtelijke liefde.

Ondertussen veranderde de politieke situatie in Duitsland. Korngold ging dat zelf merken , afkomstig uit een seculiere, geassimileerde joodse familie, toen de nazi’s zijn muziek ging verbieden, werk van Joodse componisten mocht niet meer worden uitgevoerd.

In 1933 vertrok hij naar Amerika, naar Hollywood, kreeg daar opdrachten om muziek te schrijven bij films. n 1935 werd hij door Warner Brothers gevraagd muziek te componeren voor de film Captain Blood. Hierop volgden 18 filmcomposities in 12 jaar. Het waren – voor die tijd – spectaculaire avonturenfilms met exotische locaties, zeegevechten en romantiek.

Korngold zag zijn films als ‘opera’s zonder zang’ en maakte geen onderscheid tussen het schrijven in dit genre en een ander. Hij bracht de technieken van Wagner, Strauss en Puccini naar de bioscoop en hielp samen met zijn mede-emigranten in Hollywood als Max Steiner en Franz Waxman filmmuziek tot een kunst op zich te maken. Hij werd beloond met twee Oscars.

Toen hij in 1946 filmmuziek opgaf schreef  hij zijn Symfonische Serenade en hij werkte langzaam aan een vioolconcert . Jascha Heifetz  toonde interesse  en Korngold voltooide het. De openingsmelodie is het vlucht-/liefdesthema uit Another Dawn – dat Korngold jaren voor de film als concertthema had bedacht. Het publiek genoot van het concert. Dat deden de critici niet. ‘Dit is een Hollywoodconcert,’ sputterde een recensie nadat Heifetz het in 1947 in première bracht. De aanvallen op Korngold werden al snel even wreed als kortzichtig. Hij was verdoemd voor het schrijven van romantische muziek in een modernistische tijd, en Hollywood werd gezien als een bezoedeling van zijn kunst met commerciële zorgen – een echte belediging toen een groot deel van zijn inkomen ging naar het ondersteunen van medevluchtelingen.

Na de oorlog had Korngold goede hoop dat hij zich in Oostenrijk weer als belangrijk componist kon vestigen, maar de lokale pers sloeg die nogal hardhandig de bodem in. Men zag niets meer in de ‘componist van filmmuziek’, die er bovendien nog een ouderwetse componeerstijl op nahield. De Weense première van Die Kathrin werd een regelrechte flop, de evident laatromantische stijl tot op het bot neergesabeld in de pers. Er vloeide nog wel het nodige uit zijn pen, zoals het Derde strijkkwartet en de Symfonie in Fis, maar het gebrek aan ‘Resonanz’ maakte van Korngold tenslotte toch een verbitterd mens. Zo stierf hij ook in 1957 hij op 29 november 1957 aan een hersenbloeding, slechts 60 jaar oud, in zijn geliefde Hollywood.  Het  laatste lied dat hij schreef als op.41  is een eerbetoon aan de stad van zijn jeugd, in puin geschoten in de oorlog, de stad waar hij gehoopt had terug te keren. ‘Sonett für Wien’.

L

Noël Lee

Wie was Noël Lee?

Lee was een productieve artiest, met meer dan 200 lp’s en cd’s op zijn naam , waarvan 14  de Grand Prix du Disque ontvingen. Zijn catalogus bevat de complete Schubert pianosonates, alle Beethoven-sonates,  alle pianowerken van Debussy en Ravel, en talrijke werken van o.m.  Ives, Bartók, Stravinksy, Copland en Elliott Carter. Hij maakte ook een aantal albums gewijd aan muziek voor quatre-mains  en werken voor twee piano’s in samenwerking met Christian Ivaldi en een aantal met piano-viool duo’s samen met Gérard Poulet. En dan de ongelooflijke hoeveelheid opnames van Noël Lee samen met  zangers waar vooral de vele opnames met  François Le Roux , Bernard Kruysen, Udo Reinemann , Anne Marie Rodde en Evert Jan Nagtegaal  nog steeds prachtig zijn om naar te luisteren.

Noel Dayton Lee werd geboren in 1924 in Nanking, in China. Zijn achternaam klinkt wel Oosters maar zijn ouder waren Amerikaans en werkten voor korte tijd in China. Ze gaven hem de naam Noel  (Engels uitspreken) omdat hij geboren was op 25 december. Toen hij later in Frankrijk ging wonen plaatste hij zelf de puntjes op de e voor een wat  fransere uitspraak. Toen baby Noel 7 maanden was gingen zijn ouders  terug naar Amerika , naar Lafayette in Indiana. Heel toevallig was daar een goede pianoleraar en Noel kreeg zijn eerste lessen toe hij 5 jaar oud was en gold al snel als lokaal wonderkind en gaf  spoedig concertjes. Na het voltooien van de ‘high school’ kon hij in 1939 met een beurs compositie gaan studeren aan de Harvard University in Massachusetts  en piano in Boston (vlakbij) aan het New England Conservatory bij o.a. Walter Piston . Hij koos voor Harvard omdat Igor Stravinsky daar gastcolleges gaf net als Bela Bartok. Hij bleef een groot bewonderaar van Stravinsky , later na Harvard heeft hij hem nog eens ontmoet in 1957 toen Noël in Londen samen met Amerikaanse pianist Paul Jacobs Stravinsky’s  ‘Concerto voor twee piano’s speelde.       

   Na de Tweede Wereldoorlog pakte hij zijn studie weer op. Hij had zijn studie moeten onderbreken omdat hij  meer dan drie jaar in militaire dienst moest, voor een groot deel was dat in India. Hij kon daar af en toe wel optreden voor andere militairen.

En toen was daar Nadia Boulanger, Mademoiselle zoals ze aangesproken wenste  te worden. Componist, dirigent maar bovenal pianodocent. Noël’s leraar Walter Piston studeerde bij haar in Parijs en tijdens de oorlog woonde zij in de VS . Het was voor de jonge pianist Lee eigenlijk heel vanzelfsprekend om verder te gaan studeren bij Nadia Boulanger in Europa, in Parijs. Zo werd hij in 1948  een onderdeel van de ‘Boulangerie’ zoals de leerlingen van Boulanger wel genoemd werden. Net als al die andere beroemd geworden leerlingen van Mademoiselle sprak Noël Lee met grote bewondering over haar, andersom trouwens ook. ‘Noël Lee is one of the finest musicians I have met. Composer with real personality, he has refinement and strength, an acute perseption of resources of his instrument and a total understanding of the works.  Ned Rorem noemde haar ‘de meest invloedrijke leraar sinds Sócrates’.

Naast het spelen componeerde Noël Lee steeds meer. Hij besloot in Parijs te blijven wonen , verdiende zijn brood als repetitor van een balletgezelschap en verhuurde zichzelf als pianobegeleider van oudere dames die helemaal niet goed konden zingen, maar wel goed betaalden. Maar toen hij in 1953 en 1954 voor zijn composities de Prix Lili Boulanger won, genoemd naar de net zo beroemde zuster van Nadia Boulanger, een prijs van het Louisville Symphony Orchestra , was dat min of meer het begin van zijn internationale carrière als componist en pianist  . Ook het winnen van een prijs die Aaron Copland in 1959 hem toekende   namens the American Academy,  eveneens bij het Louisville Orchestra. Het waren die prijzen die hem bekend maakten, niet het winnen van belangrijke concoursen, daar deed hij zelfs  nooit aan mee.

Met een LP met werken van Debussy kreeg hij n de jaren ’50 de Grand Pris du Disque. Vanwege die prijs gaf het label Valois hem de opdracht  een solo-plaat op te nemen bariton Bernard Kruysen en kreeg hij snel het imago gespecialiseerd te zijn in Franse muziek.  Hij zei daar later het volgende over ”Verrassend dat imago, ik was aanvankelijk juist nogal Duits ingesteld. Ik speelde graag Brahms en Schubert. Van Schubert heb ik alle sonates meerdere malen in het openbaar gespeeld en ik heb ze allemaal op de plaat gezet, dit inclusief de onvoltooide sonates, die ik heb gecompleteerd. Ik heb geprobeerd dat in de geest van Schubert te doen. Ik heb het tijdens concerten wel eens getest door het publiek te vragen op hun horloge te kijken en het tijdstip te noteren waarop ze dachten dat mijn aandeel begon. Niemand is erin geslaagd de overgang te herkennen.   

Geleidelijk aan werd Noël Lee bekender, zowel in Europa als in zijn geboorteland Amerika. Bekend als pianist maar ook als componist. Zo kreeg hij opdrachten van het Franse Ministerie van Culturele Zaken.  Het stuk dat hij in 1957 schreef, een 7-delige orkestsuite,  met de titel ‘Caprices on the name Schönberg’, is een belangrijk werk.  Opvallend is dat er niet veel bij zijn werk te vinden is, eigenlijk niets, dat zich leent  voor begin- of amateuronderwijs. Al zijn pianowerken zijn behoorlijk complex.  In de tijd van Nadia Boulanger schreef hij veel dodekafonisch, twaalftoonsmuziek, later neoklassiek en daarna heeft hij zelf zijn muziek ‘post-Bartok’ genoemd .

Noël heeft nooit een vaste aanstelling willen hebben aan een Conservatorium, hoewel hem dat natuurlijk vele malen is aangeboden. Hij gaf wel veel masterclasses, ook in Nederland (Utrecht, Den Haag en Groningen bv.) had privé-leerlingen thuis in Parijs en was gastdocent aan diverse Amerikaanse Universiteiten zoals Dartmouth College en de Brandeis University in Waltham.     

Hij overleed op 15 juli 2013 in een ziekenhuis in zijn woonplaats Parijs, 88 jaar oud. Hij was gevallen en had daardoor problemen met zijn heup en zijn schouder. Maar hij vroeg vrienden, en het is zo tekenend voor de persoon, om hem in het ziekenhuis een keyboard te brengen zodat hij zijn vingers wel in beweging kon houden.                

Carl Loewe

Wie was Carl Loewe?

De Duitser Carl Loewe,  Johann Carl Gottfried Loewe,  werd in 1796 in Saksen (Löbejün) geboren en overleed in Kiel in 1869, naast componist was hij organist, pianist en zanger. Hij studeerde in Halle ook theologie. In die periode ontmoette hij onder andere Carl Maria von Weber en in Weimar in 1820 Goethe. Dit inspireerde hem tot het componeren van ballades en andere liederen op teksten van bijvoorbeeld Goethe, Herder en Uhland. Carl Loewe liet een veelzijdig oeuvre na, maar is desondanks niet erg bekend geworden bij het grote publiek. Maar het zijn vooral zijn ballades die nog worden uitgevoerd.

