De mandoline. Omdat het kan.
De hedendaagse muziek kent geen taboes, of in elk geval minder taboes dan welke muzieksoort dan ook. Daarom kun je het ook treffen dat je instrumenten die je zo gauw niet met hedendaagse muziek associeert daar juist wel tegenkomt. Veel bespelers van oude, volkse of exotische instrumenten vragen componisten om nieuw werk – en de resultaten stellen zelden teleur.
Onlangs kwam er een cd uit met hedendaagse Franse mandolineconcerten. Inderdaad, een combi die je niet dagelijks tegenkomt. Voor ons was dat reden genoeg om deze schijf eens uit te lichten in Bijdetijds. We horen werk van Corentin Apparailly en Karol Beffa.
Corentin Apparailly (*1995) is nog niet zo bekend, zeker buiten Frankrijk niet. Hij komt uit Bordeaux en zijn credo lijkt vooral: alles is geoorloofd om het oor te plezieren. Vroeger zouden we hem dat euvel hebben geduid: we zouden zo iemand een populist vinden. Maar nu is die tijd voorbij. Een componist die geen schroom voelt om te schrijven wat hij zelf mooi vindt kan uitgebreid woekeren met zijn talenten – zonder zijn muziek ‘voor alle zekerheid’ te compromitteren met vervreemdende effecten. Liefhebbers van Joey Roukens zullen met Corentin Apparailly zeker uit de voeten kunnen. Tot die liefhebbers behoort in elk geval Julien Martineau, want vóórdat hij om het mandolineconcert Le cinquième saison vroeg, werkten de twee al eerder samen in Lettre à l’immortelle bien-aimée voor mandoline en piano.
Karol Beffa (*1973) heeft iets meer naam gemaakt in het buitenland. Zijn stijl is eclectischer – misschien niet zo gemakkelijk in het gehoord liggend als Apparailly, maar nog steeds zeer toegankelijk en een feest der herkenning voor iedereen die de muziekgeschiedenis op zijn trommelvlies heeft liggen. Ook hij ging in op de opdracht van Martineau; zijn schepping heet Blackstone.
Afspeellijst
1. Corentin Apparailly – Le cinquième saison
2. Karol Beffa – Blackstone
3. Corentin Apparailly – Lettre à l’immortelle bien-aimée
