Richting het hoogtepunt van Mozarts carrière.
We schrijven 1784. Drie jaar woonde Mozart nu in Wenen, en tot nu was eigenlijk alles goed gegaan. Nou ja, op één ding na. Hun eerste kind Raimund Leopold was na een paar maanden al overleden. Maar in de achttiende eeuw, waarin kindersterfte aan de orde van de dag was, gold zoiets meer als een teleurstelling dan als een drama. Wie had er geen kinderen verloren.
In 1784 begon de muzikale mode in Mozarts voordeel te werken. Als vrijscheppend kunstenaar organiseerde hij uitvoeringen waarop hij zijn eigen pianoconcerten speelde. En daarmee ontketende hij een heuse rage! Het merendeel van Mozarts 27 pianoconcerten werd midden jaren ’80 geschreven. Alleen in 1784 kwamen er al zes van de persen rollen! Vandaag hoort u zijn 17e concert.
Datzelfde jaar schreef Mozart ook een ander werk dat beslist onze aandacht verdient. Voor een onbekende gelegenheid moest hij een kwintet schrijven voor piano en blazers: hobo, fagot, klarinet en hoorn.
Geen eenvoudige opgave! Blaasinstrumenten waren in die tijd namelijk behoorlijk vals, en wat meer is: niet allemaal op dezelfde manier. Een akkoord met drie verschillende instrumenten kon nog weleens vreselijk gaan klinken. Dus moesten de blazers niet te veel samen spelen – liever paarde Mozart ze een voor een aan de piano. Dat bracht weer als risico mee dat het werk zijn eenheid zou verliezen. Om dat te voorkomen zorgt Mozart voor een thematische eenheid door de partijen heen. Dan rijst nog het gevaar dat het stuk saai wordt, omdat er steeds hetzelfde thema klinkt. Ook dat weet Mozart te voorkomen. Geen wonder dus dat hij, toen hij het werk af had, aan zijn vader schreef zijn “beste werk ooit” te hebben geschreven! Wij hebben vandaag het voorrecht ernaar te luisteren…
Afspeellijst
1. Kwintet voor piano en blazers in Es, KV 452
2. Pianoconcert nr. 17 in G, KV 453
Uitvoerenden
Christian Ihle Hadland (piano), Oslo Kammerakademi (1)
Wiener Philharmoniker o.l.v. Nikolaus Harnoncourt; Lang Lang (piano) (2)
