Greatest hits of all times: Ives Ensemble

Je komt ze in ons streamingtijdperk niet meer zo vaak tegen, maar jarenlang kon je ze in elke platenzaak kopen: cd’s of cd-boxen met de ‘grootste hits aller tijden’. Voor mensen die geen geld of zin hadden om in hele oeuvres te investeren, of die net begonnen met het aanleggen van hun collectie. De paar liedjes die je kende en leuk vond stonden er meestal wel op, en wat je niet kende hoorde blijkbaar tot de canon dus dat was ook de moeite wel waard. Je had zulke boxen met popmuziek, maar ook met klassieke muziek en nog andere genres.

In dit concert horen we bepaald geen muziek die ooit hoge verkoopcijfers behaalde. Nee, moderne muziek moet het vaak met heel bescheiden aandacht doen. De invloedrijkste of succesvolste moderne stukken dan? Zelfs dat niet. Maar met zeven stukken van zeven verschillende componisten – allemaal uitgesproken modern, maar toch allemaal met een heel aparte stijl – geeft dit concert wel iets van een greatest hits-rondgang.

De titel komt een stuk van de Brit Michael Finnissy. Hij pakte de Vier Jaargetijden van Vivaldi – een overbekend werk, typisch zoiets wat je op een cd-box voor klassieke instappers zou vinden – en verknipte het op onherkenbare wijze tot een werk van hemzelf. Daarbij maakte hij ook gebruik van Beethoven, Mahler en Koreaanse hofmuziek. Echt een soort ‘greatist hits’ dus. Verder horen we vooroorlogse klassiekers van Charles Ives en Edgard Varèse – werken die iedereen wel mag kennen. Recenter zijn werken van de Italiaanse neo-modernist Aldo Clementi en van de ‘atonale minimalist’ Morton Feldman. De Duitser Karl Amadeus Hartmann is een beetje een vreemde eend in de bijt, doordat hij bij leven vooral opviel als gematigd modernist, en zich niet, zoals de meeste componisten hier, onderscheidde door radicale vernieuwingsdrang. Maar of zijn Burleske Musik ooit een hit zal worden…