Karel de Grote beval dat de (kerk)muziek in zijn hele rijk dezelfde moest zijn. Voor dat doel werd de muzieknotatie uitgevonden. Hoera voor ons!
Dankzij dit bevel kan de muziekwetenschap nu 1200 jaar onafgebroken terug in de tijd kijken. En belangrijker: nu kunnen we genieten van twaalf eeuwen muziek. Voorwaarde is natuurlijk wel dat iemand het uitvoert. Daarvoor hebben we Studio Laren, dat zich helemaal heeft toegelegd op de oudste muziek van de westerse cultuur. Of liever: daarvoor hadden we Studio Laren, want ze bestaan al een tijdje niet meer. Maar hun opnames zijn bewaard gebleven, onder meer bij de Concertzender.
In dit concert uit midden jaren tachtig (de datum ontbreekt, maar we vermoeden 1986) zingen ze muziek uit de tijd van Karel de Grote. Nou ja, dat staat er boven het programma. Stiekem is de setlijst een stuk gevarieerder: naast de alleroudste Gregoriaanse gezangen horen we ook muziek uit later eeuwen. Als de ridderstand en later ook de burgerij machtiger worden, willen zij ook muziek maken – en opschrijven. Trouvères en Minnesänger zorgen voor de eerste niet-kerkelijke muziek die aan het papier wordt toevertrouwd. In dit concert horen we het allemaal.
