Concertzender Live | Concertzender | Klassiek, Jazz, Wereld en meer
Search for:
spinner

Concertzender Live

In Concertzender Live Nieuw Klassiek ditmaal een a capella groep Ennea met heel oud en heel jong werk. Daarnaast een uitvoering van de Etudes-Tableaux. Charlotte Spruit en Angus Webster ronden deze uitzending af. Muziek van Marenzio tot Sally Beamish en van Spinvis tot Rachmaninov.

Vocaal Ensemble Ennea

25 maart 2026. Stadsklooster,  Utrecht. Technicus: Wijnand de Groot

1 – Solo e pensoso – Luca Marenzio

2 – Sun, moon, sea and stars – Bob Chilcott

3 – Sfogava con le stelle – Claudio Monteverdi

4 – Calme des Nuits – Camille Saint-Saëns

5 – Astronaut – Spinvis

6 – Drömliv – Elfrida Andrée

7 – Stopping by woods on a snowy evening – Eric Whitacre

 

Alexander Kashpurin: piano

14 april 2026. Hamtoren, Vleuten. Technicus: Theo van Soest

– Etudes-Tableaux, opus 39 Sergej Rachmaninov

Nr. 1 in c-mineur: Allegro agitato. Nr. 2 in a: Lento assai. Nr. 3 in fis: Allegro molto. Nr. 4 in b: Allegro assai. Nr. 5 in es: Appassionato. Nr. 6 in a: Allegro. Nr. 7 in c: Lento. Nr. 8 in d: Allegro moderato. Nr. 9 in D: Allegro moderato.

 

Charlotte Spruit, viool en Angus Webster, piano

11 maart 2026. Kleine Zaal, Concertgebouw. Technicus: Hans Jansen

– Sonate in g (1916-17) – Claude Debussy

– Wild Swans (2018) – Sally Beamish

– Sonate nr. 1 in G op. 78 (1879) ‘Regen’ – Johannes Brahms

 

Foto: Vocaal ensemble Ennea

 

Samenstelling: Henk Hylkema

 

Teksten bij Vocaal Ensemble Ennea

Solo e pensoso – Luca Marenzio (c.1553 – 1599)

 

Solo e pensoso i più deserti campi

Vo mesurando a passi tardi e lenti;

E gli occhi porto per fuggire intenti

Ove vestigio uman l’arena stampi.

Tekst: Francesco Petrarca (1337)

 

Alleen en peinzend en met trage tred

zoek ik mijn weg door de eenzaamste gebieden,

terwijl ik steeds mijn ogen scherp laat spieden naar

plaatsen waar geen mens zijn schreden zet.

Vertaling: Frans van Dooren

 

Sun, Moon, Sea, and Stars – Bob Chilcott (1955)

 

You and I will touch the sun and hold it in our hand.

You and I will pierce the sky like rain drops in the sand

And when the sunlight shows its face it’s only plain to see

You’re sun, moon, sea and stars to me.

You and I will reach the moon and keep it in a sigh

You and I will gently fly like moonbeams in the night

And when the moonlight shows its face it’s only plain to see

You’re sun, moon, sea and stars to me.

You and I will sail the ocean wide

You and I will wander with the tide

And as the waves come rolling by for ever you will be

Like sun, moon, sea and stars to me.

You and I will catch a star and cradle it with love

You and I will see it shine for ever up above

And with the starlight looking down it’s only plain to see

You’re sun, moon, sea and stars to me.

Tekst: Bob Chilcott

 

Sfogava con le stelle – Claudio Monteverdi (1567 – 1643)

 

Sfogava con le stelle

un’infermo d’amore

sotto notturno ciel il suo dolore.

E dicea fisso in loro:

O imagini belle

del’idol mio ch’adoro

si com’a me mostrate,

mentre così splendete,

la sua rara beltate,

così mostrast’a lei

i vivi ardori miei.

La fareste col vostr’aureo sembiante

pietosa si come me fat’amante.

Tekst: Ottavio Rinuccini, 1562-1621 (?)

