Deel 1 in de serie De Grote 5 in de 21ste eeuw: Irving Berlin
Er zijn al veel componisten en tekstschrijvers aan bod gekomen, maar nog niet ‘The Big Five’: Irving Berlin, Jerome Kern, George Gershwin, Richard Rodgers en Cole Porter. De Songbooks van deze componisten, geboren eind 19de eeuw, die Ella Fitzgerald in de jaren ’50 van de 20e eeuw maakte, kregen grote bekendheid bij een breed jazzpubliek. Maar welke songs hebben de ‘tand des tijds’ weerstaan en zijn te vinden op opnames uit de 21ste eeuw?
We beginnen met Irving Berlin, de componist (en lyric writer!!) die door veel van zijn collega’s werd beschouwd als ‘the Godfather of the American Song’.
Playlist
- 1923 What’ll I Do
Anna Callahan It’s Just The Rain 2004
Anna Callahan, vocals, trumpet, flugelhorn; Karen Hammack, piano;
Barry Zweig, guitar; Rick Shaw, bass; Jamey Tate, drums - 1925 Remember
Yaala Ballin Sings Irving Berlin 2021
Michael Kanaan piano, Craig Flory guitar, Ari Roland bass - 1925 Blue Skies
Kendra Shank John Stowell – New York Conversations 2013 - 1926 Always
Fawn Frtizen Pairings 2016
Featured sax trio: Richard Underhill (alt) Kelly Jefferson (tenor)
Shirantha Beddage (baritone), David Restivo arr - 1927 Shakin’ The Blues Away
Danny Bacher Still Happy 2018 Crooner
Allan Farnham piano Harry Allen enz - 1927 The Song Is Ended
Amanda Carr Common Thread 2009
Kenny Hadley Big Band - 1927 Puttin On The Ritz
Gregory Porter Liquid Spirit 2015
Chip Crawford piano, Aaron James bass, Emanuel
Harrold drums, Yosuke Sato alt, Tivon Pennicott tenor,
Curtis Taylor trompet - 1928 How About Me
Nancy Wilson R.S.V.P. (Rare Songs Very Personal) 2004
piano, Llew Matthews Bass clarinet, Jim Germann clarinet,
Andy Snitzer bass, Dwayne Dolphin drums, Jamey Haddad
flute, Mike Tomaro arr Jay Ashby - 1932 How Deep Is the Ocean
Sinne Eeg / Thomas Fonnesbaek – Staying In Touch 2021 - 1932 Say It Isn’t So
Judy Carmichael I Love Being Here With You
Mike Renzi piano, Harry Allen tenor sax, Jay Leonhart bass - 1933 Suppertime
Roberta Gambarini Lush Life 2006
Hank Jones piano
Korte Levensbeschrijving Irving Berlin
Irving Berlin werd geboren als Israel Isidore Beilin, soms ook geschrevn als Balin, (Russisch: Израиль Исидор Бейлин) in Tyumen of Tjoemen West Siberie. Vader was cantor in de plaatselijke synagoge en had verder allerlei kleine baantjes. De familie, met 8 kinderen, emigreerde in 1893 naar de Verenigde Staten. Na het overlijden van zijn vader in 1896 werd hij gedwongen te werken om te overleven. Hij had verschillende baantjes op straat, waaronder het verkopen van kranten waarbij hij ontdekte dat hij het zangtalent van zijn vader had en meer verkocht als hij ook zong!
Daarna werd hij zingende ober en leerde hij zichzelf enigszins piano spelen. Hij kreeg een baantje bij Tin Pan Ally (nick name van de 28e straat in Manhattan, waar alle muziekuitgeverijen waren gevestigd en de bladmuziek werd gespeeld en gezongen) en kwam zo op het idee zelf songs te gaan schrijven. In eerste instantie waren het teksten maar wat later, met hulp van een ghostwriter, ook de muziek.
Irving Berlins eerste liedje waarvoor hij in de boeken staat was Marie From Sunny Italy, in 1907, het jaar ook waarin hij zijn naam veranderde. Zijn eerste grote succes had hij in 1911 met de song Alexander’s Rag Time Band.
Tot half jaren 30 schreef Irving Berlin vooral songs voor Broadway Musicals maar de song How Deep Is he Ocean schreef hij in een periode waarin hij zowel professioneel als persoonlijk een dieptepunt doormaakte. Het nummer werd op de radio geïntroduceerd, samen met Say It Isn’t So, dat in1932 een hit werd! Vanf 1935 ging Berlin voor de steeds populairder wordende, film musicals schrijven waarin vaak Fred Astaire en hoofdrol speelde.
Irving Berlin trouwde in 1926 met zijn grote liefde, de katholieke miljonairsdochter en schrijfster Ellin Mackay, ondanks pogingen van haar vader (die haar naar Europa stuurde) dit te verhinderen. Het huwelijk zou 66 jaar, tot Ellins dood in 1988, duren. Ze vonden een bijzonder oplossing voor de godsdienstige opvoeding van hun kinderen , die ze protestants opvoedde.
Na de dood van zijn vrouw zonderde Berlin zich af. Hij verscheen zelfs niet op het grote feest dat werd georganiseerd voor zijn 100ste verjaardag in Carnegie Hall waar iedereen die iets voorstelde in de muziekwereld, zijn muziek zong en speelde. Hij overleed in New York op 22 september 1989 op 101 jarige leeftijd.