In de romantiek kwamen de middeleeuwen opnieuw onder de aandacht. Dichters zwijmelden over oude burchten en kloosters. Schilderachtige locaties waar in hun fantasie (onbereikbare) liefdestaferelen zich afspeelden. De hoofdpersonages zijn meestal van adellijke afkomst. Zoals ‘Herr Oluf’ en ‘Tom der Reimer’.  Koning Jerome Bonaparte, de broer van Napoleon maar ook koning van Westfalen,  was zo onder de indruk van de prachtige tenorstem van Loewe,  dat de koning de jonge Carl een jaargeld van 300 thaler schonk. Ook in latere jaren had Loewe veel succes met zijn liedkunst. Tijdens een tournee beschouwde het Weense publiek hem als de ‘Schubert van het noorden’, of de ‘Pommerse Balladenkoning’. Als componist begreep hij dus heel goed wat een zanger kan en welke noten hij nodig heeft en daarom worden zijn ballades nog steeds graag gezongen. Loewe bezocht in 1819/20 Dresden, Weimar en Jena en ontmoette persoonlijk Weber, Goethe en Hummel . Hij verhuisde in 1820 naar de stad Stettin in Pruisen – het huidige Szcezcin in Polen – en een jaar later werd hij muzikaal leider van de stad. Hoewel hij spijt had dat hij niet in Parijs of Wenen was benoemd, bleef hij plichtsgetrouw 46 jaar in Stettin.

Met het kiezen van dichters voor zijn werken ging hij heel secuur om , met voorkeur koos hij de verzen van klassieke grote meesters zoals Goethe, Schiller en Herder maar ook kleinere en modernere dichters. Zo was hij een van de eerste componisten die poëzie gebruikte van Friedrich Rückert. In totaal maakte hij meer dan 400 ballades en liederen, wat hem de bijnaam “Schubert van Noord-Duitsland” opleverde. Een van de sterke punten van Loewe als componist waren zijn ‘fantasierijke en soms gewaagde’ begeleidingen, die vaak sfeervol waren en het sonore en tonale potentieel van de piano uitbuitten. De invloed van zang is ook voelbaar in de instrumentale composities van Loewe.  Zijn aanzienlijke hoeveelheid solo-pianomuziek, hoewel tegenwoordig zelden of nooit gehoord, is opvallend vernieuwend qua inhoud, expressie en harmonie. Het grootste deel van zijn carrière worstelde Loewe om geaccepteerd te worden als operacomponist. In 1834 verscheen zijn komische opera ‘Die drei Wünsche’ die werd werd opgevoerd in Berlijn. Critici waren niet onder de indruk en schreven: “Dr. Loewe zou nog geschikter zijn voor serieuze, heroïsche of tragische opera dan voor een komisch Singspiel.” Loewe volgde het advies van zijn critici op en verliet de opera en ruilde die in voor oratorium (hij schreef 17 Oratoriumwerken)

Loewe kreeg in 1864 een beroerte en nam ontslag in Stettin. Hij overleed kort na een nieuwe beroerte in Kiel in 1969 . Hij werd begraven in Kiel maar zijn hart bevindt zich in een urn naast het orgel in de Jacobi-Kirche in Stettin waar hij zo vele jaren organist was. Er is een Carl-Loewe-Museum in zijn geboorteplaats Löbejün (in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt)

M

Gustav Mahler

Gustav Mahler

Gustav Mahler was een invloedrijke Oostenrijkse componist en dirigent uit de late 19e en vroege 20e eeuw. Zijn muziek, gekenmerkt door expressiviteit en diepgang, heeft een blijvende impact gehad op het klassieke muzieklandschap. Hoe het leven, de werken en de erfenis van deze meesterlijke componist zijn geweest, delen we aan de hand van een aantal belangrijke en vooral ook interessante thema’s.

Het leven van Gustav Mahler

Geboren op 7 juli 1860 in Kalischt, Bohemen, maakte Gustav Mahler al op jonge leeftijd kennis met muziek. Zijn ouders, ook beide liefhebbers van muziek, herkenden zijn talent direct en moedigden hem aan om zich verder te ontwikkelen. Mahler studeerde aan het Weense Conservatorium, waar hij uitblonk in met name compositie en ook piano. Mahler’s carrière nam ineens een enorme vlucht toen hij werd benoemd als dirigent van prestigieuze orkesten, waaronder de Weense Hofopera. Hij verwierf faam door zijn interpretaties van werken van onder andere Ludwig van Beethoven en Richard Wagner. Hij wordt beschouwd als een verfijnde en gepassioneerde dirigent, wiens uitvoeringen vaak tot de verbeelding spraken.

De bekendste werken van Gustav Mahler

Mahler’s composities willen vaak diepgaande menselijke emoties en ervaringen weergeven. Zijn symfonieën, waarvan er in totaal tien zijn voltooid, zijn monumentale werken die verschillende muzikale elementen combineren om complexe verhalen te vertellen. Een van zijn bekendste werken is de Symfonie nr. 5, geschreven tussen 1901 en 1902. Deze symfonie begint met een intense en krachtige openingsmelodie, gevolgd door verschillende thematische variaties en een ontroerend adagietto. Het stuk eindigt in een triomfantelijk einde dat de luisteraar achterlaat met een voldaan gevoel. Een ander opmerkelijk werk van Gustav Mahler is ‘Das Lied von der Erde’, een compositie voor tenor, alt en orkest. Dit stuk laat Mahler’s interesse in het leven zien en de vergankelijkheid ervan. De gedichten waarop hij zich baseerde, brengen de schoonheid, pijn en met name ook de betekenis van het leven op aangrijpende wijze over.

Gustav Mahler symfonie nr. 5

We hebben hem al even genoemd, maar dit meesterwerk verdient natuurlijk wel meer toelichting. Gustav Mahler Symfonie nr. 5 is een meesterwerk dat de muziekwereld heeft veroverd met zijn ongeëvenaarde schoonheid en diepgaande emotionele kracht. In deze symfonie neemt Mahler je mee op een indrukwekkende muzikale reis, waarbij hij je laat kennismaken met verschillende gevoelens en gedachten en dat allemaal in meerdere delen. Deze symfonie bestaat uit vijf delen die elk een uniek karakter hebben. Het begint met een majestueuze en imposante openingsmelodie, bekend als de ‘Trauermusik’, wat vertaald kan worden als ‘rouwmuziek’. Deze melodie roept direct een gevoel van intens verdriet en weemoed op volgens de echte kenner. Het contrasteert echter met de daaropvolgende delen, die juist vol leven en energie zitten.

Gustav Mahler Jugendorchester

Het Gustav Mahler Jugendorchester is een wereldwijd erkend symfonieorkest voor jonge muzikanten. Met een indrukwekkende staat van dienst en een lange geschiedenis in de klassieke muziek, is dit orkest absoluut een autoriteit op het gebied van jeugdmuziek. Het Gustav Mahler Jugendorchester werd opgericht in 1986 en is sindsdien uitgegroeid tot een van de meest vooraanstaande jeugdorkesten ter wereld. Het orkest heeft als doel om getalenteerde jonge musici uit verschillende Europese landen bij elkaar te brengen en hen de mogelijkheid te bieden om zich verder te ontwikkelen onder professionele begeleiding.

Voor jonge musici is het Gustav Mahler Jugendorchester een podium waarop zij hun vaardigheden kunnen laten zien en zich kunnen meten met andere getalenteerde spelers. Het orkest biedt hen de kans om samen te werken met gerenommeerde dirigenten en solisten en op te treden op internationaal bekende podia. Vanaf het begin staat het orchest voor de hoogste standaard van artistieke excellentie. Muzikale interpretatie en technische perfectie staan centraal in elk optreden. Het orkest wordt bewonderd om zijn vermogen om krachtige emoties over te brengen door middel van muziek.

De composities van Gustav Mahler

Een van de bekendste aspecten van Mahler’s composities zijn de symfonieën. Deze omvangrijke werken zijn vaak groots en meeslepend, met allerlei verschillende emoties. Mahlers symfonieën zijn uitgevoerd door vele gerenommeerde orkesten over de hele wereld en worden nog steeds regelmatig uitgevoerd tijdens concerten. Een van de meest geliefde symfonieën van Mahler is zijn eerste symfonie, ook wel bekend als ‘Titan’. Deze symfonie neemt je mee op een reis vol dynamiek en contrasten. Van ingetogen en dromerige passages tot krachtige en energieke uitbarstingen, deze symfonie blijft de luisteraar boeien van begin tot eind. Uiteraard geldt dit ook voor de eerder genoemde Symfonie nr. 5. Naast de verschillende symfonieën schreef Mahler ook vele liederen, vaak op gedichten van bekende schrijvers. Deze liederen zijn meeslepend en uiteraard ook poëtisch, met prachtige melodieën die perfect de emoties van de tekst weten te vertalen. Enkele bekende liederen van Mahler zijn ‘Ich bin der Welt abhanden gekommen’ en ‘Das Lied von der Erde’.

De relatie tussen gustav mahler en Amsterdam

Gustav Mahler, een wereldwijd bekende componist en dirigent, heeft een sterke band met de prachtige stad Amsterdam. Amsterdam speelde namelijk een belangrijke rol in het leven van Gustav Mahler. In 1903 accepteerde hij de positie van dirigent bij het Koninklijk Concertgebouworkest, dat destijds bekendstond als een van de beste orkesten ter wereld. Als dirigent zette Mahler Amsterdam op de kaart als een belangrijk cultureel centrum. Mahler’s aanstelling als dirigent van het Concertgebouworkest zorgde voor een bloeiende muziekscene in Amsterdam. Hij introduceerde nieuwe werken van zowel zichzelf als andere componisten aan het repertoire van het orkest. Zijn unieke visie en passievolle uitvoeringen maakten van elke concertavond een onvergetelijke ervaring voor het publiek.

Opblaashal vernoemd naar Gustav Mahler

Op zoek naar een unieke en veelzijdige locatie voor je volgende evenement? De opblaashal die vernoemd is naar Gustav Mahler biedt de perfecte oplossing! Of het nu gaat om een bruiloft, bedrijfsfeest, sportevenement of concert, deze opblaashal is geschikt voor elke gelegenheid. De Gustav Mahler opblaashal is speciaal ontworpen om aan alle wensen van een evenement te voldoen. Met een hoogte van 6 meter en een oppervlakte van maar liefst 500 vierkante meter, is er voldoende ruimte voor grote groepen mensen. Daarnaast kan de hal volledig worden aangepast aan jouw specifieke behoeften. Of je nu extra ruimte nodig hebt voor een podium, VIP ruimte of catering, alles is mogelijk in de opblaashal Gustav Mahler.

