za 31 jan 2026, 20:00 uur – Jazz Guitar.
De belangrijkste Nederlandse onderscheiding voor jazzmuzikanten is de jaarlijkse Boy Edgar Prijs. In 2025 was Reinier Baas de winnaar, in 2010 Anton Goudsmit. Van beide gitaristen hoort u twee stukken in dit programma. Verder muziek van Tuck Andress, Wes Montgomery, Joe Pass en Joop Scholten.
In de Gids vindt u het volledige, uiterst gevarieerde programma.
De twee stukken van Reinier Baas – twéé maal prijswinnaar Edison Jazz Nationaal, én Boy Edgar Prijs – dateren respectievelijk van 2014 en 2024. Ook zit er een flink verschil in de bezettingen – zeven, tegenover twee muzikanten. Maar er zijn opvallende overeenkomsten.
In 2014 verschijnt het album Smooth Jazz Apocalypse. Een bijzondere naamgeving, met die innerlijke tegenstelling.
Ook Orthodox (Baas) blijkt, na beluisteren, een raadselachtige titel. Ja, Baas zet je aan het denken.
De meermaals herhaalde openingsmelodie – gitaar en piano – is eenvoudig diatonisch. Die eenvoud gaat ook op voor de vorm: de herhaalde frase van ca. 8 maten (kleine onregelmatigheid) is een blijver, slechts enkele malen onderbroken door een tussenstuk van 4 maten. Wat ook zelden verdwijnt is de toon B. Langzame opbouw van zachte, traag verschuivende klankkleuren achter de melodie. Dit alles creëert een dromerige sfeer. De gitaarimprovisatie brengt ritmische en melodische dynamiek.
(Ben van Gelder en Maarten Hogenhuis – altsax, Joris Roelofs – basklarinet, Harmen Fraanje – piano, Sean Fasciani – bas, Mark Schilders – drums.)
Van recentere datum is This Is Water uit 2024, het derde album van Baas en altist Ben van Gelder. Intussen zijn ze al ruim vijftien jaar op elkaar ingespeeld.
In het titelstuk horen we een direct aansprekende, van veel herhalingen voorziene, zachte melodie. De gitaar zorgt voor twee lagen – een ritmische middenstem (stromend water?), met daaronder een heldere baslijn. Na een kort middendeel – waarin beide instrumenten een hoekje omgaan, en de sax melodisch opwaaiert – klinkt de reprise van het begin, waarna de sax nog weer even vleugels krijgt.
Waren het bij het vorige stuk de titels van het album, en van de compositie, die aandacht vroegen, hier is het de afbeelding op de hoes die een (grappig) vraagteken oproept.
———————————
Het ‘Hammondorgel Trio’ heeft een lange geschiedenis. De bezetting bestaat, naast het orgel, uit gitaar en drums – óf sax en drums. De organist zorgt voor de baslijn, via het pedaal, of met de linkerhand op de toetsen. Opkomend in de jaren ’50, heeft deze triobezetting de lange, stilistische ontwikkeling doorgemaakt van Blues, Gospel, R&B, Bebop, tot en met Jazz-rock fusion.
Gitarist Anton Goudsmit, organist Frank Montis en drummer Cyriel Directie spelen al jaren samen. Ze verwierven een breed publiek met hun muziek en spectaculaire podiumact, waarbij de hyperenergie op kookhitte de zaal in spuit. Enkele kernwoorden: funk, swing, groove, souljazz…
Twee nummers van hun eerste album Taste of Culture (2019). Mozzarella en Jan, waarin ook gitarist Jan Akkerman zich solistisch laat horen.
Zie De Gids voor alle informatie.
Jazz Guitar – Ton Ouwehand
(Foto: Frank Montis, Anton Goudsmit, Cyriel Directie)
