Jong bloed stroomt door de aderen van November Music.
Er ging een schok van herkenning door het kantoor van de Concertzender: “We zitten aan hetzelfde te werken!” Twee medewerkers, tegelijk bezig met ons rijke concertarchief, waren los van elkaar aan het werk aan twee concerten die heel veel gemeen hadden. Allebei concerten van f.c. Jongbloed op November Music, de jaarlijkse hoogmis van de Nieuwe Muziek in Nederland.
Een triviaal toeval, maar het zegt wel iets. F.c. Jongbloed, het Nieuwe Muziekorkest van de Fontys Hogeschool in Tilburg onder leiding van Aart Strootman, maakt sinds jaar en dag de podia in Brabant er ver daarbuiten onveilig. Elk jaar keren ze terug op November Music, waar ze het tot officieus huisorkest hebben geschopt. En ook daarbuiten doet Strootman alles om de Nieuwe Muziek te bevorderen: hij bestelt opdrachtcomposities (vaak bij Brabantse componisten), hij speelt zelf (gitaar), hij organiseert concerten met en zonder Jongbloed. Strootman, Jongbloed en November Music – dat is de drie-eenheid die van Brabant een Nieuwe Muziekprovincie heeft gemaakt.
Vandaag draaien we uiteraard de twee concerten die tot deze constatering leidden. Het eerste concert komt uit 2006; dit is de eerste keer dat we f.c. Jongbloed opnamen. Het optreden toont duidelijk wat het orkest allemaal kan: er is strenge seriële muziek van de Belg Karel Goeyvaerts (1923-1993), maar ook warmbloedig expressionisme van Hans Werner Henze (1926-2012). Ruim baan is er voor Henzes geestverwanten, zoals Willem Jeths (*1959), die zich echter met zijn Tim/Ba van een onbekende kant laat zien: Jeths heeft zich voor dit werk laten beïnvloeden door de gamelan. De Koeweiti Rasheed Al-bougally bewandelt de omgekeerde weg: hij komt uit het oosten maar koos voor de muziek van het westen. Na een studie bij niemand minder dan Stockhausen kwam hij in Nederland terecht. Een eervolle vermelding is er verder voor Peter Vigh, die ten tijde van dit concert nog twintig moet worden.
Vijftien jaar later, in 2021 zitten we midden in de COVID-tijd. Een festival mag alleen doorgaan met een hoop kunstgrepen: mondkapjes, reserveringen, anderhalve meter. Gelukkig wordt in cultuurcomplex Huis73 een geschikte ruimte gevonden. F.c. Jongbloed, met studenten die anno 2006 nog kleine kinderen waren maar met dezelfde Aart Strootman. Op het programma vinden we deze keer vooral grote componisten. Grote vrouwen om precies te zijn. Er is een hoofdrol voor Kaija Saariaho (1952-2023), de Finse met de Franse stijl en op dat moment een van de grootste levende componisten. Ook Rebecca Saunders (*1967), qua stijl overigens Saariaho’s tegenvoeter, is intussen een bekende verschijning. Daartegenover staat een wereldpremière van lokale held Vlad Chlek (een geboren Rus). Strootman heeft er grote woorden voor over: “Transcendence is nog niet af, maar een work in progress dat met behulp van feedback van het ensemble wordt uitgewerkt.” We zijn benieuwd…
Deze twee concerten duren samen net geen twee uur. Aanvulling komt van een derde concert van f.c. Jongbloed. Dit werd in 2008 gegeven, niet in Den Bosch maar in Het Cenakel, in het eigen Tilburg. We hebben gekozen voor twee tracks met een etnische kleuring. De Zuid-Koreaan Isang Yun (1917-1995), geen onbekende bij liefhebbers van moderne muziek, verwijst met Gagok direct naar de Koreaanse klassieke muziek. De Egyptenaar Nesreen Abdou – die moesten we wel even googelen – komt met een stuk Anfaas, ofwel ‘adem’.
Volledige speellijst
1. Peter Vigh – [i][I][I] ò
2. Karel Goeyvaerts – Opus 3
3. Rasheed Al-boughally – Diabolus in musica
4. Maarten Altena – Bene far voglio
5. Hans Werner Henze – Adagio, adagio
6. Willem Jeths – Tim/Ba
7. Mathias van Nispen – Triple fried jig
8. Maarten Altena – Bene far voglio (repetitieversie)
9. Peter Garland – Sones de flor
10. Kaija Saariaho – Duft
11. Vlad Chlek – Transcendence
12. Kaija Saariaho – Nocturne
13. Rebecca Saunders – Underside of green
14. Isang Yun – Gagok
15. Nesreen Abdou – Anfaas