Mahlers invloed op de muziekwereld

Gustav Mahler heeft een blijvende impact gehad op de muziekwereld. Zijn unieke benadering van compositie en dirigeren heeft talloze musici geïnspireerd en beïnvloed. Hedendaagse componisten en dirigenten vinden nog altijd inspiratie in zijn werken. Bovendien heeft Mahler met zijn vernieuwende ideeën de weg vrijgemaakt voor de ontwikkeling van nieuwe muzikale stromingen. Zijn pioniersgeest en vindingrijkheid hebben de weg geplaveid voor veel van de moderne muziek die we vandaag de dag kennen.

Saverio Mercadante

Wie was Saverio Mercadante?

Saverio Mercadante (1795 – 1870) schreef ongeveer 60 opera’s tussen 1820 en 1870 Daarnaast maakte hij ook liederen, die hij Arie noemde of Canzoni of Romanza, meestal met pianobegeleiding. Eigenlijk altijd gezongen door de zangers uit de opera. Een tijdsbeeld: Schubert leefde ook in die tijd, die overleed in 1828. Die ontwikkeling van het Lied als kunstvorm raakte Mercadante niet, hij had zijn eigen Italiaanse stijl.

Over het geboorte jaar van Francesco Saverio Raffaele, zoon van Giuseppe Mercadante , is men het niet eens. Hij was een buitenechtelijk kind en op een doopakte uit 1795 staat wel de naam maar geen ouders. In 1797 heeft zijn vader hem pas erkend en werd hij in Napels gedoopt en aangegeven.

Door zijn halfbroer Giacinto die een goede amateur gitarist en klarinettist was , werd zijn interesse in muziek al vroeg gestimuleerd en werd hij al jong toegelaten op het Napolitaanse conservatorium. Hier kon hij experimenteren met verschillende instrumenten (cello, fagot, fluit) en studeerde viool met uitstekende resultaten, tot aan de rol van eerste viool en dirigent van het schoolorkest, zoals de praktijk in de negentiende eeuw was. Daarna volgde hij nog lessen contrapunt en compositie. Voor het Conservatoriumorkest schreef hij meerdere werken. Waarschijnlijk was het tijdens een van deze “academies” dat Gioacchino Rossini, op bezoek aan het conservatorium, zo onder de indruk van Mercadante was, dat hij in zijn volgende brief aan directeur Zingarelli schreef: Ik feliciteer u, omdat uw eigen jonge leerling Mercadante daar begint, waar wij eindigen.

In zijn conservatoriumtijd schreef Mercadante een fluitconcert in e kl. dat nu zijn bekendste werk is en nog regelmatig wordt uitgevoerd. Maar Saverio trok naar de opera en zijn eerste opera was in 1819 meteen een succes. Hij zou er meer dan 60 maken. Tot ca. 1822 was hij een gevierd operacomponist en zijn werken stonden behalve in Italië bij La Scala , ook op het programma van de operahuizen in Londen, Paris en Wenen. Maar hij had pech , rond 1822 verwierf Donizetti de gunsten van het publiek, en was Rossini, zowel als Bellini ook veel gevraagd, waardoor Mercadante geen opdrachten meer kreeg . Hij zocht zijn geluk in Wenen en Parijs, waar zijn werken in première gingen. De politieke situatie in het Italië van toen , na het Congres van Wenen , was onrustig. Italië werd verkaveld tussen de vroegere machthebbers in diverse koninkrijkjes met eigen operahuizen ,concertzalen èn salons die elkaar beconcurreerden. En voor die salons, waar speciale soireés waren, schreef Mercadante zijn canzoni met pianobegeleiding, in die tijd pianoforte.

Op 8 juli 1832 trouwde hij met Sofia Gambaro, een zeer jonge Genuese weduwe . Hij kon niet zo veel meer reizen , hij had nu een gezin , Sofia had al 3 kinderen uit haar eerste huwelijk , dus zocht hij werk dichter bij huis en stelde zich kandidaat voor de functie van koordirigent, die in november 1833 in Novara vrijkwam. Gaetano Donizetti was ook geïnteresseerd maar Mercadante kreeg de baan. In 1835 verliet de familie Mercadante als gevolg van de cholera-epidemie Napels en verhuisde naar Parijs waar hij geen succes had maar zijn verblijf in Parijs bracht hem in contact met nieuwe literaire en esthetische ervaringen. In Parijs publiceerde Mercadante ‘Les soirées italiennes’ , een verzameling canzoni bedoeld voor ervaren vertolkers die optraden in de salons van de hoofdstad Hij schreef ook  didactisch materiaal met name vocalises, solfège’s en voorbereidende oefeningen voor het “dramatische lied”, bedoeld voor professionele zangers.

In 1838 begon Mercadante zichtproblemen te krijgen die zijn werken moeilijk maakten. Hij keert in 1840 terug naar Napels om het directeurschap van het conservatorium op zich te nemen. In 1862 werd hij echter blind door een beroerte; hoewel hij bleef lesgeven, werd hij gedwongen zijn opera-directiefuncties op te geven maar hij bleef schrijven en dicteerde de composities aan zijn leerlingen. Mercadante stierf op 17 december in Napels. 1870, 74 jaar oud stond er in de akte. Rossini, Bellini en Verdi verdrongen zijn muziek voor een groot deel van het Italiaanse podium.  

Hij schreef  60 opera’s, enkele balletten, meer dan 30 missen , vespers, antifonen , psalmen, composities op Latijnse en Italiaanse teksten, 20 concerten voor solisten en orkest, ongeveer 60 symfonieën en fantasieën,  sonates en divertimenti , andere stukken voor solo-instrument, vocale kamermuziek, ongeveer 40 aria’s, terzetten en romances en er is waarschijnlijk nog meer. Eens op ieders lippen, nu bijna vergeten. Saverio Mercadante.

Thelonious Monk

Wie was Thelonious Monk?

De eerste twintig jaar van zijn muzikale loopbaan bleef hij volslagen onbekend. En toen zijn als grillig ervaren muziek eenmaal door een breed publiek werd omarmd en zijn portret de cover van Time Magazine had gesierd hield hij op met componeren en optreden en ging hij televisie kijken.

Rondtrekkende evangeliste
Thelonious Sphere Monk (1917-1982) werd geboren in Rocky Mount, een stadje in North Carolina.  Thelonious kreeg vanaf zijn zesde pianoles van een buurvrouw in San Juan Hill, New York, die hem met de ‘stride’ pianostijl van James P. Johnson en Fats Waller kennis liet maken.

Op zijn zeventiende maakte hij zijn debuut als begeleider van een rondtrekkende evangeliste. Volgens mensen die hem in 1935 in Kansas City hoorden speelde hij toen minder spaarzaam dan later, maar zijn harmonieën klonken voor die tijd geavanceerd. Hij hield er een levenslange fobie voor reizen aan over.

Van een vaste schnabbel in 1941 in Minton’s Playhouse in Harlem kennen we zijn eerste opnamen; het nummer ‘Nice Work If You Can Get It’ bevat ‘foute’, off-key-noten, die kenmerkend zouden worden voor zijn latere stijl. Zijn eerste compositie die door een orkest werd opgenomen was ‘Epistrophy’, door de big band van trompettist Cootie Williams, in 1942. Doch die opname bleef twee decennia op de plank liggen. Meer succes had ‘Round Midnight’, dat Williams twee jaar later uitvoerde. Het was Monks eerste hit – en zou uitgroeien tot een van de meest gespeelde en gezongen jazz-standards.

High Priest of Bop
Maar voorlopig bleef het sappelen voor Thelonious Monk. Vanaf 1947 had de pianist/componist een contract bij Blue Note Records, maar van nummers als ‘Ruby My Dear’ en ‘Monk’s Mood’, inmiddels evergreens, werden in eerste instantie slechts een paar honderd exemplaren verkocht – en vermoedelijk vooral aan muzikanten.

Dat veranderde pas echt toen Monk in 1961 bij Columbia onder contract kwam. Deze firma had een veel ruimer pr-budget en inmiddels was de muziek van ‘The High Priest of Bop’ voor veel jazzfans meer acceptabel geworden.

Bipolair
Monks grootste probleem was een gedurende lange tijd niet als zodanig herkende ernstige bipolaire stoornis, die niet bepaald geheeld werd door de aanzienlijke hoeveelheden wijn die hij consumeerde. Zijn van nature introverte persoonlijkheid kreeg soms katatonische trekjes. Frequent ijsbeerde hij dagenlang door zijn appartement, terwijl hij op een nieuwe compositie broedde. Die stukken klonken alsof elke noot met de uiterste precisie en kracht haar exacte plek had gekregen. En dat was ook zo.

Inmiddels kon hij alleen al van zijn royalties royaal leven. Per optreden verdiende hij tussen de $2,000 en $15,000. Zodat het iedereen verbaasde dat hij in 1972 naar de villa van zijn vriendin en mecenas Pannonica barones De Koenigswarter verhuisde en daar de rest van zijn leven televisie keek. De piano in zijn kamer vergaarde een dikke laag stof.

Wolfgang Amadeus Mozart

Wie was Wolfgang Amadeus Mozart?

Wolfgang Amadeus Mozart was een 18e eeuwse Oostenrijkse componist, muzikant en dirigent. Hij wordt vaak beschouwd als een van de grootste componisten aller tijden. Mozart begon zijn muzikale carrière al op jonge leeftijd en was al voor zijn twintigste een gevierd virtuoos op piano en viool.

Hij componeerde in verschillende muziekgenres, waaronder opera, symfonieën, kamermuziek en pianomuziek. Veel van zijn werken zijn nog steeds zeer populair en worden vaak uitgevoerd in concertzalen over de hele wereld.

Mozart stierf op jonge leeftijd aan onbekende oorzaken, maar heeft een blijvende impact gehad op de muziekwereld en wordt nog steeds beschouwd als een van de grootste muzikale genieën uit de geschiedenis.

N

Chris Newman

Wie is Chris Newman?

