Hypnotiserende desert blues uit Niger
Al ruim 20 jaar speelt deze Etran de L’Aïr (de Sterren uit Aïr, een bergachtige regio in het noorden van Niger) in de ‘gitaarstad’ Agadez op trouwfeesten, doopceremonies en politieke evenementen. Het is de bekendste en langst spelende groep, maar tegelijkertijd weinig bekend in het westen in vergelijking met bands als Mdou Moctar en Bombino.
Het is dan ook een unieke band: niet alleen is het een familieband en komen ze uit de arbeidersklasse voort, ze spelen ook muziek die de multi-etniciteit van hedendaags Niger representeert. Volgens de manager “speelt de band voor mensen die geen geld hebben. Als een trouwerij geen dure muzikanten kan betalen, huren ze Etran De L’Aïr in.”
Naast de zo bekende woestijnblues incorporeert Etran De L’Aïr ook Mande muziek en zelfs soukous in hun composities. Zelf zeggen ze: “we play our own folklore, not like the other artists in Agadez. Our music is based around traditional takamba…and we listen to a lot of Malian music. Not Tinariwen, but musicians like Ali Farka Touré and Oumou Sangaré.”
In 2018 verscheen hun eerste plaat op Sahel Sounds, live en buiten opgenomen vol hypnotiserende gitaren, prominente snare-drum en ululerende omstanders.
Vandaag zal dit kwartet laten horen hoe je een feestje bouwt op zijn Nigers.
