Keuze van de acteur: Jeroen Willems

De mythe van Orpheus en Euridice is nog altijd wereldberoemd. Orpheus verliest zijn geliefde Euridice aan een slangenbeet. Hij gaat tot het uiterste om haar terug te halen: hij daalt af naar de onderwereld. Daarvoor moet hij Charon vermurwen om een levende op de boot mee te nemen, en Hades zelf om een dode ziel tot leven te brengen. Dat lukt, maar Hades stelt een voorwaarde: voordat ze terug op aarde zijn, mag geen van beiden omkijken. Euridice doet het toch…

Het is een mythe met vele kanten. De kracht van (goede) muziek reikt tot in het magische. Orpheus weet met zijn lier zelfs de stenen te roeren. Tegelijk is de boodschap ook: dood is dood, zelfs al doe je er het onmogelijke voor. Niet zo vreemd dus dat deze mythe mensen over verschillende tijdperken heen raakte. Al vanaf het eerste begin zijn er opera’s over geschreven. L’Orfeo uit 1607 is de eerste opera van Claudio Monteverdi – en volgens velen het eerste meesterwerk in het genre. Zonder dit werk was de opera misschien wel nooit de weergaloze kunstvorm geworden die we nu kennen!

Acteur en zanger Jeroen Willems slaat hier de handen ineen met slagwerkgroep Track en een paar andere musici. Op het programma staan enkele (flink bewerkte) aria’s uit deze opera, alsmede improvisaties daarover. Tussendoor horen we Willems voordragen uit Nederlandse en Latijnse poëzie over Orpheus – opnieuw begeleid door ‘zijn’ musici. Een belangrijke bijrol is er voor “Black Orpheus” van de Braziliaanse sambazangeres Astrud Gilberto.