Chris Newman (Stevenage 30 Oktober 1952) is een Britse flatpicking gitarist. Aanvankelijk speelde Newman jazz en swing, onder meer als begeleider van de Britse gitarist en humorist Diz Disley. Deze Disley herintroduceerde Django Reinhardts violist Stéphane Grappelli in de muziekwereld na diens enkele jaren afwezigheid. Newman maakte enige tijd deel uit van Grappelli’s begeleidingsband.

Toch ging de voorliefde van Newman uit naar de folkmuziek van de Britse eilanden. Dat uitte zich onder meer in samenwerkingen met de folkzanger Fred Wedlock en met zangeres Brenda Wootton uit Cornwall. Later in zijn carrière maakte hij drie jaar lang deel uit van de Iers-Schotse formatie The Boys of the Lough. 

In 1981 verscheen een eerste solo album met een titelloos vervolg twee jaar later. Er verschenen tot nu toe nog vier soloalbums, waarop hij naast gitaar ook mandoline, bass en toetsen voor zijn rekening neemt. 

Sinds 1987 vormt hij een duo met zijn vrouw, de Ierse harpiste  Máire Ní Chathasaigh (8 albums). Aangevuld met schoonzus Nollaig Casey (fiddel) en haar echtgenoot Arty McGlynn (gitaar) vormen de twee duo’s de formatie The Heartstring Quartet

Newman is een veelzijdig gitarist. Naast Ierse folk verdiept hij zich in jazz, bluegrass, old time etc. Zijn vingervlugge flatpicking is een handelskenmerk. Op zijn laatste soloproductie Breaking Bach – Flatpicking The Partitas brengt hij composities van Bach solo op akoestisch gitaar. 

Vanaf de oprichting is hij als gitaardocent verbonden aan de Universiteit van Newcastle in de opleiding tot folkmuzikant. 

P

Edith Piaf

Edith Piaf

Alles lezen over Edith Piaff? Wie was ze, waar is ze geboren en wat waren haar grootste hits?

Edith Piaf (1915-1963) was een Franse zangeres en songwriter, en wordt algemeen beschouwd als één van de grootste vertolkers van het chansongenre. Ze werd beroemd om haar krachtige en emotionele zangstijl, maar ook om haar persoonlijke leven, dat werd gekenmerkt door tragedie en drama. Piafs beroemdste liedjes zijn ‘La Vie en rose’, ‘Non, je ne regrette rien’ en ‘Hymne à l’amour’. Ondanks een moeilijke opvoeding en talloze persoonlijke worstelingen behaalde Edith Piaf onvergetelijke successen en blijft zij een iconisch figuur in de Franse muziekgeschiedenis. Over de Edith Piaf wiki lees je in dit artikel meer.

Edith Piaf Onvergetelijke Successen

Edith Piaf had tijdens haar carrière talloze succesvolle nummers. Veel van deze nummers zijn op het album Edith Piaf Onvergetelijke Successen gezet. Hieronder noemen we hier een paar voorbeelden van, terwijl we later ook nog Edith Piaf La Vie en rose noemen. Dit is misschien wel de grootste hit van Edith Piaf Onvergetelijke Successen.

  • “Non, je ne regrette rien” – Dit nummer, wat zich vertaalt naar “Nee, ik heb nergens spijt van”, werd uitgebracht in 1960 en werd een van Piafs beroemdste en meest blijvende hits. Het nummer is in talloze films te zien geweest en is nog steeds geliefd bij fans van Piafs muziek.
  • “Milord” – Dit nummer, uitgebracht in 1959, was tijdens haar leven een van Piafs populairste nummers. Het vertelt het verhaal van een vrouw die verliefd wordt op een rijke man en zich realiseert dat hij een crimineel is. Het nummer is een klassiek voorbeeld van Piafs verhalen vertellen en emotionele zangstijl.
  • “Sous le ciel de Paris” – Dit is een mooi en romantisch lied dat de stad Parijs en haar vele charmes viert. Het is een van Piafs meest geliefde en blijvende liedjes geworden.
  • “Hymne à l’amour” – Dit is een gepassioneerd en emotioneel liefdeslied dat werd geïnspireerd door Piafs relatie met bokser Marcel Cerdan. Het is een van haar meest iconische en geliefde liedjes geworden.

Edith Piaf La Vie en rose

Als we het over Edith Piaf Onvergetelijke Successen hebben, moeten we natuurlijk ook Edith Piaf La Vie en rose noemen. Het nummer, wat zich vertaalt naar “Life in Pink”, is geschreven door Piaf en de Franse songwriter Louiguy en werd voor het eerst uitgebracht in 1947. Het nummer is een klassiek voorbeeld van Piafs emotionele en krachtige zangstijl. Het vertelt het verhaal van iemand die het leven door een roze bril ziet en zelfs op de moeilijkste momenten vreugde en schoonheid vindt. De teksten zijn zowel poëtisch als eenvoudig, met zinnen als “Ik zie het leven in roze” en “hij is het voor mij, ik voor hem in het leven.” Edith Piaf La Vie en rose werd meteen een klassieker en blijft een van Piafs meest duurzame en geliefde nummers. Het is in de loop der jaren door talloze artiesten gecoverd, waaronder Louis Armstrong, die een beroemde versie in het Engels heeft opgenomen.

https://www.youtube.com/watch?v=SEgHbStaZEI

Voilà Edith Piaf

Mogelijk dacht je dat Voilà Edith Piaf een gouden combinatie was, maar dit nummer is helemaal niet van de Franse zangeres. Het was juist Barbara Pravi die met Voilà optrad tijdens het Eurovisiesongfestival in 2021. Pravi werd met Voilà Edith Piaf zelfs tweede en eindigde ook nog eens in de Top 2000 in Nederland. In 2022 behaalde Voilà Edith Piaf van Barbara Pravi zelfs de 262e plek in deze lijst.

Edith Piaf Songfestival

Edith Piaf Songfestival is iets dat nooit is gebeurd, maar veel mensen dachten dit wel toen Barbara Pravi meedeed aan het Eurosongfestival 2021, wat in Rotterdam werd gehouden. Voila deed erg denken aan de nummers van Edith Piaf en werd dan ook razend populair. Uiteindelijk eindigde Voila Edith Piaf van Barbara Pravi tweede.

Edith Piaf ziekte

Edith Piaf leed haar hele leven aan verschillende gezondheidsproblemen, waaronder chronische pijn, alcoholisme en verslaving aan geneesmiddelen op recept. Het was ook bekend dat ze een zwak hart had en werd vaak in het ziekenhuis opgenomen vanwege gerelateerde gezondheidsproblemen. In 1951 kreeg Piaf een ernstig auto-ongeluk met Charles Aznavour waarbij ze meerdere breuken en verwondingen opliep, waaronder een gebroken arm en twee gebroken ribben. Ze liep ook een zware hersenschudding op en lag urenlang in coma. Door het ongeluk had ze chronische pijn, die ze onder controle kreeg met een combinatie van pijnstillers en alcohol. Ze was dan ook verslaafd aan Edith Piaf morfine. De Edith Piaf dood kwam uiteindelijk door leverkanker. Ze stierf aan de Edith Piaf ziekte op 47-jarige leftijd op 10 oktober 1963.

Edith Piaf morfine

Edith Piaf worstelde haar hele leven met pijn vanwege verschillende gezondheidsproblemen, waaronder een zwak hart, chronische artritis en verwondingen opgelopen bij een ernstig auto-ongeluk in 1951. Om haar pijn te beheersen, raakte Piaf verslaafd aan pijnstillers, met name morfine, die ze nam. jarenlang in grote hoeveelheden. Ze had dus niet alleen een alcoholverslaving, maar de zangeres was ook verslaafd aan Edith Piaf morfine tijdens haar leven. Voor Edith Piaf morfine is ze drie keer naar een verslavingskliniek gegaan met zanger Jacques Pills, maar elke keer mislukte het traject.

Edith Piaf dood

Edith Piaf stierf op 10 oktober 1963 op 47-jarige leeftijd. Ze stierf aan leverkanker, die pas een paar maanden voor de Edith Piaf dood was vastgesteld. Piaf had een lange geschiedenis van gezondheidsproblemen, waaronder alcoholisme, drugsverslaving en chronische pijn, en haar gezondheid ging al enkele jaren achteruit tot aan haar dood. De dood van Piaf was een aanzienlijk verlies voor de muziekwereld, aangezien ze algemeen werd beschouwd als een van de grootste Franse zangeressen aller tijden. Haar begrafenis werd bijgewoond door duizenden fans en bewonderaars, waaronder veel collega-muzikanten en beroemdheden.

Hoe oud is Edith Piaf geworden?

Edith Piaf is maar 47 jaar oud geworden. Ze overleed op 10 oktober 1963 in Plascassier, Frankrijk.

Wanneer is Edith Piaf overleden?

Edith Piaf is overleden op 10 oktober 1963 op 47-jarige leeftijd in het plaatsje Plascassier in Frankrijk.

Edith Piaf last photo

Na de Edith Piaf dood was er veel interesse in de Edith Piaf last photo. Uiteindelijk kwam deze foto ook uit, waarop te zien is hoe de zangeres op haar ziekenhuisbed ligt. Het is onbekend of ze op de Edith Piaf last photo al gestorven is of nog leeft, maar ze ziet er in ieder geval niet meer goed uit.

Kinderen Edith Piaf

Edith Piaf had een dochter genaamd Marcelle Dupont, ook wel bekend als Marcelle Laplanche. Marcelle werd geboren op 9 februari 1933 en was de dochter van Piafs minnaar, Louis Dupont. Piaf weigerde aanvankelijk Marcelle als haar dochter te erkennen, maar accepteerde haar uiteindelijk en schreef zelfs een lied voor haar genaamd “Le Vieux Piano”. Marcelle overleed al op tweejarige leeftijd aan de gevolgen van een hersenvliesontsteking. Verdere kinderen Edith Piaf zijn er niet gekomen. De Franse zangeres wilde dan ook helemaal geen kinderen.

Mogelijk wilde ze wel zwanger worden van de liefde van haar leven, de getrouwde bokser Marcel Cerdan, maar stierf hij voordat dit mogelijk was. Cerdan kwam namelijk om het leven bij een vliegtuigongeluk in 1949. Hij vloog destijds van Parijs naar New York om af te spreken met Edith Piaf.

https://www.youtube.com/watch?v=s9ovEsU2H6A

Edith Piaf YouTube

Als je graag naar de nummers van de Franse zangeres wilt luisteren, hoef je alleen maar Edith Piaf YouTube op te zoeken. Je komt dan bijvoorbeeld het album Edith Piaf Onvergetelijke Successen tegen, maar je kunt ook nog andere nummers van haar vinden.

