Deel 2 in de serie De Grote 5 in de 21ste eeuw: Irving Berlin (II)
Er zijn al veel componisten en tekstschrijvers aan bod gekomen, maar nog niet ‘The Big Five’: Irving Berlin, Jerome Kern, George Gershwin, Richard Rodgers en Cole Porter. De Songbooks van deze componisten, geboren eind 19de eeuw, die Ella Fitzgerald in de jaren ’50 van de 20e eeuw maakte, kregen grote bekendheid bij een breed jazzpubliek. Maar welke songs hebben de ‘tand des tijds’ weerstaan en zijn te vinden op opnames uit de 21ste eeuw?
Deze aflevering het vervolg op Irving Berlin, de componist (en lyric writer) die door veel van zijn collega’s werd beschouwd als ‘the Godfather of the American Song’. We gaan verder met de playlist vanaf 1935.
Playlist
- 1935 Cheek To Cheek
April Varner Ella 2016
Emmett Cohen piano; Yasushi Nakamura bs Olyssses Owens jr drums (producer); Nathaniel Williford, Michel Cruse trompet; Jeffrey Miller, Jacob Melsha trombone; Cleave Guyton, Bruce Williams saxofoon - 1935 Isn’t This A Lovely
Diane Krall From – This Moment On 2006
Clayton / Hamilton Jazz Orchestra
Diane Krall piano; John Clayton bas; Jeff Hamilton drums; Jeff Clayton saxafoon; Ira Nepus trombone; Terell Stafford trompet; John Clayton arr. - 1936 Let’s Face The Music
Sinne Eeg – Face The Music 2014
Jacob Christoffersen piano; Morten Ranmsbøl bas; Morten Lund drums - 1937 I’ve Got My Love To Keep Me Warm
Robin McKelle / Bob Sneider (gitaar) single 2025 - 1938 I Used To Be Colorblind
Hilary Gardner – The Late Set 2017
Ehud Asherie piano - 1938 Change Partners
Ronald Douglas / Rob van Bavel – From The Heart 2025 - 1942 Be Carefull It’s My Heart
Kelley Johnson – Home 2008
Geoffrey Keezer piano; Nathan Peck bas; Jon Wikan drums; Jay Thomas trompet - 1946 They Say It’s Wonderful
Kurt Elling – Dedicated To You; Sings Coltrane and Hartman 2009
Laurence Hobgood piano; Clark Sommers bas; Ulysses Owens drums - I Got The Sun In The Morning
Janis Siegel – Sketches of Broadway 2004
Gil Goldstein piano; Fender Rhodes accordeon; Stefon Harris vibrafoon; Romero Lubambo akoestische gitaar, elektrische gitaar; John Patitucci akoestische bas, 6-snarige elektrische bas; Antonio Sanchez drums - 1946 There’s No Business like Show Business
Emma Smith – Meshuga Baby 2022
Engelse begeleiders. Jamie Safir piano; Conor Chaplin bas; Luke Tom linson drums - The Best Thing For You Would Be Me
John Proulx – The Best Thing For You 2012
John Proulx piano; Chuck Berghofer basl Joe Labarbera drums; Bob Sheppard saxofoon; Ron Stout trompet
Korte Levensbeschrijving Irving Berlin
Irving Berlin werd geboren als Israel Isidore Beilin, soms ook geschrevn als Balin, (Russisch: Израиль Исидор Бейлин) in Tyumen of Tjoemen West Siberie. Vader was cantor in de plaatselijke synagoge en had verder allerlei kleine baantjes. De familie, met 8 kinderen, emigreerde in 1893 naar de Verenigde Staten. Na het overlijden van zijn vader in 1896 werd hij gedwongen te werken om te overleven. Hij had verschillende baantjes op straat, waaronder het verkopen van kranten waarbij hij ontdekte dat hij het zangtalent van zijn vader had en meer verkocht als hij ook zong!
Daarna werd hij zingende ober en leerde hij zichzelf enigszins piano spelen. Hij kreeg een baantje bij Tin Pan Ally (nick name van de 28e straat in Manhattan, waar alle muziekuitgeverijen waren gevestigd en de bladmuziek werd gespeeld en gezongen) en kwam zo op het idee zelf songs te gaan schrijven. In eerste instantie waren het teksten maar wat later, met hulp van een ghostwriter, ook de muziek.
Irving Berlins eerste liedje waarvoor hij in de boeken staat was Marie From Sunny Italy, in 1907, het jaar ook waarin hij zijn naam veranderde. Zijn eerste grote succes had hij in 1911 met de song Alexander’s Rag Time Band.
Tot half jaren 30 schreef Irving Berlin vooral songs voor Broadway Musicals maar de song How Deep Is he Ocean schreef hij in een periode waarin hij zowel professioneel als persoonlijk een dieptepunt doormaakte. Het nummer werd op de radio geïntroduceerd, samen met Say It Isn’t So, dat in1932 een hit werd! Vanf 1935 ging Berlin voor de steeds populairder wordende, film musicals schrijven waarin vaak Fred Astaire en hoofdrol speelde.
Irving Berlin trouwde in 1926 met zijn grote liefde, de katholieke miljonairsdochter en schrijfster Ellin Mackay, ondanks pogingen van haar vader (die haar naar Europa stuurde) dit te verhinderen. Het huwelijk zou 66 jaar, tot Ellins dood in 1988, duren. Ze vonden een bijzonder oplossing voor de godsdienstige opvoeding van hun kinderen , die ze protestants opvoedde.
Na de dood van zijn vrouw zonderde Berlin zich af. Hij verscheen zelfs niet op het grote feest dat werd georganiseerd voor zijn 100ste verjaardag in Carnegie Hall waar iedereen die iets voorstelde in de muziekwereld, zijn muziek zong en speelde. Hij overleed in New York op 22 september 1989 op 101 jarige leeftijd.
