spinner

La Lecture: wandelen met Suzanne

za 12 dec 2020
Thema: Klassiek

De Wandeling van 13 oktober vertelde het bijzondere levensverhaal van Suzanne Leenhoff,  Nederlandse pianiste en zangeres en de echtgenote van de beroemde Franse schilder Édouard Manet.

Muzikale aanleiding voor de wandeling was een CD die het cello-piano duo Oihana Aristizabal Puga en Lineke Lever dit jaar uitbrachten: La Lecture. Het Celloduo voorzag Suzannes levensloop met muziek en gedichten van componisten en schrijvers die een rol speelden in haar leven.

Uit die mooie stad Zaltbommel

Suzanne Leenhoff groeide op in Zaltbommel, maar vertrok aan het eind van de jaren 1840 met haar moeder, broers en zussen naar Parijs, waar haar oma woonde. Het verhaal gaat dat op een dag in 1842 Franz Liszt op een boot de Waal afvoer op weg naar Den Haag om daar een concert te geven. Ter hoogte van Zaltbommel hoorde hij het carillon spelen. Hij ging aan land, vond op het gehoor de Gasthuistoren en raakte aan de praat met beiaardier Carolus Leenhoff en zijn dochter Suzanne. Suzanne speelde ook wat op de piano, en volgens de overlevering was Liszt daar zo van onder de indruk dat hij haar aanraadde verder te gaan studeren in Parijs. Mooi verhaal toch?

Eenmaal in Parijs gaf Suzanne pianolessen, onder andere aan de jongere broers van Édouard Manet. Rond 1849 kreeg ze een verhouding met hem, maar in 1852 kreeg ze een zoon, Léon, van een andere man, althans….zo wil de overlevering. Feit is wel dat deze zoon maar liefst vier maal werd geschilderd door Manet en dat deze hem aanwees als erfgenaam.

Uiteindelijk trouwden Suzanne en Édouard in 1863 in Zaltbommel. Weer terug in Parijs organiseerde Suzanne samen met haar schoonmoeder wekelijks muzikale salons waar de grote componisten, dichters en schrijvers van die tijd langskwamen. Tijdens de uitzending op 13 oktober klinken niet alleen stukken van bekende componisten als Liszt, Wagner en Offenbach, maar ook obscuurdere composities van bijvoorbeeld haar vader Carolus en van de beweerdelijke vader van Léon, Gustave-Adolphe Koëlla. Ook klinkt er een Impromptu van Emmanuel Chabrier die hij speciaal voor Suzanne schreef.