Edith Piaf wiki

Wil je graag meer leren over Edith Piaf? Deze pagina moet je een beetje zien als de Edith Piaf wiki, al valt er uiteraard nog veel meer te vertellen over deze beroemde zangeres. Kijk dan ook eens naar de echte Edith Piaf wiki!

Poldowski

Wie was Poldowski?

Régine Wieniawski, Irène Wieniawska, Irene Regina Wieniawski of Wieniawska, Lady Dean Paul,  Lady Irene Dean Paul,  Lady Irene Poldowski Paul, (Madame) Poldowski, Poldowsky or Poldowska. Irène Wieniawska , geboren op 16 mei 1879 in Brussel, dochter van violist Henryk Wieniawski.

Irène, die in 1879 werd geboren, enkele maanden voor de dood van haar vader die in 1880 stierf, was het jongste kind  en de enige van de kinderen die de muzikale traditie van haar vader voortzette. Ze studeerde piano en compositie bij Francois-Auguste Gevaert en later in Parijs bij Vincent d’Indy en Andre Gedalge. Al vroeg schreef ze haar eerste liederen, vooral op Franse teksten maar ook op Engelse, de taal van haar moeder.

Het gezin Wieniawski verhuisde in 1896, na het overlijden van vader, naar Londen . Niet zo heel vreemd want de moeder was van Engelse afkomst en ze hadden veel familie in Londen. Irène studeerde verder bij componist en dirigent Percy Pitt en pianist Michael Hambourg. 

Het was de beroemde sopraan Nelly Melba die Irène in contact bracht met een afstammeling uit een adellijke familie , Sir Aubrey Edward Henry Dean Paul, 5th Baronet. In 1901 trouwde ze met deze Sir die, onder de naam Edward Ramsey, soms liedrecitals gaf. Irène , nu dus Lady Dean Paul , begeleide hem vaak en ze nam ook de Britse nationaliteit aan maar bleef werken publiceren als “Irène Wieniawska” Ze kregen drie kinderen. De vroege dood van Lady Dean Paul’s oudste zoon greep haar erg aan en leidde uiteindelijk tot het uiteenvallen van haar huwelijk. Het inspireerde wel tot drie werken, de liederen ‘Soir’ en ‘Berceuse d’Armorique’, en het viool-piano stuk ‘Berceuse pour l’enfant mourant’, waarna ze het pseudoniem Poldowski aannam. Wat bracht haar ertoe deze naam te gebruiken? Het blijft gissen : Een combinatie van vooroordelen tegen vrouwelijke componisten, haar verlangen om een individuele professionele identiteit te laten gelden en een wens om haar Poolse afkomst te erkennen, hebben zeker bijgedragen aan haar beslissing om een mannelijke pseudoniem  te gebruiken.

De bekendste tenor van dat moment in Engeland was Gervase Elwes, hij had Poldowski lang geleden nog in Brussel ontmoet en hij  introduceerde haar in 1912 op het Engelse concertpodium met een aantal liederen die ze eerder had geschreven op teksten van Paul Verlaine. Ze verhuisde later dat jaar  naar Brussel nadat koningin Elizabeth van België de wens had uitgesproken om haar te horen. Ze blijft veel heen en weer reizen , componeren en concerten geven in Parijs, Brussel en Londen.

Poldowski verliet man en kinderen en trok in 1919 naar Amerika om geld te verdienen. Ze ontmoette Noel Coward en kwam via hem in contact met een kleurrijke groep vrij levende grillige artiesten, vooral vrouwen. Met Cécile Sartoris ging Poldowski optreden bij rijke Amerikanen. Sartoris declameert  met een tragische stem Franse gedichten en Poldowski zingt met hese stem haar eigen liederen op teksten van Verlaine. 

Die 22 liederen die ze schreef op Verlaine teksten worden  regelmatig uitgevoerd. Ze beheerste de Franse taal perfect, geboren in Brussel, maar door haar leven in Londen en Amerika waren er ook muzikale invloeden uit de Engels sprekende landen. Na een serie optredens met Cécile Sartoris schreef een recensent in The New York Times  dat haar muziek het product was van een bijzonder charmant talent, vol kleur en sfeer en ver verwijderd van de alledaagsheid. Maar , schreef hij verder, “als zangeres blinkt ze niet uit; het is de stem van een componist die niet aardig is naar de luisteraars. Samenvattend concludeerde hij dat het toch een beetje jammer was dat de liederen niet werden gezongen door een zanger met een stem en het vermogen om trouw te blijven aan de toonhoogte.  Maar daar was weer de Britse tenor Gervase Elwes die haar destijds in Londen had geholpen, met hem gaf ze een serie succesvolle concerten maar helaas moest het vervolg van het tournee worden afgelast omdat Elwes in Boston omkwam bij een treinongeluk.

In 1922 keerde Poldowski terug naar Londen Daar speelde ze haar nieuwe suite voor piano getiteld The Caledonian Market.  Een concert bestaande uit haar werken werd gegeven in 1925 in het Hyde Park Hotel. De opera-sopraan Miriam Licette begeleid door Frederick Kiddle zong een lied tijdens een Proms-concert in 1927.   Ze opende ondertussen  een modieuze haute couture-boetiek waar ze verschillende creaties maakte voor de Britse koninklijke familie. Tijdens een rondreis door Spanje in 1925 kreeg ze een diamanten armband cadeau van de koning en koningin van Spanje. De laatste jaren van haar leven was ze vaak ziek en na een longontsteking werd haar rechter long verwijderd. Ze stierf aan een hartaanval op 28 januari 1932 in Londen, 52 jaar oud .

Sergej Prokofiev

Wie was Sergej Prokofiev?

De eerste pianolessen kreeg hij van zijn moeder, en op zijn 9e mocht hij officieus al naar het conservatorium van St. Petersburg. Daar was hij best wel een etterbak voor zowel zijn oudere medestudenten alsook voor zijn docenten.Hij was in goed gezelschap met o.a. Rimsky-Korsakov en Lyadov als docenten, maar zelfs intern was het docentenkorps zwaar verdeeld over de kwaliteiten en het genie van Prokofjev. 

De eerste jaren na zijn afstuderen- de jaren na het uitbreken van de 1917 revolutie- probeerde hij een plek te vinden in de Russische traditie. Dat lukte maar gedeeltelijk. Zijn behoefte om ‘anders’ te zijn primeerden. Die drijfveer en de chaos in zijn land deden hem besluiten dat zijn toekomst in het Westen lag. Daar was de concurrentie evenwel groot zowel als pianist en als componist. Zelfs met de hulp van de legendarische scenarist Sergei Diaghilev liepen zijn balletten en opera’s gemiddeld maar matig. De concurrentie was groot en types als Stravinsky voelden simpelweg beter aan wat de Westerse bourgeoisie wilde. 

Ook na een tweede poging in het Westen besliste hij om terug te keren naar de USSR. Hij was van mening dat zijn kaarten er als Russische modernist beter lagen. Tijdelijk was dat ook zo, maar de cultuurpolitiek van Stalin speelde hem toch flink parten. Hij stierf op 5 maart 1953, dezelfde dag als zijn kwelgeest Stalin.

S

Franz Schubert

Wie was Franz Schubert?

Franz Peter Schubert (Wenen, 31 januari 1797 – 19 november 1828) was een Oostenrijks componist en is 31 jaar oud  geworden.

De eerste Schubertbiografie verscheen 36 jaar na zijn dood. Het duurde bijna tweemaal zo lang oor het grootste deel van zijn werk in druk verscheen, en nogmaals dubbel zoveel tijd voor de nog verkrijgbare feiten en gegevens van zijn leven waren verzameld. Aanvankelijk was men daarom aangewezen op de herinneringen van vrienden die een hoge leeftijd hadden bereikt. Zo zijn er veel legenden ontstaan over Schubert.

Het was Otto Erich  Deutsch die met grote toewijding vrijwel alle schriftelijke uitlatingen uit Schubert’s tijd verzameld en geannoteerd tot een belangrijk document. De Deutsch-Index is een thematische index van de werken van de componist Franz Schubert in chronologische volgorde, opgesteld door de musicoloog Otto Erich Deutsch (1883-1967). Ieder werk van Schubert kreeg een D nummer. Slechts een klein deel van Schuberts werken had een opusnummer, in plaats daarvan is het gebruik van D-nummers algemeen aanvaard. De Duitse index (1978) bevat aantekeningen van alle werken en bewegingen, evenals alle beschikbare gegevens over de herkomst, bronnen, edities en literatuur.

Volgens de chronologische ordening van al Schuberts werken door Otto Erich Deutsch schreef hij 988 stukken waaronder 8 symfonieën, 10 ouverturen en andere orkestwerken, 15 strijkkwartetten, 3 pianotrio’s, 31 dansen voor piano, 7 missen, 46 werken voor mannenkoor, 567 liederen met pianobegeleiding, impromptu’s en moments musicaux voor piano solo, en 36 solozangstukken

Franz Schubert werd geboren in Himmelpfortgrund, een buitenwijk van Wenen, tegenwoordig Wien-Alsergrund, als zoon van een onderwijzer, die het met de zorg voor negentien kinderen uit twee huwelijken niet breed had. Toen Franz acht jaar was, begon zijn vader hem vioollessen te geven en zond hij hem voor zanglessen naar Michael Holzer. In de familiekroniek, die hij nog tot enige uren voor zijn dood had bijgehouden, schreef de vader van Schubert, dat Holzer hem meermalen met tranen in de ogen had verzekerd, dat hij nog nooit zo’n leerling had gehad: Wanneer ik hem iets nieuws wilde bijbrengen, wist hij het al. Franz zong zo mooi, dat hij werd aangenomen bij de Wiener Sängerknaben in de hofkapel. Hier kreeg hij onder meer les in harmonie van Antonio Salieri, die de hofkapelmeester was. Ook nadat hij de baard in de keel had gekregen en het internaat had verlaten, waar hij wel had mogen blijven, gaf Salieri Franz nog jarenlang kosteloos les. Om de militaire dienst te ontlopen, werd hij hulponderwijzer aan de school van zijn vader.

Nadat hij op in 1814 zijn eerste lied Gretchen am Spinnrade had geschreven, ontwikkelde zijn compositorische vermogen zich geheel in 1815, het vruchtbaarste jaar van zijn leven. Vier opera’s, twee symfonieën, 144 liederen (waaronder Erlkönig en Heidenröslein), twee Missen, een strijkkwartet en twee pianosonates waren het resultaat.

