Een tweekoppig kwintet met één grootheid en één held in opkomst.
Is er zoiets als ‘Europese jazz’ en zo ja, hoe maak je dat? Een vraag die je bij Fransen verwacht. Beducht als men daar is voor Amerikaanse invloed, zullen velen kijken of ze ook jazz kunnen maken zonder hun Amerikaanse voorbeelden slaafs te kopiëren. Velen ook niet natuurlijk. Zo hadden we eerder op dit festival de Fransman Martial Solal, die onbekommerd klassieke bebop maakt. Maar Michel Portal wel. Hij werd de ‘architect van de Europese jazz’.
Europese jazz zoals Portal die verstaat is iets minder swingend, maar staat tegelijk verre van stil. Hij beheerst improvisatie in haar extreemste vormen, niet alleen de impro of third stream die liefhebbers van avant-gardejazz kennen, maar ook de tekstcompositie Aus den sieben Tagen van Stockhausen – een van de radicaalste stukken die er ooit zijn geschreven.
In dit concert bundelt hij de krachten met mede-klarinettist Luis Clavis – een grote belofte die uiteindelijk helaas niet doorbrak. Met hun twee klarinetten stralen ze iets nostalgisch uit – een band naar de tijd van de Dixieland, toen niet de saxofoon maar de klarinet de boventoon voerde in de jazzmuziek. Met een beetje goede wil kunnen we de muziek – zes composities van Portal en één van Clavis – ook wel nostalgisch noemen: het is geen aartmoeilijke impro maar echte, behapbare jazz.
