Hoe jazz, tussen alle nieuwe modes door, blijft voortleven.
De Amerikaanse pianist Robert Glasper is van 1978. Jazz en blues kreeg hij thuis met de paplepel ingegoten, maar als Afro-Amerikaan van zijn generatie kon hij niet heen om de urbancultuur. Zo raakte hij dus al vroeg geïnteresseerd in en betrokken bij hiphop en r&b.
Wat nu? Kiezen tussen de ‘klassieke’ jazz en de ‘eigentijdse’ urban? Dat was zijn artistieke geweten te na. Is de kracht was jazz niet altijd geweest dat hij invloeden van overal en nergens kon absorberen, en dat er geen taboes waren? Zo pepert Glasper zijn jazz met de ritmes van de hiphop, en werkt hij met rappers samen als artistiek geweten en producer met repertoirekennis.
Ook in de jazz heb je natuurlijk puristen. Die vinden het misschien niet zo fijn dat er hier geflirt wordt met iets waar ze helemaal niet van houden. Toch zullen die mensen al gauw overtuigd worden als ze de noten horen die Glasper hier keurig in een traditioneel trio van piano met bas en drums opdient.