In 1816 solliciteerde Schubert naar de betrekking van muziekleraar aan de normaalschool in Laibach. Hij wilde trouwen met zijn jeugdvriendin Therese Grob. Salieri schreef echter een koel getuigschrift, dat Schubert toevallig in handen kreeg. Daarop brak hij met Salieri en kwam er aan de lessen een einde. De sollicitatie liep op niets uit, waarschijnlijk omdat hij geen les kon geven in het bespelen van alle blaasinstrumenten.

In de herfst van 1817 was de wettelijke termijn voorbij dat Schubert onder de wapenen geroepen kon worden. Meteen nam hij ontslag als hulponderwijzer. Hij moest nu in zijn onderhoud voorzien met het geven van muzieklessen. In de zomer van 1818 en in 1824 ging hij als pianoleraar met de familie van graaf Johann Karl Esterhazy mee naar hun landgoed in Hongarije. Aldaar genoot hij van de weinige zorgeloze maanden die zijn leven heeft gekend.

Eenmaal terug in Wenen woonde hij afwisselend bij vrienden. Hij componeerde dagelijks van ‘s morgens zes tot ‘s middags een uur, zonder een pauze in te lassen. ‘s Avonds trof hij zijn vrienden in het café. In 1820 werd voor het eerst een Singspiel van Schubert opgevoerd: Die Zwillingsbrüder. Men riep enthousiast om de componist, maar Schubert weigerde te verschijnen omdat hij armoedig gekleed was.

Voor 1821 waren er slechts enkele liederen van Schubert gedrukt. In dat jaar zorgde zijn vriend Ignaz Sonnleithner ervoor dat een uitgave gereed kwam van een serie van zeventien afleveringen met liederen van Schubert, tegen intekening. Erlkönig verscheen als opus 1, zes jaar nadat het gecomponeerd was. De kritiek was weliswaar verdeeld, maar de opbrengst zorgde ervoor dat Schubert zijn schulden kon afbetalen, ook door zuiniger te leven.

Op een minder gelukkig ogenblik was Schubert zo onverstandig aan de uitgever die de administratie van de liederen verzorgde, alle eigendomsrechten voor 800 gulden te verkopen, terwijl de opbrengst in twee jaar tweeduizend gulden had bedragen. Schubert werd ernstig ziek (waarschijnlijk syfilis) als gevolg van het feit dat hij, onder invloed van een van zijn vrienden, genaamd Schober, en uit wanhoop over zijn tegenslagen, waarschijnlijk ooit één of meer publieke vrouwen had bezocht. Uit deze tijd stammen zijn Rosamunde-muziek en de liederencyclus Die schöne Müllerin. Het grootste gedeelte hiervan werd in het ziekenhuis , waar hij een kwikbehandeling kreeg, geschreven.

In 1824 huurde Schubert voor het eerst van zijn leven een eigen kamer, waardoor hij nog krapper in zijn financiën kwam te zitten. In 1825 werd hem een betrekking als tweede hoforganist aangeboden. Schubert sloeg het af met de mededeling: “De staat moet mij onderhouden, zodat ik vrij en zorgeloos kan componeren”. Mogelijk zag hij als schuchter mens tegen het proefspelen op, want een jaar nadien solliciteerde hij – tevergeefs – naar een baan als tweede hofkapelmeester. Wel werd er nu geregeld werk van hem gedrukt, zij het tegen heel erg lage honoraria.

In 1827 kwam de plaats vrij van kapelmeester aan het Kärntnertortheater. Wederom solliciteerde Schubert, maar door intriges mislukte het opnieuw. Het oordeel van Ludwig van Beethoven over Schuberts werk: “Waarlijk, in Schubert woont een goddelijke vonk”, veranderde niet veel aan Schuberts geestelijke gesteldheid op dat moment. Na de begrafenis van Beethoven gingen hij en zijn gezelschap naar het café. Bij de eerste dronk zei hij: “Op hem, die wij juist begraven hebben”, bij de tweede: “Op hem, die de volgende zal zijn”. Uit de liederencyclus Winterreise die rond deze tijd geschreven is, spreekt doodsverlangen.

De armoede die Schubert moest verduren werd steeds ondraaglijker. Wanneer hij zondags zijn ouders bezocht, bedelde hij bij zijn stiefmoeder om wat geld om te kunnen eten. Op 26 maart 1828 gaf Schubert op eigen risico een concert waar alleen werken van hem werden gespeeld. Het succes was groot. Van de opbrengst kocht Schubert een piano nadat hij zo’n instrument jarenlang had moeten huren. Ook betaalde hij weer schulden af.

Op 4 november 1828 ging Schubert naar Simon Sechter om zich in te laten schrijven als leerling in streng contrapunt, al voelde hij zich ziek. Een week later bleek hij tyfus te hebben, waaraan hij na een zware doodstrijd op 31-jarige leeftijd overleed. Franz Grillparzer, een bekend Oostenrijks dichter, stelde zijn grafschrift op: “De dood begroef hier een rijk bezit, doch nog schoner verwachtingen”.

Schubert werd vlak bij Beethoven begraven, op de begraafplaats van de Weense voorstad Währing. In 1872 is in het Wiener Stadtpark een monument voor Schubert opgericht, ontworpen door de Oostenrijkse beeldhouwer Carl Kundmann (1838-1919). In 1888 zijn Schuberts stoffelijke resten overgebracht naar een eregraf op de Wiener Zentralfriedhof.

Zijn geboortehuis is als Schubertmuseum ingericht. In het Schubert-Sterbehaus in Wenen worden herinneringen aan zijn laatste levensjaren bewaard. In Tübingen is in 1963 een Internationale Schubert-Gesellschaft opgericht, die zich ten doel heeft gesteld een nieuwe complete uitgave van zijn werk uit te brengen.

Klaus Schulze

Wie is Klaus Schulze?

Klaus Schulze behoort tot de belangrijkste componisten en innovators van hedendaagse muziek. Dat Klaus Schulze niet de populariteitsstatus heeft van bijvoorbeeld The Beatles, U2, Bruce Springsteen, Elton John of een Michael Jackson bijvoorbeeld, ligt louter aan het feit dat zijn muziek niet populistisch is, tot een minoriteit  behoort en derhalve geen extreme verkoopcijfers scoort. Klaus Schulze maakt namelijk elektronische muziek, gemaakt met synthesizers. 

In zijn carrière registreerde de Duitser honderden albums. Het merendeel daarvan (meer dan 60 titels) bracht hij uit onder eigen naam en kan je solo albums noemen. De overige zijn samenwerkingen met genregenoten (bijvoorbeeld Manuel Gottsching) of met voormalig Dead Can Dance zangeres Lisa Gerrard (de ‘Big in… serie), tijdelijke formaties als Stomu Yamashta’s GO (inclusief Al di Meola, Steve Winwood, Michael Schrieve e.a.). Hij nam een serie albums op met Techno Wizard Peter Namlook (The dark side of the moog) en was de centrale figuur en hofleverancier van composities in Wahnfried, een wisselend collectief van muzikanten. Klaus Schulze realiseerde ook muziek voor films, soms losse muziekstukken, soms complete soundtracks. Zo kwam werk van hem terecht in enkele Duitse crimi’s, de film Wir kinder van Bahnhof Zoo (Christiane F) en meest berucht twee albums met muziek voor de pornofilm Body Love van regisseur Lasse Braun.

Aanvankelijk was Klaus Schulze gitarist in enkele onbeduidende beatbandjes. Later nam hij plaats achter het drumstel. De eerste groep met enig succes was Psy Free. In 1968 switchte hij naar Tangerine dream met Edgar Froese en Conrad Schnitzler. Dit trio realiseerde een -eerste- spraakmakend album Electronic Meditation, het platendebuut van Klaus Schulze. Zijn verblijf duurde pakweg anderhalf jaar. Na Tangerine dream volgden Ash Ra Temple en parallelgroepen als The Cosmic Couriers of Cosmic Jokers waarmee hij talloze albums opnam, nog steeds als drummer. Gaandeweg experimenteerde Schulze ook met effectapparatuur en simpele keyboards. De hang naar meer elektronica en experiment resulteerde in een solo carrière. In 1971 verscheen zijn solodebuut Irrlicht. Hij bewerkte een oefentape van het klassiek orkest Colloquium Musica Orchestra waarop hij geluidsbewerkingen los liet (echo, phasing, distortion etc), de tapes knipte en plakte, achterstevoren afspeelde etc. Daarbij voegde hij drone-notes van een Farfisa orgeltje. Ook gelijksoortig proces leidde tot opvolger Cyborg.   

Hij ontdekte de nu vrijwel prehistorische VCS3 en enkele andere historische synthesizer en ontwikkelde een geheel nieuw concept middels een handvol albums die onder de term kosmische muziek worden geclassificeerd: lange, in tempo en dynamiek verschuivende stukken. Het arsenaal aan synthesizers groeide mee met de ontwikkeling van het instrument, van pakweg mellotron tot moog. Vanaf 1980 stapt hij over op digitale instrumenten en verandert zijn muziek. Van het hypnotiserende naar meer rock en experiment.

Een volgende fase wordt de Trance years genoemd: albums met wederom lange stukken, maar veeleer meditatief of met een hypnotiserende beat. Schulze stapt over naar de virtuele synthesizers en later ook de workstations. Hij was de eerste beroepsmuzikant die gebruik maakte van de ‘tovermachine’ de Fairlight. 

De carrière van Schulze is zo onder te verdelen in een vier tot vijf tal perioden. In elke periode vervolmaakte hij het gebruik van een instrument of een stijl, een klankpatroon e.d, waarna hij weer verraste met een andere aanpak, waarin toch het D.N.A. van de componist is terug te halen. 

Naast de genoemde werken werden in het laatste decennium van de voorgaande eeuw een aantal omvangrijke cdboxen uitgebracht, variërend van 5 tot 50! Cds per box.  Daarop bijzonder, nooit eerder uitgebracht materiaal zoals studio-opnamen, live registraties, remixen, maar ook geheel nieuw werk en speciale (thema)composities.  

In juni 2022 verscheen het laatste reguliere album Deus Arrakis, een postume uitgave. Klaus Schulze overleed namelijk enkele maanden daarvoor op 26 april. 

Naast een omvangrijke eigen catalogus met tijdloze muziek, is de hedendaagse techno, ambient en new age scene duidelijk schatplichtig aan Klaus Schulze

Clara Schumann

Wie was Clara Schumann?

