spinner

Klankenstapper

za 31 mei 2008 11:02 uur

Nass El Ghiwane, een Marokkaans fenomeen (deel 2).

Nass El Ghiwan (El Ghiwane in de Franse spelling) is de belangrijkste Marokkaanse muziekgroep van de laatste 40 jaar.
De vijf mannen, die ooit in een theatergroep begonnen, overweldigen het publiek van Casablanca met hun optredens in het begin van de jaren 70. Met hun poëtisch gebruik van het Marokkaanse dialect verwoorden zij de dromen en vertwijfeling van een hele generatie. Een generatie, die getekend is door een tijd van snelle veranderingen, de immigratie van het platteland naar de steden of het buitenland en een wereld vol revoluties en contrasten.
Wat hen op muzikaal gebied zo bijzonder maakt, is het gebruik van traditionele Marokkaanse akoestische instrumenten en hoe ze diverse Marokkaanse muziekstijlen voor de eerste keer in een uniek geluid verenigen. Dit unieke geluid bevat de diepe spirituele basklank van het Gnawa instrument: sentir (of guembri), de regen van percussie en de trillende bendir (het populairste slaginstrument uit de volks- en de Soefimuziek). Maar ook de vurige oosterse geluiden van de banjo, de vraag- en antwoordzangstijl waar iedere muzikant (en het publiek!) aan meedoet en de langzame opbouw van het lied tot een climax dragen bij aan het unieke geluid. Ze hebben alles wat de Marokkaanse muziek heeft te bieden gebruikt om een serieuze boodschap en kritiek te uiten in de wijze metaforische taal van het volk. Dit zijn maar enkele factoren die El Ghiwan een unieke plek geven van waaruit ze tientallen andere bands hebben geïnspireerd.
In twee delen (deel 1) laten we hun klassiekers uit de jaren 1970 en 1980 horen.
Uit die tijd is de bezetting van Nass El Ghiwan als volgt,
– Boujemaa Hagour (Boujemei) (1944 – 1974): zang en percussie;
– Laarbi Batma (1948 -1998): zang en percussie;
– Omar Essayed (1944): zang en bendir;
– Allal Yaala (194?): banjo, snitra, ‘ud en zang;
– Abderrahmane (Kirouj) Paco (1948): sentir (guembri) en zang.

Samenstelling: