Sjostakovitsj was rond 1990 bezig aan eerherstel in het westen. Nieuw Sinfonietta haakt, met zijn Russische dirigent Lev Markiz, in op die trend.
Jarenlang hadden we in het westen een eenzijdig beeld van Sjostakovitsj: een lakei van het regime, wiens onmiskenbare talent in de jaren dertig geknakt was door de amuzikale eisen die Stalin en zijn opvolgers aan kunst stelden. Langzaamaan begon dat beeld plaats te maken voor een nieuw imago: dat van geniale componist, een kind van zijn tijd en omgeving, soms in conflict met de overheid maar desondanks steeds zichzelf en altijd gevierd door zijn muzikale landgenoten.
Amsterdam Sinfonietta, destijds nog Nieuw Sinfonietta Amsterdam genaamd, treedt al jaren op met een uiterst gemengd repertoire voor strijkorkest en klein symfonieorkest. Dit concert uit 1991 is geheel gewijd aan de muziek van Sjostakovitsj. We horen een arrangement van zijn Tiende strijkkwartet, een arrangement van zijn Prelude in fuga in fis (gevorderde pianisten misschien uit eigen handen bekend), en zijn Veertiende symfonie, die het karakter van een orkestrale liedcyclus heeft.