Op  13 september 1819 werd Clara Josephina Wieck geboren. Haar eerste muzikale lessen kreeg ze van haar vader Friedrich. Het was al snel duidelijk dat Clara een wonderkind was. Toen zij 15 jaar oud was klonk haar Pianoconcert in a, opus 7  in het Gewandhaus van Leipzig. Felix Mendelssohn dirigeerde en Clara zat achter de piano.

Relatie met Robert

Al vrij vroeg ontmoette ze Robert Schumann. Vader Wieck was niet echt gelukkig  met deze relatie, maar toch gingen Clara Robert in 1840 met elkaar trouwen. Dat Clara een goede pianiste was, dat vond Robert nou niet zo leuk. Zeker toen er 8 kinderen waren.

Robert vond dat zij bij hem moest blijven. In 1844 gingen Clara en Robert en hun gezin naar Dresden. Eind 1849 kreeg Robert een nieuwe baan hij werd stedelijk muziekdirecteur van Düsseldorf.  Maar Clara begon toch aan een carrière als concertpianiste. Robert was ook jaloers omdat zij ook verder begon te componeren.

In 1854 ging Robert naar een psychiatrische kliniek in Bonn en stierf hij op 29 juli 1856.

Haar muziek

 Clara heeft vooral veel werken voor piano geschreven en  veel liederen. Na de dood van Robert Schumann stopte ze toch met componeren. Ze heeft altijd wel last gehad van de kritiek van haar tijdgenoten. Op 20 mei 1896 stierf Clara Schumann-Wieck in Frankfurt. Ze werd naast haar man in Bonn begaven .

Een ode

In 1986 gaf de Duitse post een zegel uit met daarop een portret van Clara Schumann-Wieck. De Vlaamse pianist Jozef de Beenhouwer heeft heel wat werken van Clara op CD gezet. In 1981 schreef Elfriede Jelinek een Muzikale Tragedie met de titel : Clara S.

Ramses Shaffy

Ramses Shaffy

Ramses Shaffy, een ware legende in de Nederlandse muziekwereld. Een artiest die zijn stempel heeft gedrukt op de Nederlandse culturele geschiedenis. Wie kent niet zijn bekende nummers zoals ‘Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder’ en ‘Pastorale’? Ramses Shaffy wist met zijn unieke stemgeluid en charisma het publiek keer op keer te voor zich te winnen en met verbazing naar hem te laten kijken.

Het Levensverhaal van Ramses Shaffy

Ramses Shaffy werd geboren in Parijs op 29 augustus 1933. Zijn vader was een Egyptische diplomaat en zijn moeder een Poolse gravin. Op jonge leeftijd verhuisde Ramses al naar Nederland, waar hij zich al snel thuis voelde. Hij ontwikkelde een passie voor muziek en acteren en besloot om zijn talenten na te jagen. De doorbraak van Ramses Shaffy kwam pas in de jaren zestig, toen hij samen met Liesbeth List de Nederlandse hitlijsten bestormde met het nummer ‘Sammy’. Dit vormde het begin van een succesvolle samenwerking tussen Ramses en Liesbeth, die vele gedenkwaardige duetten hebben opgenomen samen.

Was Ramses Shaffy getrouwd?

Ramses Shaffy, een van de bekendste Nederlandse zangers en liedschrijvers aller tijden, was inderdaad getrouwd. Het huwelijk van Shaffy is een onderwerp dat vaak ter sprake komt bij fans en liefhebbers van zijn muziek en leven. Ramses Shaffy trouwde met Liesbeth List, een getalenteerde Nederlandse zangeres en actrice. Samen vormden ze een artistiek duo dat vele successen behaalde. Hun relatie, die uitgroeide tot een levenslange vriendschap, was een van de belangrijkste dingen in het leven van Shaffy. Na hun huwelijk genoten Ramses Shaffy en Liesbeth List van hun leven samen, zowel op professioneel als persoonlijk gebied. Ze traden vaak samen op en brachten verschillende albums uit waarop hun prachtige stemmen en chemie te horen waren.

Ramses Shaffy en Liesbeth List uit elkaar

Hoewel het huwelijk van Ramses Shaffy en Liesbeth List veel mooie momenten kende, was het niet altijd rozengeur en maneschijn. Beiden kampten met persoonlijke problemen en worstelden met flinke verslavingen. Dit zorgde soms voor moeilijke tijden in hun relatie, maar ze bleven elkaar steunen door dik en dun. Toch bleek dit alles de twee toch teveel te worden. Na jarenlang samen te zijn geweest, besloten Ramses Shaffy en Liesbeth List uiteindelijk om toch een punt achter hun huwelijk te zetten. Dit betekende echter niet het einde van hun band. Ze bleven namelijk nauw samenwerken en bleven vrienden tot aan het overlijden van Ramses Shaffy in 2009.

Was Ramses Shaffy homo?

Ramses Shaffy is jaren gelukkig getrouwd geweest met Liesbeth List, een vrouw. Toch bleek hij na enige tijd uit de welbekende kast te komen, wat vooral in dit tijd enorm bijzonder was. Homoseksueel was namelijk een enorm taboe. Wat Ramses Shaffy uniek maakte, was zijn integriteit en moed in het openlijk omarmen van zijn homoseksualiteit. In de jaren zestig en zeventig was dit nog geen vanzelfsprekendheid in Nederland. Shaffy was echter een voorloper in het bespreekbaar maken en normaliseren van homoseksualiteit. Hij was open over zijn relaties met mannen en gebruikte zijn muziek en podiumoptredens als platform om zijn boodschap van acceptatie en liefde te verspreiden. We kunnen dus wel stellen dat Shaffy zijn tijd ver vooruit was.

Wie is de zoon van Ramses Shaffy?

Ben je ook benieuwd naar wie de zoon is van de legendarische Nederlandse zanger Ramses Shaffy? Dat is Xander Shaffy. Net als zijn vader is Xander Shaffy een veelzijdig talent. Naast zijn werk als acteur en tekstschrijver heeft hij ook als zanger naam gemaakt. Met zijn unieke stemgeluid en indrukwekkende performance weet hij het publiek keer op keer te raken. Xander heeft door de jaren heen bewezen dat hij niet alleen de zoon van Ramses Shaffy is, maar ook een talent die het op eigen kracht ver heeft weten te schoppen.

Bekende liedjes van Ramses Shaffy

Wanneer we het hebben over bekende liedjes van Ramses Shaffy, dan weten we natuurlijk allemaal over welk nummer we het hebben. Overigens is ‘Laat me’ niet de enige hit die vandaag de dag nog altijd enorm populair is onder jong en oud.. Zijn repertoire omvat namelijk een schat aan prachtige liedjes, die nog steeds regelmatig worden gedraaid en waarmee hij de nodige mensen weet te raken. Een van de meest iconische nummers van Ramses Shaffy is zonder twijfel ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’. Dit energieke lied vat Shaffy’s levensfilosofie samen en moedigt ons aan om alles uit het leven te halen. De krachtige melodie en de meeslepende tekst maken dit nummer tot een tijdloze klassieker. Daarnaast kennen we natuurlijk ook allemaal ‘Sammy’ die hij samen met Liesbeth List maakte.

Ramses Shaffy laat me

Ramses Shaffy is een iconische Nederlandse zanger en acteur en  heeft generaties lang mensen geraakt met zijn muziek en charismatische voorkomen. Zijn legendarische hit ‘Laat me’ blijft tot op de dag van vandaag een tijdloos nummer dat ons allemaal diep raakt. Dit nummer is meerdere malen opnieuw uitgebracht en wordt nog steeds in bijna iedere huiskamer meerdere keren per jaar gedraaid.

Ramses Shaffy als acteur in film en serie

De meesten weten het niet, maar Ramses Shaffy schitterde niet alleen op het podium als zanger, maar ook op het witte doek en bij het toneel. De doorbraak van Ramses Shaffy als acteur vond plaats in de jaren zestig. Hij speelde in verschillende toneelgezelschappen, waaronder ‘Toneelgroep Theater’ en het ‘Mickery Theater’. Zijn intense en expressieve spel maakte indruk op zowel critici als publiek. Shaffy was geen alledaagse acteur; zijn performances zaten vol met emotie en energie. Naast podiumoptredens was Shaffy ook regelmatig te zien op het witte doek en op televisie. In de jaren zeventig maakte hij furore door zijn rollen in diverse Nederlandse televisieseries. Een van de meest memorabele series waarin Shaffy schitterde, was de ‘Ramses Shaffy serie’. In deze reeks speelde hij zichzelf en gaf hij de kijkers een kijkje in zijn leven als artiest.

Wat was de doodsoorzaak van Ramses Shaffy?

Ramses Shaffy is op 1 december 2009 overleden. Fans over de hele wereld waren geschokt toen het nieuws van zijn overlijden bekend werd. Hoewel Ramses Shaffy veel succes kende in zijn carrière, had hij ook te maken met gezondheidsproblemen en een moeilijke relatie met alcohol. Hij was open over zijn alcoholverslaving en sprak er regelmatig over tijdens interviews. Het overmatige alcoholgebruik heeft ongetwijfeld bijgedragen aan zijn gezondheidsproblemen. Een van de belangrijkste redenen die hebben bijgedragen aan de doodsoorzaak van Ramses Shaffy is levercirrose. Levercirrose ontstaat wanneer het weefsel van de lever langdurig beschadigd raakt door bijvoorbeeld alcoholmisbruik. Dit kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen. Ondanks de tragische omstandigheden van zijn overlijden, zal Ramses Shaffy voortleven in de harten van velen. Zijn muziek en talent hebben een blijvende indruk achtergelaten en zijn invloed is nog steeds merkbaar in de Nederlandse kunst- en cultuurwereld.

Horace Silver

Wie was Horace Silver?

Als je hem op vroege opnamen op zijn krukje ziet zitten, zwetend als een otter, tenger, krom, zijn haren in slierten voor zijn gezicht, kun je je moeilijk voorstellen dat hij destijds niet elk optreden met een acute longontsteking moest bekopen. Dat er uit zo’n fragiel manneke zoveel soul kon komen!

