Componisten/uitvoerenden: At Right Angles | Califone | Codeine | Daniel Blumberg | Deer Tick | Fred Thomas | Jason Molina | Ken Stringfellow | Pedrio The Lion | Sophia | Vic Chesnutt | Will Johnson
Op de sociale media heb je weleens van die verhalen met het onderschrift “I am not crying, you are crying”. Dit is de soundtrack bij die verhalen.
Afgelopen zaterdag was ik in Plato Utrecht op zoek naar een cadeau voor een zoon van vrienden van mij, praktisch familie, toen naast mij een jongedame naar “Carrie & Lowell” van Sufjan Stevens wees en tegen haar vader “Deze plaat is zo mooi. Echt de trieste plaat ooit gemaakt!”. Er sprak een voor mij zo bekende voorliefde voor tergend pijnlijke muziek door in wijze waarop dit werd gezegd, dat ik het niet kon laten in te breken op dit moment tussen vader en dochter. “De trieste plaat die je kent”, sprak ik bemoeizuchtig en hopende dat ze zouden doorvragen. Haar vader lachte een beetje en vroeg die vraag waarop ik hoopte en ik kon losbranden. Over Jason Molina, Vic Chesnutt, over hoe zij flirtten met de dood, alcohol, dansten met depressie. Over hoe donker en triest “Let Me Go, Let Me Go, Let Me Go” of “At The Cut” zijn. Ik keek de jongedame aan, keek de vader aan. Ze leken oprecht geïnteresseerd en na een interactie van hoogstens enkele minuten gingen we ieder weer verder. Zij met de woorden dat ze zouden gaan luisteren. Ik verder op mijn zoektocht naar A Fungus, want wat is er leuker dan een plaat van een fijne Nederlandse undergroundband te geven aan de 20-jarige zoon van je oudste muziekmaat (op mijn vader na). Maar ondertussen bleef mijn hoofd bij die trieste liedjes en daarvan is deze nieuwe Radio Elastica het resultaat, in de stille hoop dat vader en dochter deze week ergens in Utrecht ergens aan een radio gekluitserd zitten en met mij en vele anderen genieten van deze tergend slepende indie, alt-country en folk, want ik heb wel geprobeerd een beetje bij Sufjan Stevens in de buurt te blijven.
Deer Tick. Christ Jesus. (War Elephant 2007)
Jason Molina. It’s Easier Now. (Let Me Go, Let Me Go, Let Me Go 2006)
Pedro The Lion. Almost There. (Whole EP 1997)
Sophia. So Slow. (There Are No Goodbyes – The Valentines Session live 2009)
Califone. Stitches. (Stitches 2013)
Daniel Blumberg. Minus. (Minus 2018)
Will Johnson. Nameless, But A Lover. (Swan City Vampires 2015)
Vic Chesnutt. Coward. (At The Cut 2009)
Codeine. D. (Frigid Stars 1990)
Fred Thomas. House Show, Late December. (Aftering 2018)
Ken Stringfellow. Too True. (This Sounds Like Goodbye 1997)
At Right Angles. No Thank You Goodnight. (Eye Of The Beholder 2000)
