De kamer van Sjostakovitsj I

Sinds het einde van de eeuw maakt de westerse wereld een Sjostakovitsj-rage door. Bij leven werd de componist vooral gezien als een pion van het Sovjetregime, een man die, na een veelbelovend begin, was veroordeeld tot het schrijven van symfonische edelkitsch die je wel mooi maar beslist niet relevant kon vinden. Jaren later ontdekten mensen de tragische zeggingskracht van zijn muziek, die ondanks of misschien juist dankzij de repressieve voorschriften zo indringend kon klinken.

Dankzij de symfonieorkesten zijn het vooral de symfonieën en – iets minder – de concerten die de aandacht hebben getrokken. Van zijn kamermuziek hebben een paar werken de evergreenstatus bereikt. Vele andere wachten nog op beroemdheid – en dat is jammer, want juist in zijn kamermuziek had Sjostakovitsj het minste te maken met de knellende voorschriften van de overheid, omdat er nu eenmaal geen massa’s arbeiders waren die het hoorden.

In dit project komt de kamermuziek van Sjos – bekend, maar vooral onbekend – voor het voetlicht. In dit concert horen we volkomen onbekende muziek als de Vijf preludes voor piano opus 2, en de ook al niet heel bekende Tweede pianosonate opus 61. De bulk van het programma wordt ingenomen door muziek voor piano en altviool – een combinatie met een melancholieke, op en top Sjostakoviaanse klank.