Vroegste impressies
|Pianist Horace Ward Martin Tavares Silver (1928-2014) werd geboren in Norwalk, Connecticut. Zijn vroegste muzikale impressies waren de Portugese volksmuziek van zijn vader, die uit Kaap Verdië kwam, blues en de big band swing van Jimmie Lunceford, wiens orkest hij op zijn elfde in zijn woonplaats zag optreden. Al snel kwam daar de bebop van pianist Bud Powell bij. Op zijn vroegste opnamen, met saxofonist Stan Getz, kom je die Powell-connectie tegen, waarbij aangetekend moet worden dat Horace diens lineariteit regelmatig onderbrak om eens om zich heen te kijken. Voor de goede luisteraar is duidelijk dat de pianist de kiemen van de latere souljazz hier al gezaaid heeft. In zijn compositie ‘Split Kick’ uit 1951 horen we al voorboden van de stijl waarmee hij halverwege het decennium beroemd zou worden, inclusief Latin passages. Het nummer zou jarenlang op zijn repertoire blijven staan.

Gestroomlijnde bebop
Silver brak door bij de Jazz Messengers van drummer Art Blakey. Een aantal van zijn fameuze composities zag in die periode, 1951-55 het licht: ‘Quicksilver’, ‘Opus De Funk’, Doodlin”, ‘The Preacher’.Tegen het eind van de jaren vijftig was Horace Silver een van de voormannen van de souljazz, een vereenvoudigde, gestroomlijnde vorm van bebop, met invloeden uit de R&B en de gospelmuziek. Zijn blauwe Blue Note-singletjes kon je in de beter gesorteerde jukeboxen vinden.

Spirituele aspiraties
Tijdens de laatste jaren van zijn leven schakelde Silver over op pompeuze grotere bezettingen met spirituele aspiraties. Niet alle fans namen hem dat in dank af. Die konden niet genoeg krijgen van ‘Song For My Father’ en ‘Sister Sadie’. Niet dat dat hem veel uitmaakte: van de royalty’s van zijn composities kon hij een comfortabel leven leiden in Malibu, Californië.

Dmitri Sjostakovitsj

Wie was Dmitri Sjostakovitsj?

Sjostakovitsj werd geboren in 1906 in St. Petersburg als tweede van drie kinderen. Zijn pianotalent werd vroeg opgemerkt en op 13-jarige leeftijd mocht hij naar het conservatorium en nog wel in de groep van Alexander Glazoenov. Zijn muziek werd voor het eerst opgevoerd in 1925 en dat voel toen flink tegen. Maar dat verbeterde snel, zeker na zijn eerste symfonie. Sjostakovitsj was duidelijk een modernist en in tijden van Stalin leverde dat problemen op. Die problemen kwamen tot een eerste hoogtepunt na de première van zijn opera Lady Macbeth of Mtsensk in 1934. Stalin verliet vroegtijdig de première en wat later volgde het vernietigende commentaar in de Pravda met als titel ‘chaos in plaats van muziek’.

Voor 1934 had Sjostakovitsj nog enigszins gezocht naar een compromis tussen het sociaal realisme van het systeem en zijn creativiteit maar dat werd hem onmogelijk gemaakt na 1934. Ook zijn relatie met de componistenbond was ambivalent, zeg maar belabberd. 

We kennen misschien zijn echte stijl niet, want hij schreef altijd onder druk waardoor er een zekere introverte dynamiek in zijn werken ontstond. Zelfs na de dood van Stalin werd het slechts marginaal beter onder Chroesjtsjov en Brezjnev, het was allemaal wat geniepiger. Niettemin laat hij een gigantisch en fantastisch oeuvre na, een deel dat hij zelf nooit opgevoerd heeft gehoord.

Ronald Snijders

Ronald Snijders

Ronald Snijders, geboren in Paramaribo, Suriname, is een jazzicoon en fluitvirtuoos die zijn stempel heeft gedrukt op de Nederlandse jazzscene en daarbuiten. Met zijn unieke mix van Caribische ritmes, Afro-Surinaamse klanken en jazzimprovisatie heeft hij de harten van velen veroverd. In dit artikel nemen we je mee op een muzikale reis door zijn meesterwerken, waarbij we dieper ingaan op zijn inspiraties, prestaties en invloeden. De muziek van Ronald Snijders is doordrenkt van een scala aan invloeden en inspiraties. Vanaf het prille begin werd hij beïnvloed door grootheden als Charlie Parker, John Coltrane en Ornette Coleman. Maar Snijders ging verder dan alleen de bekende namen en liet zich ook inspireren door traditionele Surinaamse muziek, Antilliaanse ritmes en Afro-Caribische klanken.

Ronald Snijders de fluitist

Ronald Snijders, ook wel bekend als de virtuoze fluitist, is een meester in zijn vak. Met zijn prachtige muzikale talent en betoverende melodieën weet hij het publiek telkens weer te verrassen en te ontroeren. Als je op zoek bent naar een unieke en buitengewone muzikale ervaring, dan ben je bij Ronald Snijders aan het juiste adres. Ronald Snijders ademt muziek. Van jongs af aan was hij gefascineerd door de klanken van de fluit en wist hij dat hij hier zijn passie van wilde maken. Hij studeerde aan het conservatorium en ontwikkelde zijn eigen unieke stijl. Zijn spel is niet alleen technisch perfect, maar ook vol emotie en expressie. Hij neemt je mee op een reis door verschillende muzikale genres en laat je de kracht van de fluit ervaren.

Een avond naar Ronald Snijders is een onvergetelijke ervaring

Ben je op zoek naar een unieke en onvergetelijke ervaring? Dan moet je zeker een voorstelling van Ronald Snijders bijwonen. Zijn virtuositeit, passie en vernieuwende benadering maken van zijn optredens iets bijzonders. Laat je betoveren door de klanken van de fluit en geniet van een avond vol prachtige muziek. Ronald Snijders is zonder twijfel een meester in zijn vak en zal je keer op keer verrassen met zijn ongeëvenaarde talent.

W

Richard Wagner

Wie was Richard Wagner?

Van Richard Wagner (1813 – 1883) hebben slechts 10 opera’s en enkele andere werken repertoire gehouden, maar hij wordt toch beschouwd als een van de grootste (opera-)componisten. Hij had een diepgaande invloed op de stijl en ideeën van zijn tijdgenoten en latere componisten door vernieuwingen in de opbouw van de opera en op het gebied van harmonie en orkestratie.  Hij heeft ook veel geschreven: alle libretto’s van zijn opera’s en vele verhandelingen, o.a. over muziek. Het essay Oper und Drama bevat zijn ideeën over het Gesamtkunstwerk, opera waarin muziek, tekst en enscenering even belangrijk zijn. Wagner is echter ook auteur van enkele antisemitische geschriften.

Leven in vogelvlucht
Aanvankelijk verdiende Wagner de kost als dirigent. In 1836 trouwde hij met de actrice Minna Planer. Zijn eerste opera’s waren niet succesvol, maar vanaf 1842 begon hij naam te maken, o.a. met Der fliegende Holländer en Tannhäuser, en ook als dirigent. Hij was eveneens politiek actief en moest na de opstand van 1849 uit Dresden vluchten naar het buitenland. In Zürich kreeg hij een relatie met Mathilde Wesendonck, de vrouw van een van zijn mecenassen. Dit inspireerde hem om te beginnen aan de compositie van Tristan und Isolde. Op gedichten van haar hand schreef Wagner de Wesendonck-Lieder. Weer terug in Duitsland huwde hij de dochter van zijn vriend Franz Liszt, Cosima. Zij hadden 3 kinderen. 

Vernieuwingen en controverse
Wagner maakte veel gebruik van het Leitmotiv, een kort, steeds terugkerend thema dat een persoon, ding of idee aangeeft. Wagners meesterlijke toepassing hiervan geeft het orkest een extra, symfonische dimensie, m.n. in de 4 opera’s van zijn cyclus Der Ring des Nibelungen (Das Rheingold, Die Walküre, Siegfried en Götterdämmerung). Harmonische vernieuwingen, zoals de chromatiek van Tristan, effenden de weg voor de atonaliteit bij latere componisten.

Om zijn werken optimaal te laten klinken was zijn droom een eigen theater te bouwen. Met financiële hulp van o.a. koning Ludwig II van Beieren is dat uiteindelijk in Bayreuth tot stand gekomen. Wagner wilde dat zijn laatste opera, Parsifal, alleen daar opgevoerd zou worden.

Behalve invloedrijk is hij ook nog steeds controversieel, door zijn antisemitisme, de enorme lengte van zijn opera’s en de inhoud ervan: oude Germaanse mythen met goden en helden, en Duits patriottisme.

Z

Bernd Alois Zimmermann

Wie was Bernd Alois Zimmermann

Op 20 maart 1918 werd Bernd Alois Zimmermann ((1918-1970) in Bliesheim geboren. Vanaf 1929 ging deze latere componist en muziekpedagoog naar de kloosterschool en het pensionaat Klooster Steinfeld. In 1936 ging hij naar een staats-rooms-Katholiek gymnasium. Eigenlijk wilde Zimmermann theologie studeren maar het werd de muziek. Hij zou een van kleurrijkste avant-garde componisten van de 20ste eeuw.

Keulen
In 1938 ging de Zimmermann studeren bij de Rheinische Musikschule in Keulen. Na de Tweede Wereldoorlog werkte de componist bij verschillende omroepen. In 1958 werd Zimmermann de opvolger van Frank Martin als compositieleraar aan de Rheinische Musikhochschule in Keulen.

Pluralistisch componeren.
Hij was géén componist als Stockhausen, Boulez of Nono. Hij ging zijn eigen weg en hij omarmde een pluralistische klankcompositie. Dat is een combinatie van allerlei muziekstijlen en tijdperken  van barok tot en met de jazz en popmuziek. Zo ontstonden in 1958-1965 de opera Die Soldaten naar het toneelstuk Jacob Michael Reinhold Lenz uit 1776, maar ook in 1967-1969 Requiem für ein junge Dichter, een werk voor spreekstemmen, sopraan, bariton, 3 koren, geluidsband, orkest, een jazzcombo en een orgel.

Het doek valt
Eind jaren 60 kreeg Zimmermann te maken met depressies en het werd nog erger doordat hij niet aan zijn oogziekte geholpen werd. Vijf dagen nadat hij de partituur van: Ich wandte mich und sah alles Unrecht, das geschah unter der Sonne pleegde Bernd Alois Zimmerman zelfmoord op 10 augustus 1970.

close
Om deze functionaliteit te gebruiken moet u zijn. Heeft u nog geen account, registreer dan hier.

Maak een account aan

Wachtwoord vergeten?

Heeft u nog geen account? Registreer dan hier.

Pas het wachtwoord aan