 

Een smoorverliefde man

luchtte aan de sterren

onder een nachtelijke hemel zijn smart.

En bij hun aanblik sprak hij:

O die prachtige uitbeelding

van mijn aanbeden schat,

zoals jullie mij haar tonen,

zoals jullie stralen,

haar zeldzame schoonheid,

zo ook tonen jullie haar

mijn brandende verlangen.

Maak met jullie gouden aureool

haar even genadig voor mij als mij verliefd op haar.

Vertaling: Koos Jaspers

 

Calme des Nuits – Camille Saint-Saëns (1835 – 1921)

 

Calme des nuits, fraîcheur des soirs,

Vaste scintillement des mondes,

Grand silence des antres noirs

Vous charmez les âmes profondes.

L’éclat du soleil, la gaité,

Le bruit plaisent aux plus futiles;

Le poète seul est hanté

Par l’amour des choses tranquilles.

Tekst: anoniem

 

Nacht’lijke rust, dag in koelte verklonken,

Flonkeringen van het weidse heelal,

Peilloze stilte van zwarte spelonken

Gij bekoort de diepzinnigen vooral.

Het vuur van de zon, de losbandigheid

En het lawaai zijn voor de geringen;

In eenzaamheid wordt de dichter geleid

Door zijn liefde voor de stille dingen.

Vertaling: Victor Hugo

 

Astronaut – Spinvis / Erik de Jong (1961), arr. Jetse Bremer

 

Goeie reis

Je hebt nu geen gewicht

Astronaut

Ga sneller dan het licht

De planeten zingen zacht

Van het wonder dat je wacht

Kijk niet om ga steeds vooruit

Goeie reis en hou je haaks en kijk goed uit

Astronaut

 

Astraal verzilverd kind

Astronaut

Door duisternis omringd

En als je soms verdwaalt

Ga rechtdoor en wees niet bang

Geef de liefde wat ze vraagt

Eet de vruchten die ze draagt

Kijk niet om ga steeds vooruit

Kijk niet om ga steeds vooruit

 

Goeie reis en hou je haaks en kijk goed uit

Astronaut

Tekst Spinvis / Erik de Jong

 

ur Drömliv – Elfrida Andrée (1841 – 1923)

 

Då vi vandra vid bäckarnas skuggade lopp,då vi dröja vid fors och vid skummig kaskad,

skall du skåda med tryggat odödlighetshopp,

huru virvlarna fly med de vissnade blad,

och när månen en spång över böljorna slår

av sitt speglade glitter från strand och till strand, skall du skönja i drömmar den strålväg, som går

till det eviga hän från förgängelsens land.

Tekst: Viktor Rydberg (1828 – 1895)

 

Als we langs de schaduwrijke beekjes wandelen,

als we bij stroomversnellingen en schuimende watervallen

blijven staan, zal je met een zekere hoop op onsterfelijkheid

zien hoe de wervelingen wegvliegen met de verdorde bladeren.

En wanneer de maan een brug over de golven slaat,

met haar spiegelende glinstering van strand tot strand

zul je in dromen de stralende weg zien die leidt

tot het eeuwige afscheid van het land van vergankelijkheid.

Vertaling: Coen Rouwmaat

 

Stopping by Woods on a Snowy Evening – Eric Whitacre (1970)

 

Whose woods these are I think I know.

His house is in the village though;

He will not see me stopping here

To watch his woods fill up with snow.

My little horse must think it queer

To stop without a farmhouse near

Between the woods and frozen lake

The darkest evening of the year.

He gives his harness bells a shake

To ask if there is some mistake.

The only other sound’s the sweep

Of easy wind and downy flake.

The woods are lovely, dark and deep,

But I have promises to keep,

And miles to go before I sleep,

And miles to go before I sleep.

Tekst: Robert Frost (1923)

Samenstelling:
close
Om deze functionaliteit te gebruiken moet u zijn. Heeft u nog geen account, registreer dan hier.

Maak een account aan

Wachtwoord vergeten?

Heeft u nog geen account? Registreer dan hier.

Pas het wachtwoord aan