Genres: Piano | Romantiek
Componisten/uitvoerenden: Béla Bartók | Clara Schumann | Franz Liszt | Frédéric Chopin | Ludwig van Beethoven | Robert Schumann
Opnametechniek: Geert de Vos
De geboren Bulgaarse Petkova kwam in 1990 naar Nederland. Amper nog hier gewend deed ze in het Bethaniënklooster een opnamesessie voor ons.
Bartók had in 1926 zijn “pianojaar”. Hij schreef dat jaar onder meer ook zijn Eerste Pianoconcert en diverse kleinere pianowerken. De concentratie op het klavier hing samen met een belangrijke stijlverandering. In zijn Pianosonate horen we hoe Bartók al durft te gaan. Steeds meer horen we een dissonant, modern idioom, terwijl de Hongaarse volksmuziek minder op de voorgrond treedt.
Beethovens Sonate opus 109 staat, net als opus 101 en opus 110, in de schaduw van de Hammerklaviersonate en de Sonate opus 111. Minder groots, minder hemelbestormend, minder passend bij het beeld dat we van Beethoven hebben. Deze sonate past misschien beter bij de vroege romantici. Chopin bijvoorbeeld, of Schumann.
Diens Fantasie in C, opus 17 heeft van alle kanten met de romantiek te maken. Alleen de beeldende tempo-aanwijzingen al: “Im Legenden-Ton”… Het werk stamt uit de tijd dat hij werd weggehouden van zijn geliefde Clara Wieck; dat sentiment wordt in het werk weerspiegeld (ook al zo romantisch). Verder zouden de baten van het werk ten goede komen aan een standbeeld voor Beethoven. Dat standbeeld kwam er uiteindelijk dankzij Franz Liszt, aan wie dit werk is opgedragen. Kijk, hadden we al gezegd dat dit bij uitstek een romantisch stuk is?
