Nog altijd even mooi, nog steeds even bekend: Georgische polyfonie.
Nog altijd is de Kaukasus een onbekend hoekje van Europa. Hoor je ervan, dan is dat meestal in de context van een of ander conflict. Sedert duizenden jaren is de regio de speelbal van allerhande grote machten uit Europa en Azië.
Omdat we er niet zo vaak op vakantie heen gaan, zouden we zomaar vergeten wat een culturele schat dit gebergte herbergt. Eén van die culturen is de Georgische. En daar vind je zomaar even een van de interessantste muzikale tradities: de Georgische polyfonie.
En laat Me Roestveli daar nu gespecialiseerd in zijn. In een programma van ongeveer vijf kwartier horen we een schat aan muziek voorbijkomen. Volksliedjes, maar ook religieuze gezangen. Altijd in welluidende, voor westerse oren goed behapbare samenklanken. Soms, bij het religieuze werk, komt de Russische polyfonie om de hoek kijken, maar in Georgië is die altijd wat rouwer, wat oorspronkelijker … en toch nooit een straf om naar te luisteren!
